Olivier Plancke
Kevin De Bruyne blijft bij de Rode Duivels de grote naam, maar na de 1-1 tegen Egypte is de discussie rond hem plots een pak gevoeliger geworden. Rudi Garcia moet zijn spelmaker opnieuw belangrijk zien te krijgen, zonder het hele middenveld uit balans te trekken. Eén verkeerde keuze kan het WK van De Bruyne zwaar hypothekeren.
LEES OOK: Vuurdoop Mark van Bommel: onenigheid over basiself
Egypte zet De Bruyne-discussie op scherpVoor het WK leek het plan rond Kevin De Bruyne duidelijk. Garcia gaf hem opnieuw vrijheid, vertrouwen en een centrale rol. Dat was nodig na zijn moeilijke seizoen bij Napoli, waar hij zich nooit helemaal goed voelde in het voetbal van Antonio Conte. “Ik heb nooit echt in mijn positie kunnen spelen”, zei De Bruyne bij Het Nieuwsblad. Hij maakte er ook geen geheim van dat hij weinig plezier had beleefd aan dat seizoen. “Het moet ook fun blijven en dat heb ik jammer genoeg wel een beetje gemist.”
Bij de Rode Duivels moest dat anders worden. Garcia zei in Het Laatste Nieuws dat De Bruyne zich goed voelt bij de nationale ploeg. “Kevin is gelukkig bij ons”, klonk het. En ook: “Ons voetbal past bij Kevin.” De Bruyne kreeg opnieuw het gevoel dat hij het spel mocht bepalen. Meer vrijheid, meer initiatief, meer bal. Alleen heeft Egypte meteen een eerste barst in dat verhaal geslagen.
De Bruyne trapte tegen Egypte een vrije trap tegen de paal en kreeg ook nog een grote kans, maar in het spel kon hij zijn wil te weinig opleggen. Het Laatste Nieuws schreef na de match dat van De Bruyne meer verwacht mag worden op een groot toernooi. Dat is hard, maar niet onlogisch. België heeft KDB niet nodig als gewone middenvelder. België heeft hem nodig als spelbepaler die het ritme bepaalt, ploegmaats vrijspeelt en een match naar zich toe trekt. Net dat gebeurde tegen Egypte te weinig. De Bruyne moest te vaak zoeken naar ruimte, naar balcontacten en naar ploegmaats die op het juiste moment bewogen.
Garcia moet nu kiezen
De samenstelling van het middenveld is na Egypte hét thema bij de Rode Duivels. Marc Degryse en Toby Alderweireld opperden in de HLN Voetbalpodcast een driehoek met Nicolas Raskin, Hans Vanaken en Kevin De Bruyne. Dat zou betekenen dat Youri Tielemans uit de ploeg gaat. Degryse noemde dat trio interessant, omdat Raskin, Vanaken en De Bruyne eerder al goed samenspeelden tegen Oekraïne.
Maar dat klinkt makkelijker dan het is. Tielemans is niet zomaar een middenvelder. Hij is de aanvoerder van deze ploeg. Hem uit de basis halen, betekent dus niet alleen een sportieve keuze maken. Het betekent ook aan de hiërarchie raken. Niels Poissonnier van Het Laatste Nieuws achtte de kans klein dat Garcia dat doet. Volgens hem voel je aan alles dat de bondscoach vasthoudt aan een pure zes voor de verdediging. Dat wordt dan Raskin of Amadou Onana.
Daar zit het grote probleem. Garcia wil De Bruyne vrijheid geven, maar hij kan het middenveld niet zomaar vol zetten met voetballers die vooral aan de bal willen komen. België is niet meer de ploeg van Kompany, Vertonghen, Alderweireld en Witsel op hun top. Deze defensie heeft bescherming nodig. Zeker tegen landen die snel kunnen omschakelen. Iran en Nieuw-Zeeland toonden in hun onderlinge match al dat ze geen ploegen zijn die je zomaar open mag laten lopen.
Vanaken maakt de knoop nog gevoeliger
De roep om Hans Vanaken klinkt intussen luider. Logisch ook. Vanaken brengt rust, inzicht en loopvermogen. Hij is een speler die De Bruyne kan begrijpen. Maar Het Nieuwsblad schetste de situatie duidelijk: De Bruyne en Tielemans lijken onder Garcia onbetwistbaar, terwijl de positie van verdedigende middenvelder ook ingevuld moet worden. Dan blijven er amper open plaatsen over.
