"Zelfs Hazards moeder zou hem inruilen voor Sanchez"

De BBC bracht dit weekend een interessante discussie op gang. Welke speler zou je het liefst in je team hebben: Eden Hazard of Alexis Sanchez? Het was het startsein voor een slagregen aan reacties op de sociale media en voor levendige toogdebatten in de pubs. Zullen we dan ook maar onze duit in het zakje doen? Zowel Hazard als Sanchez waren dit weekend, zoals zo vaak, beslissend voor hun clubs. De Belg versierde tegen degradatiekandidaat QPR een penalty en zette hem eigenhandig om: (2-1). Arsenal brak zich 70 minuten lang de tanden stuk op die andere degradatiekandidaat, Burnley. Tot Alexis Sanchez de ban brak met een krachtige kopbal. Het werd uiteindelijk nog 3-0. Beide spektakelspelers kostten hun club ongeveer 40 miljoen euro. Dat vergemakkelijkt de prijs/kwaliteitsvergelijking. Hazard is twee jaar jonger (23) en heeft allicht nog de grootste progressiemarge. Zijn rendement is sowieso stijgende. Een wervelende dribbel had hij altijd al, maar onder José Mourinho (en Marc Wilmots) heeft hij dingen opgepikt die hij vroeger minder had: grinta, spelintelligentie en de honger om beslissend te zijn. Tegen QPR stormde hij met de bal aan de voet het veld over. In een 3-tegen-2-situatie zou een goede pass een dot van een kans opleveren. Maar Hazard speelde te ver in op Willian, waardoor de verdediging zich kon herstellen. Hazards reactie was tekenend. Hij maakt een sprong van frustratie. Maar de volgende seconde draaide hij de knop, sprintte het strafschopgebied in en miste de voorzet van Willian op een haar. Dit is niet meer de speler die op zijn gemak een hamburger gaat eten als hij gewisseld wordt. Bij de penalty die hij afdwong gleed hij de QPR-verdedigers voorbij als skivlagjes. Op het randje van de box wist hij zijn lichaam nog net voor dat van Eduardo Vargas te wringen die net zijn charge naar de bal had ingezet. Dat heet: op een slimme manier een 100% penalty versieren. Met de bal aan de voet is Hazard een mini-Messi. Verrasender dan Sanchez, omdat hij zijn gewicht nog sneller van de ene kant naar de andere verplaatsen. Ook in het omzetten van penalty moet Hazard voor niemand onderdoen. Hij beslist pas in de laatste milliseconde voor hij de bal raakt, waar hij hem gaat trappen. Op dat moment ligt de keeper al in de andere hoek. “Zelfs Hazards moeder zou hem inruilen voor Sanchez”, tweette Arsenal-legende Dennis Bergkamp met zin voor overdrijving. Ik ben geneigd hem te volgen. De Arsenal-aanvaller is een stuk veelzijdiger. Als Hazard een mini-Messi is, is Sanchez een mini-Ronaldo. Sterk als een os, schouders waar je een stadswagen op kunt parkeren, atletisch, snel, fantastische dribbel en dodelijk voor doel. Sanchez heeft 9 goals in 14 matchen bij Arsenal, Hazard 4 in 12. Bij Barcelona scoorde de Chileen bijna 1 keer in 2 wedstrijden, Hazards ratio bij Chelsea is 1 op 4. Sanchez is beslissender. Op zijn afstandsschot zit meer poeier en hij kan scoren met het hoofd, wat bij Hazard eerder per ongeluk gebeurt. Maar het element dat de balans helemaal in Sanchez’ voordeel doet omslaan, is zijn werkkracht. “Hij loopt het veld niet op, hij sprint!” zei zijn trainer Arsène Wenger dit weekend. De Chileen speelt een hele wedstrijd aan 100 kilometer per uur, ook als er verdedigd of getackeld moet worden. Hazard heeft flitsen van 120 kilometer per uur, maar daarna zie je hem soms 20 minuten niet. En aan verdedigen heeft hij ondanks alle peptalks van zijn trainers nog altijd een broertje dood. Ook dit weekend zag je een hele Chelsea-ploeg werken om de bal te veroveren, terwijl Hazard rustig loopt te sloffen. Ondenkbaar bij Sanchez. Het verdict bij de BBC? 64% verkoos de Chileen boven de Belg. Terecht. Maar vraag het me over twee jaar nog eens, want deze Hazard zit nog niet aan zijn top. Raf Liekens

LEES OOK: TRANSFERUURTJE: ‘Deadlinestress Club Brugge, record Anderlecht’