Na een lange zoektocht lijkt Vitor Bruno eindelijk zijn typeploeg gevonden te hebben bij RSC Anderlecht, al weet je het met de Portugees toch maar nooit. Hoewel het dus niet uit te sluiten valt dat hij hen straks alsnog opvist, lijken twee producten van eigen kweek met opgeteld ruim 250 matchen op de teller toch niet meer in zijn plannen te passen.
De eerste is Tristan Degreef, tot dusver goed voor acht doelpunten en vijf assists in 86 optredens voor de hoofdmacht van Paars-Wit. In oktober verscheen de 21-jarige aanvaller nog drie keer aan de aftrap, al mocht hij vooral opdraven in de Europa League. In eigen land startte Degreef alleen in Gent, waar Bruno hem halfweg alweer naar de kant haalde.
LEES OOK: Bruno blijft puzzelen: nieuw experiment in Brugge?
Degreef buitenspelSinds eind augustus verzamelde hij in de Jupiler Pro League voorts slechts 24 minuten in twee invalbeurten. Tweemaal bleef Degreef aan de bank gekluisterd, in de overige vier duels nam hij steevast plaats in de tribune. Nu behalve Marten Winkler ook Jayden Onia Seke haasje-over deed in de pikorde links voorin, lijkt het dan ook stilaan einde verhaal.
Tenslotte gaat Degreef volgende zomer zijn laatste contractjaar in. Vermits de kans momenteel klein lijkt dat de recordkampioen hem nog eens langer zal vastleggen, wenkt dus de exit. Dat is tevens het geval voor Killian Sardella, die intussen al meermaals naast een transfer greep. Mede door blessureleed bleef de 24-jarige rechtsachter evenwel op post.
Sardella op zijspoor
Ook hij gaat na 178 wedstrijden in Paars-Witte loondienst echter zijn laatste contractjaar in. Bovendien blijkt Sardella voorlopig niet in de bovenste schuif te liggen bij Bruno. Sinds kort is de eenmalige Rode Duivel weer inzetbaar na een spierletsel, maar tot dusver niet aan de bak. Als back-up van Ali Maamar krijgt tegenwoordig zelfs Kaïs Barry de voorkeur.
Van zodra ook Ilay Camara nog terugkeert uit de ziekenboeg, dreigt Sardella dan ook helemaal op een zijspoor te belanden. Vorige week zat hij wel op de bank tegen Salzburg, maar een aantal dagen later in Brugge had Bruno zelfs daar opnieuw geen plekje voor hem veil. Met dus het gekende tekort aan zogenaamde voetbalbelgen als pijnlijk resultaat.
Arne Decraene