Alexander Scholz is geen alledaagse voetballer. De 21-jarige verdediger van Sporting Lokeren heeft weinig nood aan luxe en leidt een atypisch profvoetballersbestaan. De Deen is daarentegen erg geïnteresseerd in literatuur.
Bij de Deense eersteklasser Vejle BK hing hij op negentienjarige leeftijd plots de schoenen aan de haak. "Ik had er genoeg van. Ik moést weg. Niemand snapte me. Ik was getalenteerd, verdiende een aardige cent, waarom zou ik stoppen? Maar ik wist niet wat een leven zonder voetbal inhield. Ik wou zien of ik het miste, of ik nog steeds naar het voetbal gezogen werd. En dat was effectief vrij snel zo, ondervond ik. Vroeg of laat zou ik dus weer beginnen voetballen. Maar toen dus even niet meer", vertelt hij in
Het Laatste Nieuws.
Hij legde zelfs de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela te voet af. "Ik weet nu niet meer precies wat ik toen allemaal deed. Ik had weinig contact met familie of vrienden. Ik was geïsoleerd, een eenzaat. Ik wou met niemand praten. Nog altijd ben ik graag op mezelf. Het was een gewéldige tijd. Hard werken, afzien, weinig eten en slapen, dat wel. Maar ik leerde er iets nuttigs, deed ervaring op, kreeg warme werkhanden. Ik genoot ervan, ook al verdiende ik maar twaalf euro per uur. Maar ik werkte keihard voor elke cent die ik kreeg." Via het IJslandse Stjarnan kwam hij begin 2013 in Lokeren terecht.
"In mijn vrije tijd lees ik. En dat mogen best zware boeken zijn. Ik combineer het profvoetbal trouwens met een universiteitsstudie Filosofie in Leuven. I love it. Die interesse begon in de middelbare school. In plaats van de verplichte lectuur te lezen, vroeg ik de leraars andere boeken. Ik ben trouwens al iets socialer dan vroeger."
LEES OOK:
Vanderhaeghe zet straffe start verder met zege tegen Lokeren
Ward Bollen
