Arne Decraene
Frankrijk bleek nog net een maatje te groot, maar met zeges tegen Italië en Turkije begon Mark van Bommel niet onaardig aan zijn ambtstermijn als Belgisch bondscoach. Na vier wedstrijden lijkt de Nederlander ook min of meer een vast basiselftal in gedachten te hebben. Wat onvermijdelijk inhoudt dat een aantal Rode Duivels uit de boot dreigen te vallen.
Ten opzichte van Rudi Garcia pleit Van Bommel voor een avontuurlijkere aanpak, maar voorts wijken zijn ideeën niet zo gek ver af van die van zijn voorganger. Behalve een paar routiniers die afhaakten of nog in de lappenmand lagen, liet hij ten opzichte van het WK bijvoorbeeld enkel Alexis Saelemaekers en Thomas Meunier vallen. Terwijl die laatste de bondscoach nog op andere gedachten wil brengen, blijkt die eerste intussen evenwel onder het mes te moeten. Informatie waarover men in Tubeke allicht vooraf reeds beschikte.
LEES OOK: Van Bommel verrast: deze 5 Duivels vallen af voor Turkije
Typeploeg Van BommelNiet alleen bij de samenstelling van zijn eerste selectie, ook bij de knopen die hij voor iedere match doorhakte volgde Van Bommel grotendeels de denkwijze van Garcia. Net als de Fransman opteert diens opvolger om te beginnen resoluut voor een 4-3-3 formatie. Voor hun schorsing kregen kregen certitudes Youri Tielemans en Kevin De Bruyne op het middenveld het gezelschap van achtereenvolgens Nicolas Raskin, nieuwkomer Roméo Lavia en Hans Vanaken, die tegen Frankrijk dan weer noodgedwongen een trio vormden.
Straks komt daar nog Amadou Onana bij, in wiens afwezigheid Mandela Keita nog een handvol minuten sprokkelde. Indien iedereen fit blijft – we kijken dan vooral naar Lavia, die zijn plek veroverd lijkt te hebben – zal het daar ook bij blijven. Zelfs zonder Thibaut Courtois is de pikorde tussen de palen eveneens duidelijk, met Senne Lammens als de nieuwe nummer één en Maarten Vandevoordt als zijn doublure. Mike Penders en Jari De Busser zijn respectievelijk de derde en vierde doelman, wond Van Bommel er geen doekjes om.
Bouwstenen van Garcia
Misschien wel de meest opvallende vaststelling is echter dat de bondscoach ook in de rest van het defensief compartiment voortborduurt op de fundamenten die er al waren. Niet geheel onlogisch, want hoewel het op papier nog steeds onze zwakste linie blijft liet de verdediging op het WK weinig steken vallen. Links achterin liggen Joaquin Seys en Maxim De Cuyper nog altijd met mekaar in de weegschaal, waarbij die eerste zeker tegen sterkere tegenstanders het pleit wel lijkt te winnen, maar de overige postjes lijken al verdeeld.
Meer nog: als enigen maakten Timothy Castagne, Brandon Mechele en Nathan Ngoy tijdens het afgelopen vierluik telkens de 90 minuten vol. Wat meteen ook betekent dat Arthur Theate, Zeno Debast, Koni De Winter en Kyriani Sabbe dan weer geen enkele keer mochten opdraven en, met uitzondering van Debast, allen zelfs minstens eenmaal niet eens tot de wedstrijdkern behoorden. Als debutant in de selectie natuurlijk geen schande wat de rechtsachter van Club Brugge betreft, al was Castagne nooit zekerder van zijn plaats.
Debast in wachtkamer
In het hart van de defensie, lange tijd bestempeld als hét pijnpunt van deze generatie Duivels, vormen Mechele en Ngoy plots dan weer een onbetwistbare tandem. Een knappe vondst van Garcia, die tot diens blessureleed eerst wel nog vol de kaart van Debast trok en hem zelfs alsnog meenam naar het WK. Daar eiste helaas vooral zijn fysieke toestand de aandacht op, met als gevolg dat Debast nu geduldig moet wachten op zijn kans om terug op te schuiven in de pikorde. Net als De Winter, die in de VS evenmin in actie kwam.
Theate daarentegen verscheen er nog twee keer aan de aftrap, al moest hij zijn basisstek na de thriller tegen Senegal wel opnieuw afstaan aan Ngoy. Ondanks diens sporadische foutjes definitief, zo lijkt het nu ook Van Bommel hem vol het vertrouwen schenkt naast de immer betrouwbare Mechele. Samen haalden ze in de voorbije interlandbreak een hoog niveau en hielden ze, weliswaar met behulp van Lammens en hier en daar een dosis meeval, de nul tegen Italië en Turkije. Ook tegen de Franse sterren bleven ze lang overeind.
Vraagtekens bij Duivels
Liever dan per se zijn eigen stempel te willen drukken, en daarmee het kind met het badwater weg te gooien, verkiest Van Bommel om te behouden wat goed is. En hoeft hij dus niet lang te na te denken over wat richting het EK binnen twee jaar zijn vaste verdediging moet vormen. Mechele en Castagne zullen dan uiteraard wel weer een dagje ouder zijn. Daarom kreeg Sabbe al de voorkeur op Meunier, en valt het niet uit te sluiten dat Debast en De Winter de Brugse rots in de branding nog het vuur aan de schenen zullen leggen.
De toekomst is echter voor later, wat nu telt is het heden. Daarin kampt Van Bommel trouwens ook met dezelfde vraagtekens als Garcia. Zoals het dilemma voorin, waar Romelu Lukaku voorlopig nog altijd dienst doet als supersub voor Charles De Ketelaere. En de invulling op de flanken, waar een fitte Jérémy Doku ongetwijfeld alvast zijn plaats terug zal opeisen maar Mika Godts en Dodi Lukebakio allebei punten scoorden. Bovendien blijkt ook Diego Moreira in de bovenste schuif te liggen, en is er tevens nog Leandro Trossard.
Theate out zoals Faes?
In tegenstelling tot Debast, De Winter, Sabbe en Theate voegden zij wél een extra cap toe aan hun CV, maar voor Malick Fofana, Matias Fernandez-Pardo en Loïs Openda zijn de plekjes zo bijzonder duur. Aan aanvallend geweld geen gebrek dus, maar toch baart net dat luxeprobleem Van Bommel momenteel het meeste zorgen. Over de bouwstenen achterin hoeft hij zich dankzij Garcia namelijk even niet meer te bekommeren. Een bittere pil voor Debast, De Winter en vooral Theate, als enige linkspoot lang een zekerheidje.
Op amper 26-jarige leeftijd zou het evenwel zomaar bij 36 interlands kunnen blijven voor de verdediger van Bologna, dat hem huurt van Eintracht Frankfurt. Dat lot blijkt de slechts twee jaar oudere Wout Faes, zijn voormalige partner die lijkt af te tikken op 28 stuks, alleszins beschoren. Hij vertoeft tegenwoordig wel in de zandbak, terwijl Theate nog steeds titularis is in de Serie A. Allicht is hij volgende maand dus gewoon opnieuw van de partij, maar minuten vergaren zit er behoudens ongelukken de eerstkomende tijd niet meer in.
