Als een donderslag bij heldere hemel, althans voor de buitenwereld, besloot Romelu Lukaku om de deur bij de Rode Duivels na 94 doelpunten in 135 interlands achter zich dicht te trekken. Een abrupt afscheid, dat in één klap ook een einde maakt aan Mark van Bommel zijn wittebroodsweken. Tegen wil en dank dreigt de bondscoach een verloren strijd te zijn aangegaan. Vraag dat maar aan een van zijn voorgangers.
Veel vroeger dan verwacht houdt Lukaku het voor bekeken als international. Eerder had de Belgische topschutter aller tijden namelijk verkondigd het minstens tot het EK in 2028 te zullen uitzingen – wie weet blijkt ook zijn voornemen om terug te keren naar Anderlecht straks wel een loze belofte. Een impulsieve beslissing, zo lijkt het toch, des te meer omdat Van Bommel hem geen minuten gunde. Had de bondscoach van tevoren geweten dat het Lukaku zijn laatste bezoek aan een uitverkocht Koning Boudewijnstadion zou zijn, had hij hem vast laten invallen. In plaats daarvan bleef de 33-jarige spits aan de bank gekluisterd.
LEES OOK: Van Bommel lyrisch over Duivel: "Groot, snel, balvast..."
Concurrentie met CDK"We zouden hem alleen in geval van nood gebruiken", aldus Van Bommel, die Lukaku bij een veilige 4-1 voorsprong "in onderling overleg" dus aan de kant hield tegen Italië. Een paar dagen eerder moest hij met last aan de heup immers nog passen voor de wedstrijd in Turkije, het land van zijn huidige werkgever Fenerbahçe. Fysieke perikelen blijven hem zo achtervolgen. Nog geen twee jaar geleden had Lukaku een aanzienlijk aandeel in de titel van Napoli, maar sindsdien sukkelt hij van de blessure in de andere. Ook op het WK van afgelopen zomer was de hoop van de natie helaas nooit echt de beste versie van zichzelf.
Dan nog had Lukaku impact, want hoofdzakelijk als supersub verzamelde hij toch maar mooi drie doelpunten en een assist. Diep in de punt trok Rudi Garcia evenwel vol de kaart van Charles De Ketelaere, voor wie ook zijn opvolger een boontje heeft. "Charles is groot, sterk, snel, balvast én werkt hard. Een moderne spits dus, die je graag in je elftal hebt", aldus Van Bommel, die terwijl al meermaals benadrukte hoe Lukaku "ook vanaf de bank de tegenstander angst inboezemt". Hoewel hij een basisstek nooit uitsloot, viel tussen de lijnen te verstaan dat de bondscoach hem vooral als joker achter de hand wilde houden.
Geen soap als Ronaldo
Naar eigen zeggen heeft Lukaku nu "vrede met zijn keuze om te stoppen". Zich definitief met zijn nieuwe status verzoenen, zou hem een pak zwaarder vallen. Voor de aftrap had de unanieme leider, die ook als bankzitter zijn rol in de kleedkamer bleef vertolken, zondag met een bevlogen speech nochtans het voortouw genomen. Toen leek er dus geen vuiltje aan de lucht, maar aanwezigen zagen hoe zijn houding na verloop van tijd nukkiger werd. Toen duidelijk werd dat Lukaku niet zou invallen moest Kevin De Bruyne zelfs inpraten op zijn misnoegde compagnon de route, wiens besluit op dat moment weliswaar vaststond.
Indien hij er echt geen genoegen mee kon nemen om tweede viool te spelen, of besefte dat zijn profiel niet meer past bij de energieke speelstijl die Van Bommel voor ogen heeft, heeft Lukaku gelijk om de eer gewoon aan zichzelf te houden. Beter zo dan een soap zoals die van Cristiano Ronaldo in Portugal. Dan liever de korte pijn, al verdient hij wel een exit door de grote poort. Hopelijk volgt er dus nog een passender afscheid voor de beste spits die ons land ooit heeft voortgebracht. Lukaku voelde zich niet altijd even geliefd, maar dat de fans in groten getale zouden opdagen om hem uit te zwaaien staat ongetwijfeld vast.
