De volgende stap voor Dennis Praet

Dennis Praet bewees deze week in de krakers tegen Club Brugge en Galatasaray dat de interesse van topteams als Arsenal terecht is. Maar de intelligente Leuvenaar doet er goed aan het carrièrepad te volgen van Vincent Kompany en Marouane Fellaini. Wat een heerlijke goal was dat, die 1-1 tegen Club Brugge! Aanpakken met rechts, één controle met links en dan een droge knal, binnenkant paal. Vooral dat tussentikje was geniaal. Praets doelpunt betekende de échte start van zijn match, na een vrij onzichtbaar eerste halfuur. Toch wilde de aanvallende middenvelder achteraf niet horen dat de Brugse stofzuigers Simons en Vormer hem als een haperende aansteker van broekzak naar broekzak hadden gegooid. “Ik deed wel de goeie loopacties, maar kreeg de bal maar twee of drie keer toegespeeld. Ik heb mijn ploegmaats gevraagd om me meer passes te geven. Toen draaide het beter.” Die onverbloemde analyse is typisch Praet. Pientere knaap, sluwe zwerver tussen de linies, fluwelen baltoets. Maar Praet is een ook een prater, in de positieve zin. Een jongen met een mening. Een verademing in een wereld van platgemediatrainde robots die voor een microfoon de flauwste voorgekauwde clichés staan te wauwelen. Al is Dennis ook slim genoeg om te weten wat hij mag zeggen en wat hij beter voor zichzelf houdt. Zijn manager zou schermen met interesse van Arsenal. Anderlecht reageerde pisnijdig op die berichten. Bij paarswit willen ze de huisbereide jeugdtalenten nog jaren houden, om er in de Champions League een paar ‘topgerechjes’ mee te brouwen. Toch kunnen ze in het Vandenstockstadion maar beter wennen aan die aanhoudende transfergeruchten. Zeker als Praet in januari ook nog een Gouden Schoen op zijn schouw mag plaatsen. De Leuvenaar heeft het voorbije jaar enorme stappen vooruit gezet. De salonvoetballer van weleer is een werkpaard geworden. Zijn loopacties zijn heel vaak sprintacties. En hij is een deeltjesversneller: speelt graag in één tijd, ziet openingen in een milliseconde en zoekt graag de een-twee. Dan pas je in het spel dat Arsenal speelt. Maar voor de Premier League moet Dennis nog sterker worden. Zijn ex-ploegmaat Cheikhou Kouyaté verklaarde onlangs in Fan dat de speeltijd bij West Ham voorbij was. Hij zit daar in Londen elke dag in de gym, eet minder pizza’s, gaat haast nooit uit en werkt als een beest. Hij had meer spieren gekweekt en zijn vetpercentage lag lager. Samengevat: in Londen leeft Kouyaté voor zijn sport, in Brussel kon hij het zich veroorloven dat niet altijd te doen. Ook bij Praet moet er nog marge voor verbetering zijn. De voorbije twee thuismatchen in de Champions League moest hij er telkens af in de laatste tien minuten. Krampen, kapot, te veel gegeven. Besnik Hasi confronteert zijn spelers graag met het aantal kilometers die ze bij Dortmund of Arsenal lopen, en de topsnelheden die ze halen. Die vergelijking met topteams valt zelden in het voordeel van Anderlecht uit. Praet moet werken tot hij die inspanningen een hele match kan volhouden, week in, week uit. Een verhuis naar Arsenal komt – ook volgende zomer – sowieso te vroeg. Wie gaan ze er daar uit zetten? Wilshere? Ramsey? Özil? Sanchez? Allemaal jongens die dit seizoen al op Praets geliefkoosde nummer 10-positie speelden en die voorlopig altijd de voorkeur op hem zouden krijgen. Bij een scenario zoals Kevin De Bruyne het meemaakte bij Chelsea heeft de Leuvenaar geen baat. Nee, dan blijft hij beter nog een seizoen in het Astridpark. Nog eens alles spelen in de Champions League, beslissender worden, meer assists geven, meer scoren, meer kilometers malen. Maar geen drie seizoen, zoals Aad De Mos in Stadion adviseerde. Je kan niet blijven groeien als je elke week tegen Waasland Beveren of Charleroi speelt. Praet moet over anderhalf jaar – op z’n 22ste – naar een Europese subtopper waar hij elke week speelt. Een ploeg die in Duitsland of Spanje rond de topvijf bengelt, of een Engelse middenmoter. Pas als je bij zulke ploegen wekelijks schittert, ben je klaar voor een toptransfer naar een megaclub. Het is geen toeval dat Vincent Kompany (Hamburg), Marouane Fellaini (Everton), Thorgan Hazard (Mönchengladbach) en Thibaut Courtois (Atletico) ook voor zo’n tussenstap kozen. Degenen die dat stationnetje oversloegen – De Bruyne en Lukaku – zijn er van moeten terugkomen. Raf Liekens

LEES OOK: "Vitor Bruno is kansloos" - tóch nieuwe trainer Anderlecht?