François De Keersmaecker is ondertussen zes jaar bondsvoorzitter. Hij zag zwarte sneeuw, maar ondertussen begint de hemel op te klaren. De president kijkt met goede moed vooruit naar de duels tegen Macedonië.
"Zelfs al heb ik maar een klein steentje bijgedragen aan het succes, het voelde toch als een schouderklopje. Iedereen is op zoek naar bevestiging en die avond van de 4-2-zege tegen Nederland dacht ik:
Het is allemaal de moeite waard geweest, hier doen we het voor. Een zalig gevoel", aldus De Keersmaecker in
Humo.
Toch kreeg de voorzitter met het plotse vertrek van Dick Advocaat en Georges Leekens twee mokerslagen te verwerken. "Ik zat op Westerlo voor een match in de eindronde toen Georges me belde. Ik kon het niet geloven en was volledig van de kaart. Bovendien waren we niet voorbereid op een vertrek."
"Dat Wilmots het ondertussen goed doet, kan niemand ontkennen. Maar Leekens was geen vergissing. Als ik alles zou mogen overdoen, zou ik hem opnieuw aanwerven. Hij was toen de juiste man op het juiste moment, zoals ook Wilmots dat nu is. Wat Georges bijvoorbeeld heeft betekend voor de relatie met het publiek, voor de sponsorwerving en de uitbouw van de medische staf is van onschatbare waarde. Hij heeft uitstekend werk geleverd."
Tegenwoordig houdt De Keersmaecker bewust meer afstand. "Met Advocaat en Leekens was de relatie innig. Bij Wilmots is de relatie zuiver professioneel en wellicht is dat ook beter. Hij heeft voor zijn tijd bij de KBVB gezegd dat ik onzin uitkraamde. Advocaat heeft destijds moeten aandringen bij mij op zijn komst. Maar daarna hebben we elkaar leren kennen en is er wederzijds respect. Mensen worden soms te snel beoordeeld, dat is nooit goed."
Ward Bollen
