Column: 'Van den Brom zette Garrido schaakmat'

Ei zo na kwam er zondagmiddag een einde aan de ongeslagen reeks van RSC Anderlecht. Toen Paars-Wit met nog een kwartier op de klok met 2-0 in het krijt stond op het veld van aartsrivaal Club Brugge leek de competitieleider in de touwen te hangen. Dat was zonder John Van den Brom gerekend. Met een tactische meesterzet zette hij zijn concullega Juan Carlos Garrido schaakmat. Pas op, ook Garrido had zijn huiswerk goed gemaakt. Gedurende de eerste 75 minuten van de topper had Blauw-Zwart de match helemaal in handen. Wanneer Club de bal rondspeelde, deed het dat bijwijlen op een indrukwekkende manier. Als de Bruggelingen elke week zo zouden spelen, zou het puntenverschil tussen beide teams zeker geen achttien punten bedragen. De driehoek Donk-Odjidja-Vazquez had het middenveld stevig in handen. Donk was ijzersterk in de duels maar soms iets te slordig in de passing. Odjidja van zijn kant speelde zijn beste wedstrijd van het seizoen. De sterke Lucas Biglia hield goed stand, maar Sacha Kljestan en Dennis Praet werden bijwijlen zoek gespeeld. Ook de voorlinie van Garrido zat goed in elkaar. Lior Refaelov speelde zeker niet zijn beste wedstrijd maar maakte het Deschacht soms knap lastig. Topschutter Bacca hield Nuytinck en Kouyaté tot aan zijn wissel aan de praat en Lestienne toonde zich de betere van Gillet. De 2-0 was het logische gevolg. Van den Brom besefte dat hij moest gaan gokken. Praet ging eruit voor De Sutter, wat betekende dat Paars-Wit in een 4-4-2 of zelfs 4-2-4 ging aantreden. Ook al was Mbokani tot dan toe zo goed als onzichtbaar, toch oogde het duo Larsen-Duarté centraal achterin bij Club niet altijd even secuur. Toen Van den Brom De Sutter erin bracht, moest Garrido de bui al voelen hangen. Waarom de Spanjaard er niet voor opteerde om Donk een rijtje achteruit te trekken blijft ons een raadsel. Zo creëer je opnieuw een numeriek overwicht, vraag het maar aan ex-coach Christophe Daum. De Duitser speelde in de toppers meer dan eens met een vijfmansverdediging, het legde Club toen zeker geen windeieren. De Sutter miste meteen een grote kans maar Anderlecht trok het laken wel steeds meer naar zich toe. Het signaal voor Van den Brom om alles of niets te gaan spelen. All-in. Winterkoopjes Armenteros en De Zeeuw moesten helpen om Club centraal helemaal te versmachten. Het was echter een lucky goal van Bruno, en dus geen tactische ingreep, die de Brusselaars weer in de match bracht. Ondertussen was de brandstof in de Brugse tank zo goed als leeg. Het is een fenomeen dat zich de laatste weken wel meer afspeelt. Ook in Lokeren moest Club in het laatste kwartier fysiek de duimen leggen voor de Waaslanders. Garrido haalde met Lestienne zijn snelste man naar de kant en bracht linksachter De Bock tussen de lijnen. Vreemd. Zeer vreemd. Nog vreemder was de wissel van Bacca. De Colombiaan had hard gewerkt en was zichtbaar vermoeid. Maar eens hij de bal in zijn voeten krijgt, kan je altijd wel iets verwachten van de topschutter. Vleugelspeler Trickovski kwam hem vervangen, waardoor Club plots zonder spits ging gaan spelen. De inbreng van De Zeeuw en Armenteros zorgde ervoor dat Blauw-Zwart centraal helemaal werd weggespeeld. De drie middenvelders van Club konden het niet meer belopen, wat ons doet afvragen waarom Garrido nieuwkomer Enock Adu niet in de strijd gooide. Er was duidelijk nood aan een balafpakker, waarom breng je die dan niet in het veld? In plaats van Adu kreeg Jan Breydel Eidur Gudjohnsen te zien. De Ijslander komt goed van pas wanneer je als ploeg dominant aan het voetballen bent. Maar op een moment zoals gisteren, waar counteren de enige optie leek, heb je niets aan de ervaren spits. Ofwel moest het zijn dat je hoopt op die ene geniale ingeving die hij wel degelijk in zijn voeten heeft. Die kwam er echter niet. En zoals verwacht en voorspeld kreeg De Zeeuw even later alle tijd en ruimte om een mooi doorsteekballetje te geven naar Armenteros, die Kujovic eenvoudig wist te verschalken. Het is echt verbazend om te zien hoeveel tijd De Zeeuw kreeg om die pass te versturen. Het niet-inbrengen van Adu is Garrido misschien fataal geworden. Pek en veren verdient Garrido zeker niet. Jan Breydel zag zondag het beste Club van dit seizoen (als we de tweede helft op Sclessin niet meerekenen) en kraaide 75 minuten lang van de pret. De fysieke paraatheid van de Brugse spelerskern doet toch de wenkbrauwen fronsen. Het kan een belangrijk gegeven gaan worden tijdens Play-Off I. En John Van den Brom? Die is nu een nog grotere held in het Astridpark. Er was zondag zeker wat geluk mee gemoeid, ook al werd Paars-Wit zeker en vast benadeeld door het onterecht toekennen van de 1-0 van Odjidja. Maar om een ongeslagen reeks zoals die van Anderlecht neer te zetten, heb je meer nodig dan een beetje geluk.

LEES OOK: Club Brugge ziet onverwachte pion Tzolis zijn rol overnemen