Het wonderrecept van SV Zulte Waregem en Francky Dury

Ere wie ere toekomt: Francky Dury is met SV Zulte Waregem bezig aan een knalseizoen. Vorig jaar lag de fusieclub rond deze tijd nog in de touwen en kon coach Darije Kalezic zijn ploeg maar niet op de rails krijgen. De Bosniër kreeg de bons en oudgediende Dury werd opnieuw binnen gehaald. Hij kwam, zag, schudde de club door elkaar en overwon. Essevee staat momenteel vierde in de rangschikking, op vijf punten van leider Club Brugge. Afgelopen weekend verpulverden de West-Vlamingen Lierse: onder impuls van uitblinker Habib Habibou won de fusieclub met 1-4 op het Lisp. Habibou, die nog maar pas terug is uit blessure, kan dit seizoen wel eens een grote rol gaan spelen voor Zulte Waregem. De Fransman met Afrikaanse roots kampte de afgelopen maanden met een aanslepende blessure die hem lang langs de kant hield. Het zorgde er mede voor dat hij vorig seizoen slechts twee keer kon scoren. Het seizoen voordien was hij nog twaalf keer trefzeker voor Essevee: dat Habibou het doel weet staan is dus wel duidelijk. Daarbij komt ook nog eens dat de “eendenvanger” (zie het incident uit 2010 waar hij een eend van het veld gooide in de wedstrijd tegen Lokeren) dit seizoen omringd wordt door lichtvoetige en creatieve middenvelders. Franck Berrier dartelt weer rond aan de Gaverbeek zoals in zijn beste jaren en ook Thorgan Hazard is een grote versterking voor de West-Vlamingen. Berrier-Habibou doet trouwens denken aan de (voorlopig iets minder succesvolle) combinatie Vazquez-Tchité bij Club Brugge en Buffel-Vossen bij KRC Genk. Hoeveel Habibou ook scoort, dé doorslaggevende factor in het succes van Essevee heet Francky Dury. Zijn korte passage bij de Belgische voetbalbond als bondscoach van de beloften heeft hem blijkbaar een klik doen maken. In zijn eerste periode bij Zulte Waregem teerde hij in de centrale as van de ploeg vooral op de ervaring van jongens als Stijn Meert, Ludwin Van Nieuwenhuyse en Stefan Leleu. Daarnaast kregen één of twee jonge talenten hun kans. Nu is het net omgekeerd. Bij Zulte Waregem anno 2012 zijn het Berrier, Habibou, Mbaye Leye, Davy De fauw en Karel D’Haene die voor de ervaring zorgen, daarnaast zijn de jonge snaken aan de macht. Jens Naessens ontpopt zich als een uitstekende buitenspeler/aanvaller en lijkt zeker te zijn van zijn basisplaats. De lichtvoetige Hazard moet voor de ingevingen zorgen terwijl Club-huurling Jimmy De Jonghe de naar Genk vertrokken Hamalainen doet vergeten. En dan vergeten we de ijzersterke Junior Malanda en de vaardige Hernan Hinostroza nog. Het is een nieuwe weg die de club ingeslagen is. Onder impuls van de excentrieke voorzitter Decuypere wil Zulte Waregem zich profileren als een club waar jonge spelers kunnen rijpen en kunnen/mogen vertrekken eens ze tot maturiteit gekomen zijn. Oudere ‘vedetten’ moeten dus niet langer rekenen op een zwaar contract aan de Gaverbeek. Het is de bedoeling om talenten op te sporen, binnen te halen en met meerwaarde te verkopen. Vraag is hoe lang het wonderrecept van Dury blijft werken. De kalender is de West-Vlamingen alvast gunstig gezind: de toppers tegen Standard, AA Gent, KRC Genk en Anderlecht zijn al achter de rug terwijl de op papier makkelijkere wedstrijden tegen de staartploegen nog moeten volgen. De kern lijkt ook redelijk sterk: tegen Lierse stonden jongens als Lendric, Leye, Perdichizzi, Hinostroza en Trajkovski niet eens in de basis. Als de fusieclub zijn punten blijft pakken tegen zijn rechtstreekse concurrenten en nu en dan eens stunt tegen de toppers lijkt een plaatsje in play-off I niet veraf meer. Voor de vijfde en zesde plaats zal het normaliter gaan tussen Zulte Waregem, KV Kortrijk, Beerschot, Mechelen en het zwalpende Standard. Wij zouden ons geld zetten op de eeuwige rivalen: Essevee en KVK.

LEES OOK: Trainerswals gaat verder: Beale stapt op bij Essevee