Januzaj moet het met lede ogen hebben aangezien. De kans dat hij na enkele basisplekken – onder meer tegen Chelsea en Manchester City – weer naar de dug-out verdwijnt, is groot. Nochtans geloven ze op Old Trafford rotsvast in hem. Anders zouden ze hem nooit het heilige nummer 11 van Ryan Giggs hebben gegeven. Ook Louis Van Gaal is fan. Hij overtuigde het rotgetalenteerde lefgozertje uit Brussel in Manchester te blijven, ondanks de komst van Falcao en Di Maria. Door hem een paar weken na elkaar de kans te geven, bewees hij ook dat dat geen loze praatjes waren.
Maar Januzaj slaagde er dit seizoen nog niet in om potten te breken. Nul goals, nul assists in 408 minuten. De o zo sprankelende buitenspeler die zich in de eerste helft van de vorige campagne onder David Moyes ontpopte als hét lichtpunt, is verbleekt tot een kleurloze voetballer zonder vertrouwen. Misschien moét hij van Van Gaal, maar Januzaj speelt te veel op safe. Vorig najaar zat elke supporter op het puntje van zijn stoel als Januzaj de bal kreeg. Elke keer stond er iets speciaals te gebeuren. Nu grossiert hij in balletjes breed en achteruit
Tegen Crystal Palace begon hij veelbelovend. Vanop zijn rechterflank zeilde hij naar binnen en mikte met buitenkant wreef een streep net over de winkelhaak. Vlak voor rust was hij nog een keer gevaarlijk, toen hij in de rechthoek de één-twee zocht met Van Persie. Na wat geharrewar kwam de bal opnieuw bij hem. Hij moest alleen nog een charge van een Palace-verdediger ontwijken, alvorens op doel te trappen. Het schot bleef uit. Hoewel de verdediger de bal raakte, opteerde Januzaj voor de schwalbe. Een seconde later realiseerde hij zich dat het geen penalty was en krabbelde recht, maar de kans was gaan vliegen. Ook vorig seizoen etaleerde hij dat bedrieglijke kantje in zijn spel al, terwijl een knaap met zijn kwaliteiten dat niet nodig heeft.
Misschien heeft Januzaj de perceptie wat tegen, omdat hij wat sloom en nonchalant oogt. Maar de indruk dat hij niet hard genoeg werkt, wordt sterker. Bij een onwaarschijnlijke ren van Luke Shaw tot aan de linkerkant van het strafschopgebied, zag je Januzaj op rechts ongeïnteresseerd joggen. Geen enkele intentie om de rechthoek in te sprinten en de mogelijke voorzet richting tweede paal in doel te verlengen. En bij een 0-0-stand is dat toch het minste dat je van een rechterwinger zou verwachten?
Een jongen van 19 die zijn kans krijgt in zo’n sterrenteam mag niet alleen teren op zijn talent. Die moet zijn stinkende best doen en 90 minuten zijn sokken eraf lopen. Het is niet alleen zonde, maar ook een veeg teken dat Januzaj ook bij de Rode Duivels amper kansen krijgt. Al zijn er verzachtende omstandigheden: zijn beste wedstrijden speelde hij op linksbuiten. En daar wordt hij gebarricadeerd door Angel Di Maria en Eden Hazard. Ga er maar aan staan!
Raf LiekensLEES OOK: United-insiders doen boekje open: collectieve verbazing over Lammens
Jens Cuypers