Het verdriet van Stayen

Zaterdagavond werd het lot van Sint-Truiden definitief bezegeld: de Limburgse club verdwijnt van het hoogste toneel en komt vanaf volgend seizoen in het vagevuur van tweede klasse terecht. Als we de ploegen die daar nu spelen zoals Antwerp FC of SV Roeselare mogen geloven, kunnen we zelfs spreken van de hel van tweede klasse. Westerlo toonde zich de meerdere van de Kanaries in het gedrocht genaamd play-off III, maar de Kempenaars moeten beseffen dat ze nog lang niet thuis zijn. Het werd een trieste aftocht voor familieclub STVV. Op Stayen met 1-4 de boot ingaan tegen je rechtstreekse concurrent, dat moet verschrikkelijk veel pijn gedaan hebben bij de jongens uit Haspengouw. Gelukkig kunnen de supporters van de Kanaries terecht in een schitterend gerenoveerd stadion. Wie wil, kan er zelfs op hotel gaan. Schitterend toch? Stel je voor: volgend seizoen speelt STVV op zaterdagavond een thuiswedstrijd tegen Heist-op-den-Berg. Sint-Truiden verliest de match met 0-2, maar niet getreurd: de supporters konden toch maar mooi genieten van die schitterende faciliteiten. Om nog maar te zwijgen van de schitterende (kunst)grasmat. STVV heeft het meest egale en best bespeelbare veld van tweede klasse, waarschijnlijk zelfs van het hele land. De technisch vaardige spelers van Sint-Truiden zoals Reza en Dufer zullen zeker blijven en mee degraderen, want wie wil nu niet op een kunstgrasveld spelen? Bij Bergen zijn ze alvast stikjaloers op de Kanaries. Iedereen herinnert zich nog de zandbak van het Stade Tondreau waarop de Draken het opnamen tegen Anderlecht: waarschijnlijk het slechtste veld in de geschiedenis van het Belgische voetbal. Dat zullen ze niet snel meemaken bij STVV. Of het nu over het belabberde veld gaat of over een wedstrijd tegen Anderlecht, laten we in het midden. Met het kunstgrasveld verkocht Sint-Truiden zijn ziel. STVV, dat roept herinneringen op naar de tijd van Danny Boffin en Peter Voets, toen Stayen nog heter was dan de hel. Krijgers die op een drassig veld het verschil maakten en meer dan één topclub in het zand lieten bijten. Een trip naar Stayen, daar keek iedereen tegenop. De Limburgers konden in de reguliere competitie slechts twee keer winnen in eigen huis: het nieuwe veld groeide uit tot de lastigste tegenstander van STVV. De grootste blunder die dit seizoen werd begaan, is het ontslaan van Guido Brepoels. De sympathieke coach werd na een 0 op 15 de laan uitgestuurd, een mooier voorbeeld van paniekvoetbal schiet ons niet meteen te binnen. Er heerste een serieus gebrek aan kwaliteit in de spelerskern, en zoiets kan enkel opgevangen worden door een enthousiaste coach die iedere speler boven zichzelf kan laten uitstijgen. Laat dat nu net de corebusiness zijn van Brepoels. Met wat meer tijd had Brepoels zeker en vast resultaten behaald, of het voldoende was om play-off III af te wenden, weet niemand natuurlijk. Zo snel mogelijk terugkeren naar eerste klasse, het is de ambitie van elke club die degradeert uit de hoogste afdeling. Het wordt een hele opgave voor iedereen binnen de club om die ambitie waar te maken. De zeldzame parels die de huidige selectie telt (Reza, Schouterden, Dufer) zullen het zinkende schip meer dan waarschijnlijk verlaten. Het is nu aan het nieuwe bestuur om daadkracht te tonen. “Voetbal,volk en vuur”, luidt de slogan van de club. Het tweede element is er zeker en vast aanwezig. Zaak wordt nu om het voetbal, maar vooral het vuur terug te laten keren op Stayen.

LEES OOK: Via Westerlo weldra voor 100 miljoen naar Real of Liverpool?