Eén op eenentwintig: het zijn rampzalige cijfers voor een team dat zijn zinnen had gezet op een rustig seizoen in de middenmoot. Her en der hoorde je bij Cercle Brugge zelfs mensen dromen van een ticket voor Play-off I. Die dromen kunnen opnieuw een jaartje in de koelkast, de realiteit is dat het een lang seizoen wordt waarbij er stevig geknokt zal moeten worden voor het behoud. Hopelijk krijgt Bob Peeters toch de tijd om de sputterende motor van de vereniging op gang te trekken.
Het seizoen begon nochtans goed voor Cercle. Op KRC Genk een puntje pakken: daar zullen veel ploegen voor tekenen. Op papier deed de vereniging ook enkele leuke
transfers: Tim Smolders (transfervrij overgekomen van AA Gent) moest het middenveld een kwaliteitsinjectie geven terwijl Stef Wils (kwam over van het gedegradeerde Westerlo) een pak ervaring toevoegde aan de defensie. Michael Uchebo (gehaald bij VV Venlo en vorig seizoen nog bijna weggeplukt door het Engelse Stoke City) had enkele mooie adelbrieven en zou voor de goals gaan zorgen.
De basiself moest een mix gaan worden van jonge talenten (Lukas Van Eenoo, Kristof D’Haene, Gregory Mertens en Igor Vetokele) en oude, ervaren rotten in het vak (Bernt Evens, Arnar Vidarsson, Oleg Iachtchouk, Hans Cornelis en de twee aanwisten Smolders en Wils). Op papier een te duchten ploeg voor elke tegenstander. Jammer genoeg voor Bob Peeters en Cercle Brugge wil de mayonaise nog niet pakken.
Cercle teerde de laatste jaren vooral op de flitsen van Iachtchouk en de leepheid van Vidarsson. Beide heren zijn ondertussen 34 jaar oud: als die je ploeg moeten dragen, is dat een teken aan de wand. Smolders is er ook al 32 en sleepte voor de laatste keer in zijn carrière een mooi contract uit de brand. Gezien zijn schabouwelijke prestaties van de afgelopen weken mag je dan ook vragen stellen bij zijn motivatie en ingesteldheid. Evens is er ook al 33, wat verre van een ideale leeftijd is voor een linksachter die het doorgaans moet opnemen tegen snelle en vinnige flankspelers.
De schuld moet echter niet enkel in de schoenen van de anciens geschoven worden. Ook de zogezegde toptalenten van Cercle mogen gerust iets meer brengen. Van Eenoo geldt nu al enkele jaren als een groot talent, en niemand twijfelt er ook aan dat hij een mooie carrière tegemoet gaat. De creatieve middenvelder is wel op een punt gekomen in zijn carrière waar er stilaan iets meer verwacht mag worden dan één supermatch per maand. Eens je een kleine honderd matchen op de teller hebt –een mooie verwezenlijking trouwens- wordt het tijd om je rendement wat op te krikken.
Het feit dat Igor Vetokele de club halsoverkop verliet om in Kopenhagen het vijfvoudige van zijn salaris bij Cercle te verdienen, speelde ook niet in de kaart van
Groen-Zwart. De aanvaller woog op de verdediging van de tegenstander - vraag maar aan Roland Juhasz, die sterretjes zag tegen Vetokele- en pikte op tijd en stond zijn goaltjes mee. Uchebo moest zijn vervanger worden, maar de Nigeriaan blinkt vooralsnog uit in afwezigheid en stunteligheid. Als noodoplossing werd Mushaga Bakenga dan maar gehuurd van de buren van Club, maar de jonge Noor is duidelijk nog niet klaar om het gewicht van een Belgische eersteklasser op zijn schouders te torsen.
Eerste puntenwinst zit er nog niemand meteen aan te komen voor de vereniging, aangezien komend weekend de derby tegen leider
Club Brugge op het programma staat. De week nadien, in de thuiswedstrijd tegen Charleroi, is het wel van moeten voor de jongens van Bob Peeters. Nieuw puntenverlies zou de nervositeit in de bestuurskamer aanzienlijk doen toenemen. Hopelijk houdt de vereniging het hoofd koel en wordt Bob Peeters niet de kop van jut. Peeters bewees al dat hij de juiste man is op de juiste plaats, het zou zonde zijn om al het werk van de voorbije twee jaar zomaar in de vuilnisbak te kieperen.
LEES OOK:
Koppen blijven rollen: onverwacht trainersontslag in JPL
Tom Vermeersch
