Alsof zijn stoel nog niet voldoende wankelde voerde het bestuur de druk vooraf nog wat op, maar Vitor Bruno bracht zijn must-winmatch tegen Westerlo tot een goed einde. Na de 4-1 zege lijkt de crisis weer bezworen bij RSC Anderlecht. Voor even althans, want de drukke kalender is onverbiddelijk. Reden genoeg om koppig verder te roteren?
Naar eigen zeggen trekt Bruno zich alleszins niks aan van de (interne) kritiek aan zijn adres. Zaterdag sloeg de coach van Paars-Wit het advies zijn bazen, die willen dat hij naar een typeploeg toewerkt, alvast weer in de wind door vijf wijzigingen door te voeren ten opzichte van vorige week. Niet geheel onlogisch weliswaar na de 4-0 pandoering in Gent.
LEES OOK: Bruno dient kritische Bornauw stevig van antwoord
Vaste basis Bruno?De vraag is of Bruno nu dan wel zijn gewenste formule gevonden heeft. "Krijgen we eindelijk een vaste basiself?", sluit Sudinfo het alleszins niet uit. "De trainer blijft zoeken naar de juiste puzzel, ook al snakt Anderlecht al weken naar een vast stramien en herkenbare automatismen. De overwinning geeft Bruno deze keer gelijk", vult Het Nieuwsblad aan.
"Of heeft de coach na weken experimenteren eindelijk een samenstelling gevonden waarop hij kan voortbouwen? Voor het eerst lijkt Bruno argumenten te hebben om zijn elftal grotendeels intact te laten", aldus de krant, die wel opmerkt hoe Ilias Koutsoupias donderdag niet inzetbaar is in Europa. Aan zijn middenveld moet Bruno dus sowieso sleutelen.
Sneer naar Bornauw
"Een winnend team het vertrouwen laten behouden, is het begin van de stabiliteit waar Anderlecht zo naar verlangt", wordt hem voorts aangeraden om dit keer geen karrenvracht aan andere namen aan de aftrap te brengen. Al valt het af te wachten of de Portugees daar hetzelfde over denkt. "Ik moet eerst zien wie het best presteert op training", klonk het.
"Of ik dan geen rekening houd met de wedstrijd tegen Westerlo? Neen, ik kijk alleen naar de training", verwees hij cynisch naar een opmerking van CEO Kenneth Bornauw over de manier waarop hij knopen doorhakt. Of hoe de onderhoudse spanningen in het Lotto Park ondanks de deugddoende driepunter toch nog niet volledig verleden tijd lijken te zijn.
Arne Decraene