Claudio Reulens
Club Brugge-Anderlecht is nog altijd de grootste Belgische voetbalmatch die er is. Alleen is Brugge dé voetbalhoofdstad geworden en niet langer Brussel, waar Union SG de laatste jaren zelfs de nummer één was. Club Brugge heeft Anderlecht de afgelopen tien jaar op alle domeinen achter zich gelaten, ééntje uitgezonderd.
LEES OOK: Boskamp begrijpt één man bij RSCA niet: "Waarom doe je dat?"
Club Brugge als prijzenpakkerClub Brugge pakte de afgelopen tien jaar een pak prijzen. Ze wonnen zeven landstitels, twee keer een Beker van België en vijf supercups. Anderlecht won in die periode een titel en een supercup.
Club Brugge was nadien twee keer de grote spelbreker voor een prijs voor RSCA. De cruciale titelmatch in 2024, toen Club met 0-1 won in Anderlecht. En de bekerfinale die Club met 2-1 won van Anderlecht.
Financieel weggelopen
Anderlecht was tientallen jaren financieel de sterkste ploeg in België. Anno 2026 zijn ze dat ze al lang niet meer. Meer zelfs, ploegen als KRC Genk, Union SG en dergelijke kwamen (bijna) op het niveau van Paars-Wit.
Club Brugge fietste volledig weg. Zij kunnen spelers van 12 miljoen euro halen, zelfs eentje van 17 miljoen euro. Anderlecht blijft steken op maximaal 5 à 6 miljoen euro. Tegenwoordig verdienen de best verdienende spelers van Club Brugge bruto bijna het dubbel van die van Anderlecht. De bedrijfsopbrengsten van Anderlecht een jaar geleden: 111 miljoen euro, Club Brugge tikte af op 177 miljoen euro.
Stadionverhaal
Anderlecht dacht vele jaren geleden al aan een nieuw stadion. Dat was onder Roger Vanden Stock en Herman Van Holsbeeck. Het Eurostadion kwam niet van de grond. Club Brugge zal in 2029 wellicht in een nieuw stadion spelen van ruim 40.000 plaatsen.
Anderlecht heeft momenteel geen stadionplannen meer, wat nochtans absoluut nodig is om te groeien als club. Club Brugge zal zo financieel nog verder gaan uitlopen op de Brusselse rivaal. Marc Coucke kan er achter de schermen toch maar beter werk van maken.
Neerpede nog net iets beter
Club Brugge was vele jaren een club waar doorstroming van de eigen jeugd een probleem was. Blauw-Zwart investeerde zwaar en plukte daar ondertussen de vruchten van met onder meer Charles De Ketelaere, Ignace Van der Brempt, Maxim De Cuyper, Chemsdine Talbi, Jesse Bisiwu, Loïs Openda, Kaye Furo en wellicht komt Joaquin Seys daar snel bij. Club Brugge zette daarin gigantische stappen vooruit en mengt zo zich tussen Anderlecht en KRC Genk.
Paars-Wit kreeg even wat tikken, maar herstelde zich goed. De terugkeer van Jean Kindermans was een goede zaak. Dankzij zijn werk uit het verleden hield Anderlecht het hoofd boven water, want spelers als Nathan De Cat, Zeno Debast, Alexis Saelamekers, Julien Duranville, Jérémy Doku, Sambi Lokonga en anderen vulden de kassa stevig. Met Mario Stroeykens en Jayden Onia Seke komen er daar wellicht nog wel wat bij.
Anderlecht staat nog een tikkeltje verder dan Club Brugge inzake doorstroming, ook nu kloppen er weer talenten van eigen bodem op de deur. Bij Club Brugge is er na het vertrek van Furo en Bisiwu toch een gatje ontstaan, dat wel goed opgevuld wordt door buitenlandse, gekochte talenten. Maar het grote gat uit het verleden is wel véél kleiner geworden.
