Olivier Plancke
In juni was Vítor Bruno voor Anderlecht nog “duidelijk onze topkandidaat”. Vier maanden later zegt dezelfde CEO in de kran tdat hij “niet zal aarzelen”. Bruno kent dat scenario. Hij heeft het al eens meegemaakt, en toen was hij zeven maanden na zijn aanstelling zijn job kwijt.
LEES OOK: Bruno blijft puzzelen: nieuw experiment in Brugge?
“Duidelijk onze topkandidaat”Op 25 juni stond Kenneth Bornauw naast zijn nieuwe trainer in de perszaal van het Lotto Park. Over zijn keuze liet hij geen twijfel. “Vitor was duidelijk onze topkandidaat”, zei hij in Het Nieuwsblad. “We zijn nu echt klaar om aan de toekomst van de club te bouwen.”
Enkele dagen eerder had hij de lat zelf hoog gelegd. “We willen dat onze nieuwe coach langer aanblijft dan 11 maanden, momenteel het gemiddelde in de Jupiler Pro League”, zei hij. Volgens Le Soir herhaalde hij die zomer meermaals dat er twee seizoenen en vier transferperiodes nodig zouden zijn om de kern volledig te vernieuwen.
Nooit in de kleedkamer
Eind augustus was de toon nog altijd dezelfde. Anderlecht had zich net geplaatst voor de Europa League en Bornauw had het in De Standaard over “het warme gevoel van eenheid” dat hij had gevonden. “Er staat een hechte groep zonder spelers die een eigen agenda volgen.
Over een renaissance wilde hij nog niet spreken. “Daarover kun je pas spreken na twee of drie jaar.” In datzelfde gesprek zei hij nog iets. “Het is niet mijn gewoonte de kleedkamer binnen te gaan, maar na Kairat trok een van de spelers mij naar binnen.”
Twee maanden later is het zijn gewoonte wel geworden. “Ik heb maandag ook met spelers gesproken”, vertelde de CEO aan Het Laatste Nieuws. Volgens hem wilde hij samen met de spelers bekijken “waar we winst kunnen boeken”, en het niet over de positie van de coach hebben.
“Niet aarzelen”
Het interview dat Bornauw vorige week vrijdag gaf, lijkt als een functioneringsgesprek in de krant. De opstellingen waren “te naïef” geweest. Er werd “te veel geëxperimenteerd”. “Vitor moet opletten dat hij zich het leven niet te moeilijk maakt”, zei hij in Het Nieuwsblad. “Je kunt niet iemand opstellen omdat hij op de dinsdagtraining toevallig zijn best deed.”
En dan de zin die bleef hangen. “Ik hoop nog lang met Vítor en zijn Portugese staf te kunnen doorgaan. Maar als we oordelen dat hij toch niet de sleutel tot de toekomst is, zullen we niet aarzelen om die beslissing te nemen. Ik ben doortastend genoeg om knopen door te hakken”, zei hij in Het Laatste Nieuws.
Ook de timing viel op. Volgens Het Laatste Nieuws had Anderlecht gevraagd om het interview vóór de persconferentie van Bruno te publiceren. De trainer had het op dat moment nog niet gelezen. “Ik ben op de hoogte van het interview, maar heb het nog niet gelezen. Ik kan er dus niets op zeggen, want ik ken de context van de uitspraken niet”, zei hij in Het Nieuwsblad.
Hij moest dus op vragen over de kritiek van zijn eigen CEO antwoorden zonder te weten wat die precies had gezegd.
Diezelfde avond zat Marc Coucke in de VTM-talkshow Happy Hour. “Persoonlijk denk ik dat hij té slim is”, zei de eigenaar over zijn trainer. Bruno antwoordde na de 4-1 tegen Westerlo met één zin: “Mijn ouders hebben mij geleerd dat problemen intern opgelost moeten worden”, zei hij in De Morgen.
Voor de leeuwen gegooid
Buiten Anderlecht schudden ze het hoofd. La Dernière Heure zag in Bornauw “een soort tweede sportief directeur” die “duidelijk te ver” ging. Op RTBF noemde Fred Waseige het “behoorlijk beledigend”. Steven Defour was bij RTL nog korter: “Als je het er niet mee eens bent, ontsla je hem.” Volgens Le Vif werd Bruno “bijna voor de leeuwen gegooid”.
