Olivier Plancke
Ivan Leko haalde na de nederlaag tegen AA Gent keihard uit naar Carlos Forbs. Opvallend: in de kleedkamer klinkt een heel ander geluid.
LEES OOK: Franse media geloven ogen niet: “Eerst dominant, dan onhandig"
Leko haalt zwaar uit naar ForbsCarlos Forbs was zondag eerst belangrijk en daarna fataal voor Club Brugge. Twee minuten nadat Josué Vergara AA Gent op voorsprong had gebracht, leverde de Portugees de lage voorzet af waaruit Hans Vanaken de 1-1 scoorde. In minuut zeventig veranderde alles. Forbs werd tegen de grond gewerkt door Siebe Van der Heyden, sprong recht en gaf de verdediger een duw.
Scheidsrechter Erik Lambrechts trok onmiddellijk rood. Club moest met tien verder en incasseerde een kwartier later de beslissende 2-1. Eén impulsieve reactie woog uiteindelijk zwaarder dan zijn assist. Ivan Leko liet daar na de match geen twijfel over bestaan. De trainer beperkte zich niet tot de vaststelling dat Forbs zijn ploeg met een man minder had achtergelaten.
Hij plaatste de rode kaart in een veel groter verhaal. “Dit kan gebeuren bij de U16, maar niet als je een serieuze voetballer bent”, verklaarde hij in Het Nieuwsblad. Leko wees daarbij op de status die Forbs intussen heeft opgebouwd. Een speler van dertig miljoen euro, gevolgd door heel Europa in de Champions League, mag zich volgens hem zo niet laten gaan.
Forbs had niet alleen zijn ploegmaats in de steek gelaten, maar ook de technische staf, de supporters en de cultuur van Club Brugge. Daarmee werd een domme reactie plots veel meer dan een domme reactie. Leko maakte van Forbs het gezicht van alles wat hij die namiddag bij Club miste: discipline, ernst en verantwoordelijkheid. “Ik ben echt heel kwaad op Carlos”, besloot hij.
Kleedkamer weigert mee te gaan met Leko
Dat is het recht van een trainer. Forbs bracht zijn ploeg op een bijzonder slecht moment in de problemen en gaf Gent de kans om een gelijkopgaande match alsnog naar zich toe te trekken. Toch valt vooral op hoe anders de kleedkamer met dezelfde fout omging.
Hans Vanaken praatte de rode kaart niet goed. “Als er een reactie was, dan is het niet slim. Dat zal ook hij wel beseffen”, reageerde de aanvoerder op de clubkanalen. Daarna veranderde zijn toon. Vanaken sprak niet over verraad aan ploegmaats, supporters of clubcultuur. Hij herinnerde eraan wat Forbs vóór dat ene moment voor Club had betekend.
“Hij is heel goed aan het seizoen begonnen.” Leko maakte van de rode kaart het volledige verhaal van Forbs’ namiddag. Vanaken plaatste het incident opnieuw in een groter geheel. De fout was dom, maar de speler was niet plots waardeloos. Dezelfde Forbs had Club kort voordien nog met een assist langszij gebracht.
Yann Sommer ging nog een stap verder. De doelman weigerde één schuldige voor de nederlaag aan te wijzen. “Ik geef niemand de schuld”, verklaarde hij in De Standaard. “Je kunt deze nederlaag niet toewijzen aan één speler.” Leko trekt een harde lijn tussen aanvaardbaar en onaanvaardbaar gedrag. De spelers trekken een even duidelijke lijn tussen een zware fout en het afschrijven van een ploegmaat.
Forbs krijgt steun op gevoelig moment
Net bij Forbs krijgt zo’n reactie een andere betekenis. De Portugees vertelde eerder hoe snel het vertrouwen tijdens zijn periode bij Ajax en Wolverhampton kon verdwijnen. Eén of twee mindere matchen konden volstaan om opnieuw op de bank te belanden. “Hier niet. Dat doet iets met je zelfvertrouwen”, zei hij daarover in Voetbal International.
Zijn afscheid bij Ajax verliep al even kil. Na zijn uitleenbeurt bij Wolverhampton vernam Forbs eerst via de media dat hij geen toekomst meer had in Amsterdam. Pas daarna volgde een telefoontje van sportief directeur Alex Kroes. Forbs en zes andere spelers mochten niet langer bij de A-kern trainen en werden ondergebracht in de beruchte ‘kleedkamer 2’.
Bij Club Brugge vond Forbs precies het tegenovergestelde. Hij voelde vertrouwen van de staf, de ploeg en het bestuur. Hij kreeg ruimte om fouten te maken zonder meteen voor zijn plaats te moeten vrezen. Dat vertrouwen hielp hem uit te groeien tot een international en een speler die zich op het hoogste Europese niveau liet zien.
Daarom weegt de nasleep van Gent zwaarder dan een schorsing. Leko gebruikt Forbs als publiek voorbeeld voor de rest van zijn selectie. Vanaken en Sommer lijken tegelijk te beseffen dat dezelfde speler niet opnieuw het gevoel mag krijgen dat één fout hem buiten de groep plaatst.
