Olivier Plancke
Club Brugge en zijn sterspeler staan opnieuw lijnrecht tegenover elkaar. De spanningen van afgelopen winter zijn nooit echt verdwenen, en nu dreigt het dossier te ontploffen. Een contractverlenging lijkt geen rustig plan in aanloop naar de zomermercato en lijkt meer op een wankele poging om een nieuwe crisis voor te zijn.
LEES OOK: Rode Duivels: vuilbak gaat open over Van Bommel en Mannaert
Winterse clash blijft nazinderenRaphael Onyedika dreigt opnieuw een lastig transferdossier te worden voor Club Brugge omdat iedereen in dit verhaal elkaar eerder al in de haren vloog. In januari wilde de Nigeriaanse middenvelder vertrekken. Club Brugge wilde dat absoluut niet. Er is toen gepraat, gesust en getrokken om hem te overtuigen te blijven. Dat blauw-zwart nu alweer werkt aan een contractverlenging lijkt geen rustig plan te zijn in aanloop naar de zomermercato, maar lijkt meer op een wankele poging om een nieuwe crisis voor te zijn.
Want dit zou geen gewone contractverlenging zijn. Onyedika is geen jonge speler die beloond wordt voor zijn progressie en prestaties. Hij is een speler met bewezen verdiensten en reputatie die in de winter al met één been buiten stond, terwijl Club de deur steeds dicht hield omdat het sportieve belang zwaarder woog dan zijn wens om te vertrekken. En dat blijft nog altijd wringen.
Contractgesprek wordt tikkende tijdbom
In januari kookte het dossier al over. Het Nieuwsblad schreef toen meermaals dat Onyedika zijn zinnen op een transfer had gezet. Galatasaray was toen concreet, Eintracht Frankfurt kwam opnieuw aankloppen, Aston Villa volgde het dossier mee en op het einde van de mercato toonde ook Wolfsburg interesse. Dat waren geen vrijblijvende geruchten, maar clubs die echt in beweging schoten voor de belangrijke middenvelder.
Club Brugge heeft hem toen niet gewoon aan boord gehouden. Het heeft hem bijna tegen zijn zin gehouden. Het Nieuwsblad meldde begin februari dat er lang en veel moest worden ingepraat op speler en entourage, “niet in het minst op Raphael Onyedika”, aldus de krant. Een dag later schreef La Dernière Heure dat Club hardnekkig bleef en tegelijk zijn contract wilde verlengen, omdat hij zijn laatste achttien maanden inging.
Ook intern werd niet geheim gehouden hoe lastig die wintermercato was. In Het Laatste Nieuws gaf Dévy Rigaux toe dat het houden van de sterkhouders een zéér moeilijke oefening was. Bob Madou zei het nog scherper in Het Nieuwsblad: “Tijdens de winterstop het signaal geven dat je een sleutelspeler verkoopt, is per definitie zeggen dat je het geld boven de titel verkiest.” Dat is een harde uitspraak die perfect toont waar het probleem zit: Club hield Onyedika niet omdat iedereen akkoord was, maar omdat de clubleiding vond dat ze geen keuze had.
Voor Club Brugge was het dus een principekwestie. Voor Onyedika lag dat anders. Het Nieuwsblad schreef expliciet dat hij “voorlopig nog steeds een andere mening heeft dan Madou en co.” Dat is een beleefde manier om te zeggen dat speler en club totaal anders naar de timing van een transfer kijken.
Uitblinker die tegelijk onrust zaait
Dat maakt de huidige contractgesprekken zo gevoelig. Want zo’n verlenging zou niet noodzakelijk betekenen dat alles weer koek en ei is. Het kan evengoed betekenen dat Club Brugge zijn positie wil versterken voor de volgende golf van geïnteresseerde clubs op de transfermarkt. Begin april meldde Het Nieuwsblad al dat blauw-zwart al enige tijd probeert om Onyedika langer vast te leggen. Op papier klinkt dat vooruitziend en verstandig. In de praktijk lijkt het vooral een verzekering op wat nog komen moet. Alsof Club goed weet dat het deze zomer opnieuw prijs kan zijn.
En dat is logisch. Sportief is Onyedika veel te belangrijk om licht mee om te springen. Franky Van der Elst noemde in Sudinfo de driehoek Onyedika-Stankovic-Vanaken de sleutel tot het spel van Brugge en zelfs de beste in België. Hein Vanhaezebrouck ging na Atlético nog verder in Het Nieuwsblad: “Brugge was indrukwekkend, met één absolute uitblinker: Onyedika. Die gast was onvoorstelbaar goed.” Ook zijn nominatie voor de Ebbenhouten Schoen past in dat verhaal. Dit is geen gewone titularis, maar een speler met reputatie, status en internationale aantrekkingskracht.
En net dat maakt hem ook een gevaarlijk dossier. Hoe beter hij speelt, hoe moeilijker hij te houden is. En hoe harder Club zich vastklampt aan hem, hoe luider straks opnieuw de vraag zal klinken of blauw-zwart sportieve ambitie boven de realiteit van de mercato blijft zetten.
Zomer dreigt nieuwe crisis te ontketenen
Club heeft een speler nodig die op zijn best een verschil maakt in de titelstrijd en in topmatchen. Tegelijk weet het dat diezelfde speler al maanden naar een volgende stap kijkt en dat er clubs klaarstaan zodra de zomermercato weer opengaat. Die spanning zal niet verdwijnen omdat er nu over een nieuw contract wordt gepraat. Integendeel: het kan nog groter worden. Want als Club zijn contract verlengt, dan stijgt de prijs onvermijdelijk. Als Onyedika niet verlengt, stijgt de druk alleen maar.
En dus dreigt dit opnieuw een botsing te worden tussen twee logica’s. Die van Club Brugge, dat zijn sportieve steunpilaar niet wil verliezen midden in een ambitieus project. En die van Onyedika, die voelt dat zijn moment stilaan nadert en in januari al duidelijk maakte dat hij niet eindeloos wil wachten om te vertrekken. De markt zit daar dan nog eens tussen als derde speler: Duitse clubs, Turkse clubs, Premier League-clubs, allemaal klaar om door te duwen.