“Absoluut geloof”
In Portugal zullen ze dit verhaal herkennen. Op 6 juni 2024 werd Bruno hoofdtrainer van FC Porto, met een contract voor twee jaar. Hij was de eerste coach van de nieuwe voorzitter André Villas-Boas. In november volgden een nederlaag tegen Lazio in de Europa League en een zware klop in de Clássico bij Benfica.
“We hebben een trainer gekozen om dit sportieve project te leiden. We hebben een absoluut geloof in hem”, zei Villas-Boas. Twee maanden later maakte Porto zijn ontslag bekend. Bruno had er amper zeven maanden gewerkt. In maart gaf Villas-Boas aan O Jogo de uitleg: er was “een duidelijke vertrouwensbreuk tussen spelers en trainer” en de club had nooit “de competitieve regelmaat” gevonden die haar gerust kon stellen.
Ook bij Anderlecht tekende Bruno voor twee jaar. Tel daar zeven maanden bij en je komt uit in januari.
De spelers als jury
De reden waarom Porto hem ontsloeg, is net het punt dat Bruno zelf als grens heeft gesteld. “Ik wéét dat we op de juiste weg zijn en de spelers volgen mij in dat proces, honderd procent zeker”, zei hij week in Het Laatste Nieuws. “Als ik dat gevoel niet meer had, zou ik de eerste zijn om dat aan te geven bij het bestuur.”
Voorlopig staat de groep achter hem. Na de 4-0 in Gent noemde doelman Colin Coosemans hem “de beste trainer sinds Vincent Kompany”, in Het Nieuwsblad. Bornauw zei zelf dat de spelers met wie hij sprak “in koor” zeggen dat Bruno een van de beste trainers is die de voorbije jaren bij Anderlecht werkten.
Maar er zijn ook andere signalen. Giulian Biancone, een van de leiders in de kleedkamer, nam na Gent de verantwoordelijkheid voor de tegengoals op zich en voegde er meteen aan toe dat “de jongens vooraan ook de verantwoordelijkheid moeten nemen voor het niet afwerken van die kansen”, in Het Nieuwsblad. Le Vif verwacht dat spelers die te weinig spelen de breuk tussen trainer en clubleiding “gretig” zullen uitspelen.
Beter dan Kompany
De verrassing is dat Bruno best wel veel punten pakt. Dat zegt Bornauw zelf. “In vergelijking met de coaches van de voorbije jaren haalde niemand zo veel punten per wedstrijd als Vitor”, zei hij in Het Nieuwsblad. BrunoOp het moment van dat interview stond Bruno na negentien wedstrijden op 1,84 punten per match. Brian Riemer haalde er 1,80, David Hubert 1,76 en Vincent Kompany 1,67. Sindsdien pakte hij 6 op 6.
Maar bij Anderlecht beschermen cijfers een trainer niet. In september 2023 verlengde de club het contract van Riemer tot 2026. Hij werd derde en streed tot de laatste speeldag mee om de titel. Op 23 september 2024 werd hij na een 0-2-thuisnederlaag tegen Genk ontslagen.
Besnik Hasi kreeg in juni 2025 een contract van onbepaalde duur. Eind januari 2026 was er sprake van een ultimatum. Peter Vandenbempt vond dat bij Sporza “iets minder in steen gebeiteld”. Een week later, na de nederlaag op Standard, was Hasi weg.
Eind oktober noemde Coucke het bericht dat Bruno nog drie wedstrijden zou krijgen “puur fake news”, in Het Nieuwsblad. Bornauw zei hetzelfde: “Er is geen ultimatum.” Wel telde hij zelf: zeven trainers in zeven jaar.
Salzburg en Brugge
Bruno liet het niet aan zijn hart komen. “Ik kies op maandag of dinsdag met welke ploeg ik donderdag tegen Salzburg speel”, zei hij in Het Nieuwsblad. Uiteindelijk veranderde hij zijn ploeg alleen noodgedwongen en won Anderlecht met 2-0. “Ik voelde dat dit het goeie moment was om voor continuïteit te kiezen”, zei hij in dezelfde krant.
Zondag volgt Club Brugge. Volgens La Dernière Heure is dat “de echte test” en wil de directie “koste wat kost” voorkomen dat Anderlecht door de aartsrivaal wordt vernederd. Anderlecht won maar twee van zijn laatste twintig uitwedstrijden in Brugge. Daarna volgt de interlandbreak. “Tijdens de daaropvolgende interlandbreak dringt familiaal overleg zich op”, schreef De Standaard.
