Win or go home. Dat is het devies voor de Rode Duivels in hun laatste poulematch tegen Nieuw-Zeeland. Na de teleurstellingen tegen Egypte en Iran verwacht iedereen dan ook dat Rudi Garcia de nodige wijzigingen zal doorvoeren aan zijn basisopstelling. Maar blijft het ook bij een andere invulling van de namen, of grijpt hij toch drastischer in? Hieronder het mogelijke masterplan van Garcia.
Centraal achterin moet de bondscoach sowieso op zoek naar een vervanger voor Nathan Ngoy, terwijl het in het offensief compartiment volgens Garcia zelf nog af te wachten valt of Jérémy Doku en Romelu Lukaku al dan niet aan de aftrap zullen verschijnen. Vooral in het geval van de winger denkt de Fransman, die evenmin al wilde verklappen of Hans Vanaken op het middenveld zal starten, zo hopelijk zand in de ogen te strooien van zijn collega Darren Bazeley.
LEES OOK: Basiself Duivels: 'víér cruciale wissels tegen Nieuw-Zeeland'
Alle ogen op WoodWel speelde Garcia open kaart over de aandachtspunten bij de tegenstander, wiens voornaamste wapen zoals vooraf reeds verwacht hun luchtmacht blijkt. "Net zoals Iran zijn ze sterk in de omschakeling vanuit hun defensief blok en gevaarlijk op spelhervattingen. Vooral in die twee parameters moeten wij top zijn. Het verschil is wel dat ze voorin over een grote en uitstekende targetman beschikken, die ze vaak zoeken met lange ballen", klonk het op zijn persbabbel.
Garcia heeft het dan uiteraard over Chris Wood, de boomlange spits van Nottingham Forest die niet alleen in de box in de gaten gehouden dient te worden. Op zijn 34ste is Wood weliswaar niet meer de snelste, nooit geweest, door de bal bij te houden voor zijn aansluitende makkers is hij ook op de counter de spil waar alles om draait. Zie hun eerste goal op dit WK, toen de 92-voudig international meteen tot tweemaal toe nuttig dienst deed als pivot voor Elijah Just.

Eerst mocht hij een verre trap van doelman Max Crocombe ongehinderd aannemen met de borst, iets wat de Belgen niet zomaar mogen laten gebeuren, om het leer nadien in de zestien met datzelfde lichaamsdeel nog eens panklaar te leggen. Ook bij de tweede treffer van Just was Wood de aangever, dit keer met de voet na een knappe dubbelpass. Het middenveld moet de lopende mensen dus zien op te vangen, net als stilstaande fases al langer een heikel punt.
Al is het dus toch vooral aan onze verdedigers om Wood straks het leven zuur te maken. Een gewaarschuwd man is er alvast twee waard, zo beseft behalve Garcia ook Brandon Mechele. "Wood zal hun belangrijkste aanspeelpunt zijn. Als we erin slagen om één speler voor hem en één iemand achter hem te positioneren, zal hij veel moeilijker te bereiken zijn ," analyseerde de verrassende sterkhouder achterin, volgens wie ook tweede ballen winnen cruciaal wordt.
Experiment in Kroatië
Mechele moet het wel zien te rooien zonder zijn maatje Nathan Ngoy, geschorst na zijn rode kaart tegen Iran. Zijn aangewezen vervanger lijkt Arthur Theate, al valt het niet uit te sluiten dat Garcia een andere oplossing uit zijn mouw schudt. We hebben het niet over Koni De Winter, die niet in de bovenste schuif ligt bij de bondscoach, of de nog altijd niet fitte Zeno Debast. Noch over Axel Witsel, het enige andere alternatief in het hart van de defensie. Of toch niet?
Spoel even terug naar 2 juni, toen de Rode Duivels de laatste rechte lijn richting het WK inzetten met een oefenduel in Kroatië en Garcia vriend en vijand verbaasde door Amadou Onana een rij achteruit te trekken. De middenvelder van Aston Villa vormde er plots de meest centrale pion van een trio achterin. Een opvallend experiment, volgens de meeste analisten met het oog op de latere fase van het toernooi wanneer sterke tegenstanders ons pad zouden kruisen.

