De hele wereld is het er over eens: technologische hulpmiddelen zijn een must in het hedendaagse voetbal. Maar liefst drie van de vier kwartfinales in de Champions League werden beïnvloed door een scheidsrechterlijke dwaling. Iets te veel van het goede, niet? Tijd voor technologische hulpmiddelen, meneer Michel Platini.
Alles begon op 2 april 2013. Eén dag na de dag des humor. 2 april lag in het verlengde van die dag. Paris Saint-Germain speelde een prima partij tegen Barcelona, dat opnieuw te afhankelijk leek van Lionel Messi, die geblesseerd uitviel. Messi bracht de Catalanen voor, na een geweldige assist van de geblondeerde Dani Alves. Tien minuten voor tijd wiste Zlatan Ibrahimovic het doelpunt van de Argentijnse smaakmaker uit, maar er hing een geurtje aan. Een ferm geurtje. De Zweed tikte de bal voorbij Victor Valdes, nadat de bal terugkwam van de paal, op een kopbal van Thiago Silva.
Ibra stond een kleine twee meter buitenspel, maar de lijnrechter gaf geen kik. Uiteindelijk eindigde de partij op 2-2.
[youtube]https://www.youtube.com/v/OesrlDJz3Qw[/youtube]
Diezelfde avond vliegen we over naar München, waar Juventus op bezoek kwam bij
Der Rekordmeister. De thuisclub overklaste Juve en won met 2-0. David Alaba opende de score al na amper dertig seconden, maar het doelpunt van Thomas Müller werd achteraf toch meer besproken. Mario Mandzukic stond duidelijk buitenspel, maar kreeg van de lijnrechter de gelegenheid Müller de 2-0 aan te bieden. De jonge Duitser nam het cadeautje in dank aan en trapte het leer tegen de touwen.
[youtube]https://www.youtube.com/v/zGWo2Pyep4g[/youtube]
We spoelen de tijd door naar 9 april en het blijft maar doorgaan. Borussia Dortmund – Malaga zal voor velen in het geheugen blijven. Het doet ons een beetje denken aan het 'Mirakel van Maribor', waar
Club Brugge in extremis nog ging winnen. Velen krijgen er nog steeds kippenvel van. Terug naar Duitsland, waar Eliseu voor de 1-2 tekende, opnieuw vanuit duidelijk buitenspelpositie. Het doodsvonnis van Dortmund was getekend, tot Felipe Santana er zich mee moeide. Marco Reus scoorde in de 91ste minuut de treffer van de hoop, maar Santana deed er een schepje boven op. Hij frutselde de bal twee minuten later nog eens binnen, waardoor de Duitse grootmacht naar de halve finale van de Champions League mag.
[youtube]https://www.youtube.com/v/1huxYjT3j9M[/youtube]
[youtube]https://www.youtube.com/v/hxGW7R9oqVQ[/youtube]
Dat laatste doelpunt was, hoe raadt u het, vanuit duidelijk buitenspel. Tot twee keer toe. Op de Duitse voorzet staan maar liefst vier (!) spelers buitenspel, maar dat wordt door de vingers gezien. Reus knalt op doelman Wilfredo Caballero, waarna Julian Schieber de bal naar Santana tikt, met het gekende resultaat. Op het moment dat Schieber de bal naar Santana speelt, staat er nog één speler achter de bal. De doelman van Malaga was reeds geklopt. Gezien de regels was dit doelpunt opnieuw flagrant buitenspel, aangezien er twee verdedigende spelers (of verdediger plus doelman) zich achter de bal moeten bevinden. Neven Subotic verwoordde het na de wedstrijd correct: "Tot nu was ons verhaal net zoals een Hollywood-film." Inderdaad, zoiets kan enkel in onrealistische films.
[youtube]https://www.youtube.com/v/sVv9EPiK_rU[/youtube]
Dit probleem is niet vorige week begonnen in Parijs, maar duurt al jaren. Van bovenaf investeert men liever in een duur project zoals dat van de doellijntechnologie, wat volgens de UEFA nuttiger lijkt. Een camerabeeld voor de vierde scheidsrechter haalt die vier controversiële fases op een seizoen er ook uit hoor. En die camera haalt ook heel wat andere scheidsrechterlijke blunders uit hetgeen waar we allemaal van houden: het voetbal.
Anno 2013, tijd voor technologie. Platini & co, bezin eer ge begint. Een tv-scherm in de neutrale zone kost handen vol geld minder dan uw doellijntechnologie. Smijten met geld, terwijl ze die bij heel wat Belgische clubs maar al te graag zouden zien binnenstromen, het blijft een gekke wereld.
LEES OOK:
Winst voor Dortmund en Bayern, zorgen om Neuer
Kenneth Vandesteene
.webp)