Daarom lijkt Vanaken voorlopig vooral de vervanger van De Bruyne, niet zijn vaste partner. Tegen Egypte kwam de Club Brugge-speler in de 85ste minuut in de plaats van KDB. Dat gebeurde eerder onder Garcia ook al. De bondscoach gelooft wel degelijk in Vanaken. Hij noemde het eerder al onbegrijpelijk dat de middenvelder zo weinig interlands heeft en nog geen minuut op een WK speelde. Alleen heeft Garcia voorlopig geen plaats voor hem.
Dat maakt de keuze rond De Bruyne nog pijnlijker. Zet Garcia KDB hoger, dan blijft Vanaken waarschijnlijk op de bank. Zet Garcia De Bruyne lager, dan moet iemand anders sneuvelen. Tielemans? De aanvoerder. Onana of Raskin? Dan verdwijnt de buffer. Vanaken? Dan blijft één van de beste Belgische voetballers van de voorbije jaren opnieuw aan de kant. Wat Garcia ook doet, iemand zal zich tekortgedaan voelen.
De Bruyne lager zetten kan helpen
Daarom is de analyse van Emilio Ferrera bij La Dernière Heure zo interessant. Hij vindt dat de discussie niet draait rond de vraag óf De Bruyne moet spelen, maar waar hij moet spelen. Ferrera was duidelijk. Volgens hem is De Bruyne “niet meer geschikt om zo ver naar voren te spelen”. Hem lager zetten zou volgens de analist goed kunnen zijn voor de ploeg.
Anthony Vanden Borre vroeg meteen of hij De Bruyne dan meer als een soort Pirlo ziet. Ferrera bevestigde dat. Een spelverdeler die het spel voor zich heeft, ballen naar voren brengt en met één pass ploegmaats in de ruimte kan sturen. Dat idee is niet onlogisch. De Bruyne wordt tijdens dit WK 35 jaar. Hij komt uit een seizoen met blessures en frustratie. De allesoverheersende KDB van zeven jaar geleden is hij niet meer elke week.
Maar zijn passing, inzicht en trap blijven uitzonderlijk. Ook Garcia weet dat. Hij noemde De Bruyne in Het Laatste Nieuws een genie en “le porte-drapeau” van deze selectie. De bondscoach zei ook dat De Bruyne soms dingen doet “waar mijn mond van openvalt”. Alleen voegde hij er iets belangrijks aan toe: “Kevin is geen 20 jaar meer.” Garcia heeft hem niet nodig bij een 3-0-voorsprong. Hij heeft hem nodig aan de aftrap, om België te helpen winnen.
Dat is precies waarom een lagere rol verleidelijk kan zijn. De Bruyne hoeft dan niet telkens in de laatste zone te verschijnen. Hij kan het spel openen, Doku in de diepte sturen en sneller de vrije man vinden. Tegen Egypte werd al duidelijk dat tegenstanders niet alleen bang zijn voor De Bruyne rond de zestien. Ze willen vooral zijn passing naar de ruimte afsnijden.
Maar hier kan Garcia het verknallen
Toch zit daar ook het gevaar. De Bruyne lager zetten werkt alleen als hij daar vrijheid krijgt. Als die rol te veel lijkt op een keurslijf, dan riskeert Garcia hetzelfde probleem te creëren dat De Bruyne bij Napoli zo duidelijk benoemde. KDB wil niet zomaar ergens in een systeem worden gezet. Hij wil het spel voelen, versnellen, vertragen en bepalen. Haal je dat weg, dan haal je een groot stuk van De Bruyne weg.
En dan wordt het gevaarlijk. Want met De Bruyne lager naast Tielemans krijg je meer voetbal, maar minder kracht. Met De Bruyne naast Onana of Raskin hou je meer defensieve zekerheid, maar moet Tielemans mogelijk hoger of zelfs naar de bank. Met De Bruyne hoger hou je zijn impact dicht bij doel, maar dan moet de pure zes bijna alles achter hem oplossen. Geen enkele keuze is zonder risico.
De timing maakt alles nog gevoeliger. België heeft tegen Egypte al punten laten liggen. Tegen Iran kan Garcia zich geen nieuwe valse start permitteren. Net daarom zal hij wellicht niet plots alles veranderen. De Bruyne blijft boven de meeste discussies staan, maar hij ontsnapt niet langer aan kritiek.
