Jannick Lanckriet
De interlandbreak is vaak een moment voor trainerswissels en ook deze maand was het weer raak bij een Belgische club. Francs Borains zette Igor De Camargo op straat en haalde met Yves Vanderhaeghe een verrassende opvolger binnen.
De ex-Rode Duivel is blij dat hij weer aan de slag kan, want de laatste jaren blijkt het niet zo makkelijk voor hem om in eigen land werk te vinden. Zijn laatste avontuur bij KV Kortrijk duurde slechts twee maanden en daarvoor was hij aan de slag in Saudi-Arabië bij Al-Faisaly.
Jonge coaches krijgen sneller kans
De laatste langere opdracht van Vanderhaeghe dateert zo alweer van 2022, toen hij acht maanden trainer was van KV Oostende. Sindsdien komen Belgische clubs amper nog bij hem aankloppen. Zij kiezen alsmaar vaker voor jongere coaches, zeker bij de topclubs.
Trainers als Nicky Hayen en David Hubert groeiden intern al zeer snel door tot hoofdtrainer, terwijl Sébastien Pocognoli bij Union zijn kans kreeg na enkele seizoenen als jeugdtrainer bij de Brusselaars, Genk en de voetbalbond. Die evolutie vindt Vanderhaeghe maar niets.
Vanderhaeghe niet onder indruk
"In mijn tijd moest je eerst enkele jaren T2 zijn. Tegenwoordig hebben ze nog maar net hun kostuum aan of ze staan al in de Champions League", deelt hij toch een sneertje uit in La Dernière Heure. "Ik val niemand aan, maar sommige jonge trainers krijgen wel heel snel hun kans."
En dat terwijl Vanderhaeghe merkt dat zijn eigen verdiensten intussen door de voetbalwereld al grotendeels vergeten zijn, nadat zijn laatste avonturen telkens weinig succes kenden. "Ik vergeet niet dat ik in mijn eerste jaren als trainer vier keer Play-Off I gespeeld heb", geeft hij aan. "Ik heb al goede dingen gedaan in mijn carrière."
