Zaterdag tegen Everton kwam daar een van de schandaligste fouten bij die we dit seizoen al op Engelse velden zagen. Bij een corner van Samir Nasri vloog Mangala als een Karate Kid op Samuel Eto’o af, met de noppen vooruit. Wie zo een bal gaat koppen, fietst wellicht ook met zijn handen op de pedalen en zijn kont op het stuur. Eto’o wist de bal weg te knikken, maar kreeg de studs van de aansuizende Fransman vol in de onderrug. Het was een wervelbreker, het soort aanslag dat minstens zes weken schorsing verdient. Mangala kwam er vanaf met geel.
Normaal had titelkandidaat City nog 72 minuten met tien moeten verder krasselen. Dat zou een vieze streep door de rekening zijn geweest, want na de 1 op 6 van titelconcurrent Chelsea kon City tot op 3 punten van Eden Hazard en Thibaut Courtois komen. Maar soms – veel te vaak eigenlijk – is voetbal onderhevig aan stuitend onrecht.
Vijf minuten later kreeg de regerende kampioen een ronduit lachwekkende penalty voor een dertien-in-een-dozijn-duelletje tussen James Milner en Phil Jagielka: 1-0. Everton met een zwervende Mirallas die zich alweer aardig in zijn sas voelde, en een Lukaku die dicht tegen zijn topvorm aan zit, ging vol voor de gelijkmaker. Tijd om de zeis nog een keer boven te halen, moeten die van City hebben gedacht. Bij een luchtduel tussen Gareth Barry en Fernandinho demonstreerde die laatste opnieuw dat er deze week blijkbaar kungfu-lessen op het trainingsschema hadden gestaan. De Braziliaanse stofzuiger schopte Barry’s hoofd er haast af. Opnieuw vond ref Andre Marriner een geel karton wel netjes genoeg. City had met negen moeten staan, een half uur ver in de eerste helft. Mangala en Fernandinho moeten zich tijdens de rust een kriek hebben gelachen.
Het werd nog erger toen Everton-middenvelder Ross Barkley na de koffie geel kreeg voor duiken, na een fout van Lampard die zwaarder was dan de “penaltyfout†van Jagielka. Everton bleef met lege handen achter. De meeste trainers zouden na zo’n diefstal staan te schuimbekken voor de microfoon. Niet Everton-trainer Roberto Martinez. Hij bleef zijn rustige zelve. Martinez is een klasbak die stilaan een echte topclub verdient.
Dat laatste vindt ook Kevin Mirallas van zichzelf. Hij droomt van de Champions League. “Als dat niet lukt met Everton, moet ik misschien elders balletjes gaan trappenâ€, liet Mirallas dit weekend optekenen. Zijn trainer moet het met ongeloof hebben aanhoord. Mirallas heeft dit seizoen 2 goals en 2 assists in ocharme 6 wedstrijden. Voordien lag hij drie maanden in de lappenmand. Als ik Mirallas was, zou ik ervoor zorgen dat Everton snel van die bedroevende twaalfde plek af komt. En verder mijn kop houden en keihard werken. De Waal zou bij geen enkele club uit de Engelse top-6 in de ploeg staan. Maar net zoals Mangala, is ook Mirallas niet meteen het scherpste mes in de schuif.
En City? Als de knieblessure van topspits Sergio Aguero (de allerbeste in de Premier League) erg is, wordt Chelsea kampioen met een straat voorsprong. Maar goed ook. Je mag er niet aan denken dat deze gestolen drie punten hen toch nog aan de titel zouden helpen.
Raf LiekensLEES OOK: ‘Mandela Keita staat alsnog voor ferme stap hogerop’
Jens Cuypers