Olivier Plancke
Charles De Ketelaere maakt weer indruk in Italië, en dat zet zijn dossier meteen op scherp. Atalanta plakt almaar nadrukkelijker een stevig prijskaartje op de Belg, maar achter dat verhaal schuilt vooral één grote vraag: hoeveel kan zijn waarde nog stijgen?
Atalanta ziet goud in De Ketelaere
Charles De Ketelaere is weer helemaal terug in het verhaal van Atalanta. De 0-3 op Lecce van vorige week was daarin een signaal. Twee assists, veel tussen de lijnen, weer dominant in de combinaties en na afloop ook een veelzeggende bekentenis. “De coach duwt me altijd om meer in de zestien te komen, soms vergeet ik dat”, zei De Ketelaere bij DAZN. “En hij heeft gelijk, want als ik nog wat meer scoor, is dat beter.” Die ene zin vat zijn dossier in Bergamo bijna volledig samen. Atalanta twijfelt niet aan zijn talent. De discussie draait alleen nog om één ding: wanneer vertaalt zijn invloed zich structureel in meer goals?
In Italië schreef Tuttomercatoweb woensdag dat Atalanta hem intussen op 40 miljoen euro waardeert en niet van plan is om hem te verkopen. Dat past in het profiel van de club. Atalanta cashte in januari nog op Ademola Lookman, die voor een bedrag van circa 35 miljoen euro plus bonussen naar Atlético Madrid trok, en staat al jaren bekend als een club die haar smaakmakers pas laat gaan wanneer hun waarde op maximale hoogte staat.
In dat opzicht is De Ketelaere geen speler die moet blijven omdat hij al helemaal een afgewerkt product is. Hij moet net blijven omdat men in Bergamo denkt dat zijn plafond — en dus ook zijn prijs — nog hoger ligt. Ze zien hem als een investering die nog niet volledig heeft gerendeerd. Zijn contract loopt tot medio 2028, hij is 25 en hij zit op de leeftijd waarop een aanvallende speler ook de cijfers moet laten spreken. 33 wedstrijden, 5 goals en 5 assists zijn geen slechte cijfers, maar ook geen cijfers die een absolute topprijs vanzelfsprekend maken.
Zijn prijs stijgt, maar zijn werk is niet af
De Ketelaere is te goed om zomaar te verkopen, maar nog niet efficiënt genoeg om al als volledig afgewerkt topdossier in de markt te zetten. Coach Raffaele Palladino zegt dat eigenlijk al maanden, soms bijna letterlijk. Eind januari noemde hij De Ketelaere bij DAZN heel belangrijk voor Atalanta. “Hij speelt op een ongelooflijk niveau en kan nog groeien”, klonk het. Maar tegelijk legde Palladino ook het pijnpunt bloot: “Hij kan nog meer geven qua goals, dat is wat hem nog ontbreekt voor die laatste stap. Hij moet de zestien meer vullen en meer denken als een aanvaller.”
En eerder deze winter zei dezelfde trainer ook al dat De Ketelaere al lang op een doelpunt wachtte, maar dat dat niets veranderde aan zijn belang: “Ik geef hem veel vrijheid en hij is fundamenteel voor ons.” Dat verklaart ook waarom De Ketelaere bij Atalanta tegelijk bewondering en lichte frustratie oproept. Wanneer hij goed is, is hij vaak de man die de aanval laat ademen. Tegen Lecce kwam dat weer sterk naar voren: hij leverde de assist bij de 0-1 af, zette ook de aanval naar de 0-2 op en werd door Tuttomercatoweb uitgeroepen tot Player of the Match.
In de nasleep van die zege omschreef Lega Serie A de overwinning bovendien als cruciaal omdat Atalanta zo in de race blijft voor plaats vier. Met andere woorden: De Ketelaere was bepalend op een avond waarop Atalanta sportief iets te winnen had. Alleen blijft dan meteen de tegenwerping terugkomen die hem al langer achtervolgt: waarom eindigt zo’n speler niet vaker zelf op het scorebord?
Meer goals kunnen alles doen ontploffen
Die vraag is niet onredelijk. De Ketelaere is intussen geen talent meer dat je uitsluitend op mooi voetbal mag beoordelen. Zijn moeilijke passage bij AC Milan ligt ver genoeg achter hem om niet langer als excuus te dienen, en bij Atalanta heeft hij het vertrouwen, de minuten en de tactische vrijheid gekregen die hij destijds in San Siro miste. In Bergamo is hij niet de verloren jongen van toen, maar een gevestigde waarde. Juist daarom mag de lat hoger. Wie 1,92 meter meet, technisch verfijnd is, in kleine ruimtes kan combineren én tussen de lijnen creatief is, hoort op termijn meer te produceren dan alleen een reeks knappe acties, slimme looplijnen en een handvol assists. Atalanta lijkt exact zo te redeneren: niet dat De Ketelaere faalt, wel dat hij stilaan geen alibi’s meer heeft om níét beslissender te worden.
Zijn blessure van februari past ook in dat verhaal. Palladino schatte midden februari dat De Ketelaere ongeveer een maand nodig zou hebben om terug te keren, en maandag zei de Belg zelf dat hij zich nu weer op niveau voelt, fysiek én technisch. Die timing is belangrijk. Atalanta zit in de slotfase van het seizoen nog volop in een gevecht om Europa, en precies in die fase krijgt De Ketelaere opnieuw een podium om te tonen dat hij méér is dan een elegante speler. Als hij in die laatste weken niet alleen goed speelt, maar ook vaker zelf afwerkt, verandert zijn dossier meteen van toon. Dan wordt de vraag niet langer of hij belangrijk is, maar hoeveel hij opbrengt als Atalanta ooit beslist te luisteren.
De club zal hem graag houden, uiteraard. Maar vooral omdat men in Bergamo denkt dat het echte verhaal nog moet komen. De Ketelaere moet geüpgraded worden met meer doelpunten. De trainer zegt het openlijk, de speler geeft het zelf toe en de marktlogica van Atalanta wijst in dezelfde richting. Zijn volgende stap is niet per se een transfer. Zijn volgende stap is goals.
