Zaterdagavond ontvangt RSC
Anderlecht Beerschot AC in eigen huis. Voor Beerschot-doelman Stijn Stijnen wordt het deels een bijzondere wedstrijd.
Het Laatste Nieuws had een goed gesprek met de voormalig doelman van
Club Brugge.
Zijn verleden speelt hem nog steeds parten, maar hij komt graag spelen in het stadion van Anderlecht, het Constant Vanden Stockstadion. "Anderlecht is prestige, hé. Of ik nu met Club Brugge kom of met Beerschot, voor mijn eergevoel wil ik er heel graag de nul houden. Het zal ongetwijfeld hard gespeeld worden door de supporters van Anderlecht - dat was vorig seizoen al zo, maar da's nu eenmaal de tol die ik betaal voor mijn verleden bij Club. Ik word er overal uitgepikt, in elk stadion."
De ex-Rode Duivel bekijkt de wedstrijd nu anders dan vroeger bij
Blauw-Zwart. "Wel, toen ik vorig seizoen met Beerschot op Anderlecht kwam, speelde zij in het zwart. Dat stoorde mij. Ik dacht: 'Dat doe je toch niet? Raak toch niet aan jullie paars.' Ik hoor dat ze daar van afgestapt zijn - goed zo", liet hij optekenen door een journalist van
Het Laatste Nieuws.
Met sommige Anderlecht-spelers zou Stijnen nog wel eens een kamer willen delen. "Tom De Sutter - hij zal nog veel mensen verbazen op Anderlecht. Met Milan Jovanovic weet ik het zo niet: aan de ene kant apprecieer ik dat hij altijd en overal zijn mond opendoet, maar aan de andere kant zou dat net botsen met mij (lacht). En dan is er Dieumerci Mbokani... hij is zó mysterieus. Ik durf af en toe wel dingen roepen naar de spits van de tegenstander, maar Mbokani zegt nooit iets terug - hooguit rolt hij eens met zijn ogen en kijkt je dan aan alsof het hem allemaal niet interesseert. Je dringt niet door tot Mbokani, en daar kun je behoorlijk zenuwachtig van worden."
De toeleving naar de wedstrijd mist hij wel. De dagen voor de wedstrijd zijn totaal anders dan bij zijn passage bij Club. "Absoluut. Zo'n wedstrijd begon al weken op voorhand; supporters spraken je aan, journalisten trachtten een interview te krijgen. Het is anders nu. Ik moet niet flauw doen: natuurlijk doet het mij iets als ik Club naar Kopenhagen zie vertrekken. Of neem al maar vanavond (het interview werd donderdagmiddag afgenomen, red.): Racing Genk en AA Gent spelen Europees - die adrenaline, die gezonde stress van topvoetbal, dat wil ik absoluut nog eens voelen."
Hij koos vorig seizoen voor de
Kielse Ratten terwijl hij meerdere opties had. "Vorig seizoen werd ik gepolst door een ploeg van de G5, maar ik koos uiteindelijk voor het project in Beerschot en dat wil ik nu tijd en krediet gunnen. Het is juist dat de aanwezigheid van Jacky Mathijssen en Jan Van Winckel toen meespeelde in mijn keuze, maar het zijn Chris Van Puyvelde en Patrick Vannoppen die mij overtuigd hebben om in hun verhaal mee te stappen."
"Ze vertelden mij: 'Over vier jaar willen we Europees voetbal in Beerschot.' En waarom niet? Antwerpen is een wereldstad zoals Brussel en Parijs dat zijn, en Patrick wil bewijzen dat zijn ambities geen luchtkastelen zijn. Dat ik in afwachting één, misschien twee jaar op een niveau moet spelen dat ik niet gewoon ben, oké, dat neem ik er dan bij. 'Wacht maar af', zeg ik tegen iedereen die nu grijnst bij het project van Beerschot. De voldoening zal des te groter zijn. Anderzijds: Beerschot weet dat ik nog ambities heb. Hopelijk kunnen die samengaan met de ambities van de club."
Over Georges Leekens, trainer van Club Brugge, is hij lovend. "Ik heb nooit samengewerkt met hem, maar met wat ik hoor van spelers die hem wél goed kennen, ben ik geneigd om te denken dat hij bijzondere kwaliteiten bezit. Leekens doet je geloven dat je een cola aan het drinken bent terwijl de ober echt wel spa bruis voor je neus heeft gezet. Georges duikt weer elke dag op in de pers, en dan moet hij toch opletten dat de kleedkamer zijn underdogverhaal, dat hij steeds weer herhaalt, niet gaat doorprikken."
"Als ik hem in Kopenhagen hoor zeggen: 'We moeten de terugmatch redden', dan denk ik: 'Georges, 't is Real Madrid niet, hé.' Bovendien staan, na zijn overstap van de nationale ploeg, veel mensen klaar om hem af te schieten. Er ligt een hoop druk op zijn schouders. Georges heeft aan zichzelf gedacht, en dié les heb ik nu ook wel geleerd: in het voetbal moet je voor jezelf handelen", besluit hij.
LEES OOK:
Nainggolan op de bank: Stijnen haalt stevig uit