Arne Decraene
Of de publieke vingerwijzing van zijn bazen er iets mee te maken heeft zullen we wellicht nooit weten, maar bij RSC Anderlecht lijkt Vitor Bruno eindelijk zijn typeploeg gevonden te hebben. Helaas voor de coach zal hij in de eerste match na de interlandbreak wel moeten sleutelen aan zijn succesrecept.
Tussendoor ging Paars-Wit wel stevig onderuit in Gent, en was er behalve twee nederlagen in de Europa League uiteraard ook het bekerdebacle tegen Beerschot, maar met een 14 op 21 oogt het rapport sinds september in de Jupiler Pro League niet verkeerd. Net als zondag tegen Club Brugge was daar en toe wel een nodige dosis geluk mee gemoeid.
LEES OOK: Bruno blijft puzzelen: nieuw experiment in Brugge?
Bruno vindt basiselfBovendien lieten de Brusselaars op andere fronten dus steken vallen, waardoor Bruno plots serieus onder vuur kwam te liggen. Ook intern, zo bleek toen CEO Kenneth Bornauw en eigenaar Marc Coucke openlijk hun ongenoegen over de gang van zaken lieten merken. Vooral zijn rotatiepolitiek werd de eigenzinnige Portugees niet in dank afgenomen.
Boodschap begrepen, want sindsdien schudde Bruno zijn elftal niet meer door mekaar. In de afgelopen drie wedstrijden tegen Westerlo, RB Salzburg en Club Brugge verschenen telkens min of meer dezelfde namen aan de aftrap. Met het gewenste resultaat, want dankzij twee zeges en een gelijkspel zit de trainer toch opnieuw net iets steviger in het zadel.
Biancone geschorst
In die zin komt de interlandbreak enigszins ongelegen voor de recordkampioen, die nadien ploeg-in-vorm OH Leuven over de vloer krijgt. Helaas voor Bruno zal hij dan al zeker geen beroep kunnen doen op Giulian Biancone. Tenslotte vloog hij in Brugge al voor de vijfde keer op de bon, met dus een wedstrijd op het strafbankje als automatisch gevolg.
Een aderlating voor Anderlecht, want de 26-jarige Fransman is de ontegensprekelijke leider achterin. Niet toevallig loopt het daar weer beter sinds hij terug is na een verblijf in de ziekenboeg. De logische vervanger voor Biancone is Andrew Omobamidele, al zijn er met pakweg Kais Barry, Killian Sardella of zelfs Lucas Hey nog alternatieven voorhanden.
