Doku en De Bruyne speelden Italië zoek, maar in de Italiaanse kranten draait alles rond een andere naam. Een speler van Club Brugge dook zondagavond twee keer op in een fase waar de Azzurri nog altijd kwaad over zijn.
LEES OOK: Vandenbempt lyrisch over 'monsterlijke' Duivel: “11 op 10!”
Tweeëntachtig seconden stilteInvaller Nicolò Vergara, pas sinds het uur op het veld, haalde uit op de rand van de zestien. Brandon Mechele blokte de poging en de Italianen vroegen meteen om handspel. Scheidsrechter Espen Eskås liet doorspelen, maar de VAR-kamer begon wel degelijk te kijken naar een mogelijke armbeweging van Mechele.
Ondertussen was de bal wel al aan de andere kant. Jérémy Doku sprintte het hele veld over, creëerde een numerieke meerderheid en Kevin De Bruyne legde hem vervolgens panklaar voor Diego Moreira: 4-1, zijn eerste goal voor de nationale ploeg.

Terwijl de beelden werden herbekeken, kreeg Gianluigi Donnarumma geel voor protest. In de 82ste minuut volgde de beslissing: de arm van Mechele werd aan het lichaam bevonden, geen strafschop, doelpunt geldig.
De Italiaanse bond spreekt zichzelf tegen
In het officiële wedstrijdverslag staat dat Italië in die fase wél een strafschop had moeten krijgen. Dat publiceerde de bond zelf op zijn eigen kanalen.Alleen zeggen de Italiaanse media iets anders.
Tuttomercatoweb kopte weliswaar dat de Azzurri een strafschop werd ontzegd, maar schreef er in dezelfde tekst bij dat de armen van Mechele tegen het lichaam lagen, met hooguit een lichtjes openstaande rechterelleboog.
De liveverslaggeving van Corriere dello Sport was nog korter van stof: “Il braccio di Mechele era aderente al corpo.” Il Giornale hield het bij de vaststelling dat Italië klaagde en dat er niet gefloten werd.
Mechele zat er twee keer tussen
Het is trouwens niet de eerste keer die avond dat de Bruggeling in een Italiaanse klacht opduikt. Ook bij de 2-1 van Nathan Ngoy vroeg Italië om een fout op Riccardo Calafiori, waarna het contact met Mechele als toevallig werd beoordeeld. Mechele kopte op doel, Donnarumma pareerde met de voet, Ngoy duwde van dichtbij binnen.

Mechele wordt plots het mikpunt van een heel land. Zijn naam staat in alle Italiaanse wedstrijdverslagen.
Wat Italië niet vermeldt
Dezelfde Eskås gaf tien minuten later wél een strafschop aan Italië. In de 90+1ste minuut werd hij door de VAR naar het scherm geroepen voor een handsbal van Nicolas Raskin op een krulbal van Cissè, en na het bekijken van de beelden wees hij naar de stip.
Esposito ging zelf achter de bal staan en Lammens pakte de bal. Drie minuten later werd een treffer van Cissè nog afgekeurd voor buitenspel. Aan Belgische kant viel er evengoed te klagen. Enzo Palladini vond in zijn beoordelingen voor Sportmediaset dat Alessandro Bastoni bij een duel met Maxim De Cuyper aan een strafschop ontsnapte. Daar hoorde je bij Italië niemand over.
Hij heeft dit al eens meegemaakt
De Noorse ref heeft trouwens een verleden met deze affiche. Eskås leidde in oktober 2024 ook al Italië-België in Rome, dat op 2-2 eindigde. Ook toen ging het in het slot over een arm van een Belgische verdediger: de Italianen eisten hands van Wout Faes op een schot van Davide Frattesi in de 88ste minuut, en de herhaling gaf Eskås gelijk.

In diezelfde match kreeg België zelf geen strafschop toen Bastoni Loïs Openda als laatste man neerhaalde.
Het echte probleem ligt elders
Mancini zelf gaf op zijn persconferentie toe dat de Belgen beter waren en de zege verdienden. Bij Rai Sport klonk het nog scherper: “They were better, we suffered too much.”
Stefano Boldrini schreef in Il Fatto Quotidiano dat Italië technisch, atletisch en mentaal werd overklast en dat de 4-1 de Belgen zelfs tekortdoet. Persagentschap ANSA gebruikte het beeld van België als bestia nera, de zwarte beest dat Italië telkens opnieuw pijn doet.
Italië sluit de groepsronde van de Nationals League af als derde en moet in maart al beginnen aan de kwalificaties voor het EK 2028. De Rode Duivels horen vrijdag om 12 uur in Nyon wie ze in de kwartfinale treffen, met de heenmatch tussen 25 en 27 maart.
Olivier Plancke