Opvolging van Lukaku
Al kruisen zij vooral hun vingers dat Lukaku zich nog bedenkt, wat echter niet in zijn aard ligt. "We respecteren zijn beslissing", lijkt Van Bommel alleszins niet van plan om nog op hem in te praten. Als zelfs het vooruitzicht om de kaap van 100 interlandgoals te ronden hem niet meer kan motiveren, zou dat wellicht ook weinig zin hebben. Nochtans twijfelt niemand eraan dat hij als breekijzer nog van pas zou komen. Als alternatieven voor De Ketelaere blijven onder meer Loïs Openda, Mathias Fernandez-Pardo en Hugo Cuypers over. Niet onaardig, maar geen van hen werpt hetzelfde gewicht als Lukaku in de schaal.
Voorin is de spoeling dus dunner dan pakweg op de flanken of onder de lat, waar Thibaut Courtois vriendelijk bedankte voor de Nations League. De doelman van Real Madrid stelt zich daarna wel weer beschikbaar voor de EK-kwalificatiecampagne, wanneer hij volgens Van Bommel evenwel niet op garanties hoeft te rekenen. Zeker niet nu Senne Lammens zijn kans met beide handen greep. De vraag of hij de nummer één blijft wanneer Courtois zijn comeback viert, dringt zich nu al op. In de tussentijd blijft De Bruyne, die er zelf twee jaar geleden al de brui aan dacht te geven, over als laatste telg van de Gouden Generatie.
Van Bommel onder vuur
Het dilemma tussen de palen zijn echter zorgen voor later. Net nu Van Bommel alle harten aan het veroveren was, zelfs over de taalgrens, werpt de bom die Lukaku zopas loste een schaduw over het afgelopen interlandluik. Dat begon trouwens met het afhaken van Koni De Winter, ook al munitie voor de critici van de bondscoach. Op tactisch vlak maakte Van Bommel reeds indruk, maar zijn reputatie als peoplemanager moet de Nederlander toch nog waarmaken. Al vallen er vanuit de spelersgroep ook wel positieve geluiden te rapen, en zou er zowel met Courtois als De Winter op persoonlijk vlak geen enkel probleem zijn.
Lukaku daarentegen kan moeilijk verkroppen dat De Ketelaere de voorkeur krijgt, en vindt dat Van Bommel de situatie beter aan had kunnen pakken. Dat hij zijn heupblessure naar verluidt overdrijft om niet naar Turkije te moeten afzakken, en tegen Italië vervolgens zelfs weigert om in te vallen, maakt duidelijk dat er iets gebroken is tussen beiden. Lukaku zou Van Bommel, in tegenstelling tot zijn ploegmaats, ook niet ingelicht hebben over het feit dat hij de handdoek in de ring zou werpen. Waar hij in het geval van Courtois en De Winter zelf de touwtjes nog enigszins in handen kon nemen, werd de bondscoach koud gepakt.
Voorbeeld van Tedesco
Een eerst smetje op zijn blazoen, dat hopelijk niet aan hem blijft kleven. Vraag maar aan Domenico Tedesco hoe men de tenoren van het Belgisch voetbal, zeker als buitenlander, zelfs na een goede start maar best te vriend houdt. De Winter tot daaraan toe, maar dat uitgerekend Lukaku hem nu een blijk van wantrouwen geeft kan Van Bommel missen als kiespijn. Net als vragen of hij al dan niet vrijuit gaat in dit dossier. Hoewel hij voor niemand door de knieën gaat, lijkt het alleen al om die reden wel zo verstandig om de deur op een kier te houden mocht Lukaku zelf ooit alsnog bereid zijn om op zijn stappen terug te keren.
In dat scenario zouden met hem en Courtois wel al twee spelers zomaar hun plaats weer komen opeisen. Een gevaarlijk precedent. Anders dan bij De Winter zou iedereen vast wel begrijpen dat er in de nadagen van hun carrière voor hen een uitzondering wordt gemaakt, maar in welke mate zou het Van Bommel zijn gezag ondermijnen? Na de gebeurtenissen van de voorbije dagen lijkt een verzoening op de korte termijn alvast onwaarschijnlijk. Het nationale elftal zal het voortaan dus zonder zijn recordschutter moeten zien te rooien. Als dat niet meteen blijkt te lukken, weet Van Bommel al waar hij zich aan mag verwachten.
Arne Decraene