Maar wat als Garcia zich dan al zorgen maakte om Wood en zijn makkers? Niet geheel onterecht, zo bleek intussen, want tegen Egypte kopte Finn Surman een hoekschop tegen de touwen. Met ook nog onder meer Michael Boxall komt het gevaar dan ook van overal wanneer voorzetten op corners, vrije trappen en zelfs inworpen gretig voor de pot wordt gezwierd. Precies het soort stilliggende ballen waarop ons nationale elftal nu al even bijzonder kwetsbaar blijkt.
Opletten geblazen dus, en voor Garcia misschien wel reden genoeg om Onana zijn gestalte de doorslag te laten geven. In dat geval kan hij hem ook wel weer op het middenveld posteren, waar de krachtpatser in de openingswedstrijd tegen Egypte evenwel door de mand viel. Zijn lengte is, samen met zijn voetballend en scorend vermogen, wel een van de vele redenen waarom Vanaken een streepje voor heeft op de kleinere Youri Tielemans en vooral Nicolas Raskin.
Plannetje van Garcia
In de zoektocht naar centimeters kan Garcia natuurlijk ook De Bruyne aan Vanaken én Onana koppelen, al lijkt de kans klein dat de bondscoach zijn aanvoerder zal slachtofferen. Zeker nu een gelijkspel allicht niet volstaat om door te stoten, en er dus niks anders opzit dan de kaart van de aanval te trekken. Hoewel hij een echte nummer zes verkiest, is de algemene verwachting dan ook dat we eindelijk de driehoek Tielemans, Vanaken én De Bruyne te zien krijgen.
Toch hoeft dat dus niet te betekenen dat Onana uit de boot valt. Uitgaan van eigen sterkte valt moeilijk te rijmen met zich aanpassen aan de tegenstander, te meer van een lager allooi, maar in hun rug kan hij handig van pas komen. Als mandekker op Wood, maar ook om geregeld in te schuiven indien de Belgen het balbezit opeisen en zo een overload te creëren op het middenveld. Met zowel Vanaken als Tielemans in de regiekamer kan De Bruyne al hoger blijven.

Het zou behalve een extra vangnet steun bieden aan Lukaku en Doku, die in een 3-5-2 het aanvalsduo zouden vormen. Of, mochten zij toch onvoldoende fit blijken, Charles De Ketelaere/Matias Fernandez-Pardo en Leandro Trossard. Ondanks zijn degelijke prestaties tot dusver, en de lofzang van Garcia aan zijn adres, dreigt die laatste anders het kind van de rekening te worden. Net als in Kroatië, toen hem rust werd gegund na een slopend seizoen met Arsenal.
De flanken werden toen bezet door Maxim De Cuyper en Alexis Saelemaekers, die tegen Iran echter geen punten scoorde. Dodi Lukebakio lijkt dan weer te aanvallend ingesteld, terwijl Diego Moreira nog wacht op zijn eerste minuten op dit WK. De meest voor de hand liggende kandidaat om de zijlijn af te draven op de rechterkant blijft ondanks zijn zwakke prestaties zo toch Thomas Meunier. Al heeft Garcia voor hem mogelijk wel nog een andere positiewissel in petto.
Voorbeeld van Union
Tenslotte vatte hij bij Lille de afgelopen jaren af en toe ook post in een driemansdefensie. Tegen de Kroaten werd Onana geflankeerd door Theate en Ngoy, op wie Garcia nu dus niet kan rekenen. Gelukkig bleek Mechele ondertussen een lichtpunt, en kan hij gewoon Ngoy zijn plek innemen. Door te kiezen voor Meunier boven Theate, die net als Onana op het middenveld dan wel flink daalt in de pikorde, kan het meubelstuk van Club Brugge echter links blijven staan.
En, nogmaals, zou de achterhoede over meer tegengewicht beschikken om de torens van Nieuw-Zeeland te bekampen. Met z'n drieën wordt het trouwens ook gemakkelijker om, zoals Mechele zegt, Wood met genoeg volk te omsingelen van zodra hij wordt aangespeeld. Toegegeven, op papier lijkt het niet meteen de meest avontuurlijke suggestie, maar door man-op-man te spelen achterin kan een 3-5-2 formatie net hélpen om Nieuw-Zeeland bij de keel te grijpen.

Kijk maar naar hoe Union het al jaren doet op de Belgische velden. Een belangrijke voorwaarde is natuurlijk wel dat de duels worden gewonnen, en de fysieke intensiteit over het hele terrein wordt gematcht. In dat geval moeten de Rode Duivels in staat zijn om de tegenprikken er vlug uit te halen én zelf hun aanvallers voorin te houden, waar eens Nieuw-Zeeland moet komen dan hopelijk alsmaar meer ruimte ontstaat in de rug van de verdediging voor Doku en co.
Ook om een laag blok te ontgrendelen, en eindelijk nog eens te scoren biedt een andere animatie wie weet een antwoord op het trage, steriele en ronduit onmondige aanvalsspel tot hiertoe. Ongeacht de knopen die Garcia doorhakt op de rechterkant, kan er met polyvalente pionnen zoals De Cuyper, Onana, Meunier en Moreira of Saelemaekers indien gewenst overigens moeiteloos opnieuw worden omgeschakeld naar een traditionelere 4-3-3. Afspraak om 5 uur.
De mogelijke 11: Courtois ; Meunier, Onana, Mechele ; Moreira, Tielemans, Vanaken, De Bruyne, De Cuyper ; Doku, Lukaku
Arne Decraene