Nadat het achtereenvolgens Hammarby en PAOK uitschakelde, vormt Kairat Almaty de laatste horde voor RSC Anderlecht richting de League Phase van de Europa League. Op dit moment werken de Brusselaars hun heenmatch in Kazachstan af. Daar kijken CEO Kenneth Bornauw en sportief directeur Antoine Sibierski met een bang hartje toe.
Voorlopig loopt alles weliswaar van een leien dakje voor Paars-Wit, dat na een halfuur een dubbele voorsprong beet heeft. Een gunstige uitgangspositie met het oog op de return in het Lotto Park, waar de troepen van Vitor Bruno de kwalificatie volgende week definitief over de streep moeten trekken, wenkt dus. Een belangrijke doelstelling om te bereiken.
LEES OOK: 'Over & out: Bruno zet trio buitenspel bij Anderlecht'
Match van 5 miljoenDankzij het vangnet van de Conference League is Anderlecht dan wel al verzekerd van Europees voetbal tot nieuwjaar, op sportief vlak geniet de Europa League toch nog steeds meer prestige. Ook vanuit financieel oogpunt staat er evenwel veel op het spel. Op dat gebied blijft het ene ticket namelijk eveneens nog een pak aantrekkelijker dan de andere.
"Met de deelnamebonus, het prijzengeld voor winnen of gelijkspelen en de waardepijler op basis van tv-rechten en de clubcoëfficiënt, kan Sporting verwachten om minimaal tien miljoen euro te verdienen aan de Europa League", becijfert Le Soir. In de Conference League daarentegen valt er voor de recordkampioen 'slechts' een vijftal miljoen te rapen.
Prijskaartje Ambros
In het tweeluik tegen Kairat Almaty staat er dus zo'n vijf miljoen op het spel, ofwel het prijskaartje van topaanwinst Lukas Ambros. Toch een significante som voor Sibierski in diens verdere zoektocht naar versterking. Bovendien zijn de affiches in de Europa League voor de fans veel interessanter, én kunnen spelers zich er gemakkelijker in de kijker spelen.
Stuk voor stuk redenen dus voor Anderlecht, dat overigens maar liefst een half miljoen besteedde aan de verre verplaatsing, om komaf te maken met de Kazachen. Een missie die tot hiertoe alvast wonderwel lijkt te slagen. Marc Coucke en Michael Verschaeren stapten niet mee het vliegtuig op, maar wrijven zich thuis ongetwijfeld reeds in de handen.
Arne Decraene