Olivier Plancke
Club Brugge houdt de adem in rond Romeo Vermant. De beslissing is nog niet officieel uitgesproken, maar de richting wordt almaar duidelijker: als Tresoldi blijft en met Vasovic erbij, wordt zijn sportieve toekomst bijzonder klein. Net daarom speelt de spits met een drastische gedachte.
LEES OOK: 'Club laat miljoenen rollen: opvolger Tresoldi onderweg'
Club voelt Vermant-besluit dichterbij komenRomeo Vermant staat niet met één been buiten bij Club Brugge. Er ligt geen transferverzoek op tafel en evenmin is er al sprake van concrete onderhandelingen met een andere club. Toch is de twijfel reëel. Het Laatste Nieuws schrijft dat de 22-jarige aanvaller met de gedachte speelt om deze zomer te vertrekken.
De aanleiding is in de eerste plaats sportief. Vermant staat momenteel achter Nicolò Tresoldi in de pikorde. Club beschouwt de Duits-Italiaanse spits als het speerpunt voor het nieuwe seizoen en wil hem deze zomer in geen geval laten vertrekken. Met Andrej Vasovic haalde blauw-zwart bovendien nog een jonge aanvaller binnen. Club betaalde naar verluidt ruim zes miljoen euro voor het talent van FC Luzern.
Vasovic zal niet noodzakelijk onmiddellijk een vaste basisspeler zijn, maar zijn komst maakt het perspectief van Vermant niet eenvoudiger. Tresoldi is de eerste keuze, Vasovic moet zich ontwikkelen en Club probeert tegelijk het contract van Vermant opnieuw open te breken. Die gesprekken verlopen volgens Het Laatste Nieuws allesbehalve vlot.
Contractdeal krijgt plots pijnlijke nasmaak
Dat maakt de situatie opvallend. Vermant zette in juni vorig jaar nog maar zijn handtekening onder een nieuwe overeenkomst tot de zomer van 2028. Zijn vorige contract liep toen nog slechts één jaar. Club wilde na zijn doorbraak in de play-offs absoluut vermijden dat een waardevol jeugdproduct zijn laatste contractjaar zou ingaan.
De timing leek toen ideaal. Vermant had zes keer gescoord in de Champions’ Play-offs en Club met twee doelpunten tegen Anderlecht naar bekerwinst geschoten. Hij was in enkele maanden tijd van derde spits uitgegroeid tot een van de gezichten van de ploeg. Toch had die verlenging veel voeten in de aarde.
Vermant had tijdens het voorjaar lange tijd weinig gespeeld en was niet tevreden over het vertrouwen dat hij kreeg. “Ik miste vorig seizoen bij momenten misschien wel wat vertrouwen van de club”, vertelde hij later aan Het Nieuwsblad. “Ik was niet tevreden en wilde op dat moment misschien wel weg bij Club Brugge. Het was frustrerend dat ik weinig kansen kreeg.”
Pas tijdens de play-offs veranderde alles. Vermant kreeg zijn kans, scoorde en voelde dat Club anders naar hem begon te kijken. De spits noemde zijn basisplaats en twee doelpunten tegen AA Gent later “het volledige kantelpunt”. Enkele weken na zijn hoofdrol in de bekerfinale volgde zijn contractverlenging.
Vermant kreeg precies wat hij wilde
Club heeft nooit bekendgemaakt dat Vermant bijtekende onder de voorwaarde dat hij eerste spits zou worden. Zulke garanties worden bij een topclub zelden gegeven. De sportieve context speelde echter onvermijdelijk mee. Ferran Jutglà vertrok, Gustaf Nilsson verdween naar de achtergrond en Vermant kwam uit een bijzonder sterke eindfase van het seizoen.
Hij begon de nieuwe jaargang ook effectief als nummer één. Vooral in de Europese voorrondes was hij belangrijk. Vermant leek eindelijk de plaats te hebben veroverd waarvoor hij na zijn uitleenbeurt aan Westerlo naar Brugge was teruggekeerd. “In mijn hoofd ben ik dat wel”, antwoordde hij in januari in Krant van West-Vlaanderen op de vraag of hij de eerste spits van Club was.
Tresoldi duwt Vermant keihard achteruit
Vermant begon vorig seizoen als eerste keuze, maar een spierblessure eind augustus veranderde de situatie. Terwijl hij aan de kant stond, maakte Tresoldi gebruik van zijn kans. De jonge aanvaller groeide fysiek, begon te scoren en overtuigde ook in de Champions League.
Na de komst van Ivan Leko kreeg Vermant zijn plaats aanvankelijk opnieuw terug. Hij scoorde vlot en was een belangrijke factor in het aanvallende voetbal van de Kroatische coach. “Romeo is superbelangrijk voor ons. Met zijn scorend vermogen en zijn energie”, zei Leko begin februari in Het Nieuwsblad.
Vermoeidheid, ziekte en enkele fysieke problemen gaven Tresoldi echter opnieuw kansen. Die begon haast wekelijks te scoren en maakte zich steeds moeilijker uit de ploeg te spelen. Leko bleef publiek volhouden dat er geen vaste hiërarchie bestond, maar zijn keuzes vertelden een ander verhaal.
