De competitie is nog maar drie speeldagen ver en toch loert er al een crisis om de hoek bij één van de zogenaamde G5-ploegen. Standard en Racing Genk hebben die crisis dit weekend afgewend door hun partij te winnen, AA Gent kon dat opnieuw niet. De
Buffalo’s speelden thuis 1-1 gelijk tegen Oud-Heverlee Leuven en konden niet overtuigen. Tel dat op bij de Europese blamage tegen het Hongaarse Videoton en het pak slaag dat de Gentenaars kregen aan de Gaverbeek en je weet dat de emmer der vernederingen bijna vol is.
Het moet gezegd, eigenlijk komt de zwakke competitiestart van Gent niet als een donderslag bij heldere hemel. Heel wat basisspelers, of spelers die zeer dicht bij de basis stonden, verlieten deze zomer het Jules Ottenstadion. Als je 2/3e van je succesvolle middenveld verliest –Jesper Jørgensen en Tim Smolders gingen allebei hun geluk beproeven in Brugge- kan je er vanop aan dat het allesbehalve makkelijk wordt. Jørgensen is een middenvelder die elk seizoen goed is voor een doelpunt of tien, terwijl Smolders samen met Bernd Thijs het cement van het Gentse middenveld vormde en ook nog eens kwam infiltreren in de box van de tegenstander.
Hun vervangers halen op dit moment nog niet het gewenste niveau. Hannes Van der Bruggen heeft alles in zich om een uitstekende speler te worden maar is nu nog niet in staat om het middenveld van een (sub)topclub te dragen. Marcel Gecov is dan weer een onbeschreven blad en moet duidelijk nog wennen aan onze competitie en zijn nieuwe ploegmaats. De bij Kortrijk weggekaapte Mohammed Messoudi moest tot nu toe vooral tevreden zijn met een bankzitterstatuur. Reken daarbij ook nog eens het vertrek van de polyvalente Zlatan Ljubijankic, Elimane Coulibaly -die een voorhoede op zich is- en de wispelturige Yassine El Ghanassy en je weet dat er flink wat aan kwaliteit is ingeboet in de Arteveldestad.
Het probleem van de
Buffalo’s is dat het dergelijke spelers moét laten gaan. Het is de economische realiteit die een club die investeert in een nieuw stadion moet ondergaan. Manager Michel Louwagie ontkent dat het Arteveldestadion -nu nog volop in aanbouw- als een financiële steen rond de nek van de club hangt, maar voorbeelden in het buitenland tonen aan dat wat AA Gent nu meemaakt niet meer dan normaal is. Kijk maar naar de donkere periode die Arsenal nu doormaakt aan de andere kant van het Kanaal. De club pootte het indrukwekkende Emirates Stadium neer in hartje Londen, maar sindsdien pakten
The Gunners geen rotte prijs meer. Pas nu, zes jaar na de opening van de voetbaltempel, begint de Noord-Londense club geld te generen uit het stadion.
De voorbije jaren moest manager Arsène Wenger keer op keer toezien hoe zijn sterren het nest verlieten. Patrick Vieira, Ashley Cole, Thierry Henry, Cesc Fabregas, Samir Nasri: noem maar op. Ze zochten allemaal financieel betere oorden op en deden ook sportief een goede zaak. Deze zomer lijkt AA Gent in hetzelfde schuitje te zitten als Arsenal: de sterspelers keren de club de rug toe en trainer Trond Sollied moet snel-snel een nieuwe ploeg zien te bouwen met het beschikbare materiaal. Dat Wenger een meester is in het opsporen van jong -en vooral goedkoop- talent heeft ervoor gezorgd dat Arsenal desondanks een (sub)topclub bleef en elk jaar de Champions League haalde.
Wel, Gent heeft in de persoon van Louwagie zijn eigen Wenger. Bryan Ruiz, Jørgensen, Guillaume Gillet, Mbark Boussoufa: allemaal werden ze met een duizelingwekkende meeropbrengst verkocht, en dat is wat er ook de komende jaren moet gebeuren willen de
Buffalo’s de voeling met de top niet verliezen. De fans die Louwagie nare dingen toeriepen, denken in het vervolg dus beter twee keer na.
LEES OOK:
AA Gent stelt jaarrekening voor: unicum onder Baro
Tom Vermeersch
