Club Brugge viseert verkeerde zondebok

Club Brugge begon vrij verdienstelijk tegen Borussia Dortmund, maar na nog geen 20 minuten was de hoop op puntengewin reeds gaan vliegen. Eerst opende Thorgan Hazard de score, nadien zette de onvermijdelijke Erling Haaland de Duitsers op 0-2. Toch zat er op dat moment wie weet nog iets in voor de landskampioen, die vast terugdacht aan de manier waarop het enkele dagen eerder zelf nog zulk een voorsprong te grabbel gooide tegen KV Mechelen. Tot net voorbij het halfuur de doodsteek volgde.

Blauw-Zwart had de dubbele achterstand dan voor een groot deel aan zichzelf te wijten. In het eerste kwartier voetbalde Club namelijk meer dan aardig mee en had het zelfs de beste kansen, hoewel toen reeds duidelijk was dat Dortmund vroeg of laat wel eens zou prikken. Helaas bleek het al snel dat eerste te worden, want na mistasten van Simon Mignolet sloeg Hazard meteen toe. Ook het tweede doelpunt, nog geen vijf minuten later, werd ingeluid door een foutje aan Brugse zijde. Dit keer was het de verder nochtans degelijke Odilon Kossounou die de mist inging. De jonge Ivoriaan leed dom balverlies, zette het zelf nog recht maar zag bij de daaropvolgende hoekschop wel hoe Haaland in twee tijden raak trof. Mogelijk na iets te zwak verdedigen in de lucht, al wist iedereen van tevoren dat de duelkracht van de Duitsers bij stilstaande fasen voor problemen kon zorgen. Geen schande dus.

Opnieuw zat een Belg er trouwens voor iets tussen, want gelegenheidsverdediger Axel Witsel zorgde voor de halve assist. Nog eens een kwartier later zette ex-Bruggeling Thomas Meunier een hele op zijn naam door Haaland te bedienen, die met zijn tweede van de avond de genadeslag gaf. Een klinische masterclass, waarbij de troepen van Lucien Favre dus wel telkens een handje geholpen werden door die van Philippe Clement. Ook bij de 0-3, waar Krépin Diatta te gemakkelijk Thomas Meunier liet lopen. Toch was er bij die goal nog heel wat meer aan de hand, en heeft de Senegalees wellicht minder boter op zijn hoofd dan gedacht. Meer zelfs, het lijkt op een handig en goed uitgevoerd ingestudeerd nummertje van het nummer twee in de Bundesliga – waar Jadon Sancho zelfs rust kreeg voor de kraker tegen Bayern München dit weekend – dat het analyseren waard is.



Laten we beginnen bij het begin. De fase start met Julian Brandt in balbezit op de linkerkant, nadat aan de overzijde Noa Lang er net niet in geslaagd is om een steal te plegen die hem alleen voor doel zou zetten. Dortmund schakelt vlug om, maar wordt in eerste instantie nog goed afgehouden door Clinton Mata. Uiteindelijk staat heel Blauw-Zwart min of meer weer in positie, al liggen de linies door de vrij snelle kanteling iets meer uit elkaar dan ideaal verhoopt. Brandt speelt centraal in naar de vrijstaande Mahmoud Dahoud, waarop Ruud Vormer moet gaan doordekken. Lang is per slot van rekening nog niet terug. Simon Deli staat dicht in de buurt van Haaland aan de rand van het zestienmetergebied, tussen Eduard Sobol en Hazard is de ruimte een pak groter. De linksachter anticipeert zo reeds op een voorwaartse beweging, maar onze landgenoot herkent de situatie en trekt de omgekeerde richting uit.



Vormer lijkt eventjes aan te zullen zetten, maar beslist om niet vol door te gaan jagen op Dahoud. Die krijgt zo alle tijd om het overzicht te bewaren en een goede pass te trappen, wat hij niet veel later ook zal doen. Aan zijn rechterkant ontwikkelt zich intussen immers een veelbelovend scenario dat eruit ziet als een patroon op training. Hazard haakt af en merkt dat hij Sobol met zich meetrekt, waardoor er in diens rug een zee aan ruimte komt te liggen. Zeker omdat Haaland eveneens bij de pinken is en Deli, die hem kort op de huid wil blijven zitten, weglokt uit het strafschopgebied. Nog voor Dahoud het leer in ontvangst heeft genomen, heeft Hazard trouwens al een keertje omgekeken naar Meunier – hier nog buiten beeld. Het is misschien niet zo duidelijk te zien, maar de winger kijkt nu voor de tweede maal richting zijn collega-Rode Duivel. Wellicht spoort hij hem terwijl aan om zich in gang te trekken.



Dahoud overweegt even om in te spelen op Hazard, maar die wijst er hem subtiel op dat de bal beter diep wordt gestoken. Sobol heeft het gat dan wel nog niet helemaal gedicht, door zijn lichaamshouding en focus op zijn rechtstreekse tegenstander wordt hij in dat geval sowieso geklopt. Rechts bovenaan zien we Meunier en Diatta voor het eerst opduiken. Die laatste geniet nog een fikse voorsprong maar reageert te laat en staat zo enigszins geparkeerd ten opzichte van de spurtende back, die de situatie inmiddels gelezen heeft. Centraal plakt Deli op Haaland, wat de spits echter graag ziet gebeuren. Ook hij ruikt tenslotte dan al zijn kans en neemt zijn bewaker dus met plezier nog een paar extra meters mee. Vormer zet nog steeds geen druk op Dahoud, een wandelende Lang – ook voor het eerst in beeld – maakt daar evenmin aanstalten toe. Vanaken zwerft tussen Vormer en Sobol wat in niemandsland.



Het beslissende moment. Vormer zit ondertussen dichter bij Dahoud, maar zet geen echte druk. Door de beweging zonder bal van Hazard ligt er een boulevard open achter Sobol, die op gelijke hoogte staat met Meunier en Diatta. Hoewel zij hier nog nek-aan-nek lijken te zitten, heeft Meunier door een van zijn typische loopacties langs binnen dan al de bovenhand – een fractie later geniet hij een bonus van meters. De ruimte wordt overigens nog groter door het feit dat Mignolet, die nochtans vaak ver uit zijn doel staat, bijna op zijn lijn vertoeft. Vlak voor de pass naar de buitenkant vertrekt, draait Haaland zich in het midden reeds doelbewust om voor een spurt richting het penaltypunt. Misschien kon Kossounou hem nog de pas afsnijden, al moest hij door de manier waarop de fase tot stand kwam tevens rekening houden met de ruimte in zijn eigen zone. Bovendien mist de Ivoriaan hier allicht net de nodige ervaring.

LEES OOK: De Condé baalt enorm van Karetsas: “Lessen uit trekken”