Het wordt stilaan gevaarlijk voor Wilmots

Voor het WK gold Marc Wilmots als De Verlosser, de man die de Rode Duivels eindelijk nog eens naar een WK had weten te jagen. Nog geen halfjaar later ziet het beeld er anders uit. Een dictatoriaal personeelsbeleid, een openlijke flirt met Schalke en tegenvallende prestaties verraden dat de chemie stilaan is uitgewerkt. Marc Wilmots heeft veel verdiensten bij de Rode Duivels. Hij zette de professionalisering die door Dick Advocaat en Georges Leekens op gang was gebracht, verder. Hij blies een forse dosis vaderlandsliefde in de ploeg, zodat spelers opnieuw graag naar de nationale ploeg komen (al hebben de verhoogde premies en de beste hotels daar meer mee te maken). En met zijn ongeziene eerlijkheid en duidelijkheid toonde hij zich een uitstekend people manager. Zelfs Eden Hazard liep in het gelid. De mayonaise pakte. De resultaten volgden. Sinds het WK is de magie weg. Het aantal mensen dat de voorbije jaren, maar vooral sinds Brazilië, door Wilmots aan de kant werd geschoven is beangstigend. De bondscoach managet zijn boîte, zoals hij destijds speelde. Als een Kampfschwein, kop vooruit en stormen. Al wat niet in zijn kraam past, vliegt eruit. Die meedogenloze compromisloosheid moét wel wrevel opwekken. Niet alleen in het bondsgebouw, maar ook bij de spelers, van wie sommigen het gedwongen afscheid van Lieven Maesschalck maar matig konden appreciëren. Even dodelijk was Wilmots’ flirt met Schalke 04, de club van zijn hart. De bondscoach sloeg het aanbod af, “omdat de timing niet goed zat”. Vlak voor de start van de EK-kwalificatiematchen tegen Bosnië en Andorra opstappen, leek hem niet fatsoenlijk. Dat siert de man. Het zijn scrupules die Georges Leekens niet aan de dag legde. Maar sindsdien is de mogelijkheid dat Wilmots zijn contract niet uitdoet, wel levendiger geworden. Voor het WK was de bondscoach op en top gemotiveerd, hij had de job van zijn leven gekregen. Nu is hij de man die eigenlijk liever ergens anders wou zitten. Die schaduw beïnvloedt ook de houding van spelers en het vreet aan Wilmots’ gezag. Met een 9 op 9 en een stijgende groeicurve bij de Rode Duivels zouden al die akkefietjes met de mantel der liefde worden bedekt. Maar deze groep hinkt stilaan tegen haar limieten aan. Op het WK bleven we, buiten die fantastische match tegen de VS, toch wat onder de hoge verwachtingen. Dat je er tegen het Argentinië van Messi uitvliegt: alla. Maar we konden ook onze alom voorspelde rol van smaakmakers niet waarmaken. Tegen ploegen die met 10 voor de goal gaan liggen, zoals Wales gisteren, hadden we het in Brazilië ook al moeilijk. Denk aan de stroeve matchen tegen Algerije, Zuid-Korea en Rusland. Dat komt omdat deze groep van wereldtoppers, ondanks hun ervaring in de Premier League, Bundesliga en Primera Division, net dat tikkeltje uitgekooktheid en dodelijkheid missen. Hazard, Chadli, Benteke, zelfs Origi, het is op beslissende momenten vaak net niet. Gebrek aan automatismen, luidt vaak het antwoord. Maar waarom hebben de Duitsers daar nooit last van? Zoiets pak je aan met duidelijke tactische richtlijnen en heel gerichte trainingen. Na het WK sijpelden er meerdere geringschattende opmerkingen door naar de pers over het niveau van Wilmots’ trainingen. Heel vaak zijn zulke verhalen maar een topje van de ijsberg. Over die tactische richtlijnen hebben we ook onze twijfels. De Belgen gaan in deze groep nog vaak tegen dubbele verdedigingsmuren moeten oplopen. Dan zet je maar beter spelers die vaker in één tijd voetballen en die ook lopen zonder bal, genre De Bruyne, Mertens en Origi. Fellaini en Witsel samen op het middenveld, is te veel van het goede. Te traag aan de bal. Hazard en Chadli: idem. Twee flankspelers die constant naar binnen komen om de bal te voelen en zo De Bruyne alle ruimte ontnemen. Een bescheiden advies voor Wilmots: wees strenger en laat de flanken wat meer tegen hun lijn plakken. Kies geen systeem op maat van Hazard, maar van De Bruyne. Als hij lekker in de match zit, draait dit team. Hoe dan ook heeft Wilmots dringend resultaten nodig. Anders dreigt de etterbuil de komende maanden dikker te worden. Raf Liekens

LEES OOK: Standard onder zware druk: Euvrard verklaart Wilmots-verhaal