“Nico is vandaag de matchwinnaar. Voordien was Romeo elk weekend matchwinnaar”, verklaarde Leko in Het Nieuwsblad. Tresoldi stond vervolgens zes wedstrijden op rij in de basis. Na januari mocht Vermant alleen op de derde speeldag van de play-offs nog eens starten. De spits die het seizoen als nummer één begon, eindigde het dus als duidelijke tweede keuze. Net dat scenario wil hij niet nog eens meemaken.
Waarom Vermant geen bijrol wil slikken
Het spel van Vermant is sterk afhankelijk van wedstrijdritme. “Ik heb toch twee, drie matchen na elkaar nodig voor de beste versie van Vermant”, vertelde hij aan Krant van West-Vlaanderen. “Zeker als spits moet je ook het vertrouwen voelen van de coach.”
Vermant leeft van intensiteit, duels, pressing en voortdurende loopacties. Hein Vanhaezebrouck noemde hem in Het Nieuwsblad ooit “een ettertje”, nadrukkelijk als compliment. “Altijd in de clinch gaan, ook met die grote verdedigers. Hij ambeteerde die verdedigers. Ze werden nerveus van hem, maar hij bleef rustig.”
Dat profiel komt het best tot zijn recht wanneer hij een reeks wedstrijden kan spelen. Korte invalbeurten maken het moeilijker om ritme op te bouwen en zijn volledige impact te tonen. Bovendien speelt Club doorgaans met één diepe spits. Vermant en Tresoldi kunnen daardoor niet eenvoudig structureel naast elkaar worden gezet.
Breuk zou Club recht in het hart raken
Een mogelijk vertrek zou gevoelig liggen bij de aanhang. Vermant speelt sinds 2009 voor Club en is de vierde generatie van zijn familie met een verleden bij blauw-zwart. Zijn vader Sven Vermant, grootvader Eric Van Vyve en overgrootvader Marcel Van Vyve gingen hem voor.
“Door Club zal ik altijd een Bruggeling blijven”, zei hij in januari aan Krant van West-Vlaanderen. “Hoe meer ik erover nadenk, hoe specialer ik het vind dat ik de vierde generatie mag zijn.”
Die band neemt zijn ambitie niet weg. In hetzelfde interview verklaarde Vermant dat hij zich klaar voelt voor een buitenlands avontuur. “Dit seizoen bevestigen bij Club was de prioriteit, komende zomer zien we dan misschien verder. Maar alleen voor een echte stap hoger zou ik hier willen weggaan.”
Ook in Het Laatste Nieuws sprak hij openlijk over Duitsland, Engeland en Spanje. Hij wil later niet moeten terugkijken met de gedachte dat hij nooit een andere competitie of cultuur heeft ontdekt. Zijn voorkeur voor Duitsland is logisch. Vermant werd geboren in Gelsenkirchen toen zijn vader bij Schalke 04 speelde en kent de voetbalcultuur van het land.
Buitenland ruikt zijn kans rond Vermant
VfB Stuttgart werd de voorbije maanden meermaals aan Vermant gelinkt. Sky Deutschland noemde zijn naam toen de Bundesliga-club naar extra offensieve mogelijkheden zocht. Van concrete onderhandelingen of een officieel bod kwam het evenwel niet.
Later dook ook Strasbourg op. De Franse club bekeek zowel Vermant als Tresoldi met het oog op de opvolging van Emanuel Emegha. Tresoldi zou hoger op de lijst hebben gestaan, maar ook voor hem volgde geen concreet offensief.
De buitenlandse belangstelling toont wel dat Vermant alternatieven heeft wanneer zijn situatie in Brugge uitzichtloos dreigt te worden. Hij is jong, heeft Champions League-ervaring, werd Rode Duivel en beschikt over een profiel dat bij verschillende grote competities past. Club heeft dankzij zijn contract tot 2028 dan weer geen financiële noodzaak om hem goedkoop te laten vertrekken.
Club dreigt eigen boegbeeld kwijt te spelen
Club kan Vermant een hoger loon en een langere overeenkomst aanbieden, maar zijn grootste vraag lijkt niet financieel. Hij wil weten welke sportieve toekomst hem wordt voorgespiegeld. Een garantie op een basisplaats kan en zal Club hem niet geven. Tresoldi heeft die status op het veld afgedwongen en Vasovic werd niet voor ruim zes miljoen euro gehaald om jarenlang zonder perspectief toe te kijken.
Tegelijk dreigt Club een zelfopgeleid boegbeeld te verliezen wanneer Vermant opnieuw maandenlang op de bank belandt. De situatie is daardoor veel ingewikkelder dan een klassieke contractonderhandeling. Vermant houdt van Club Brugge, maar die liefde heeft een grens. Hij wil niet vertrekken om weg te zijn. Hij wil evenmin nog een seizoen verliezen waarin hij vooral moet hopen dat Tresoldi geblesseerd, vermoeid of uit vorm raakt.
Club moet nu beslissen hoeveel sportieve ruimte het voor Vermant kan vrijmaken. Vermant moet op zijn beurt uitmaken of hij de strijd nog één keer wil aangaan. Blijft hij, dan aanvaardt hij dat Tresoldi met een voorsprong begint. Vertrekt hij, dan verliest Club een publiekslieveling die nog maar een jaar geleden als toekomstig gezicht van de aanval werd vastgelegd.
