RSC Anderlecht verloor oververdiend met 4-2 van Club Brugge. Na twee goede prestaties in de reguliere competitie (4 op 6) was Blauw-Zwart deze keer veel te sterk voor Paars-Wit. Trainer Jérémy Taravel was niet vrij van zonden.
LEES OOK: Lichtpunt bij Anderlecht: keert Taravel zijn kar?
Vreemde basisploegWe keken vreemd op toen we de ploegopstelling zagen. Lucas Hey in de basis en Adriano Bertaccini ook. Die laatste samen mét Thorgan Hazard, Tristan Degreef, en Mihajlo Cvetkovic. Dat was toch ambitieus. Te ambitieus.
Anderlecht miste de geschorste Nathan Saliba (die op zijn best is in toppers waar hij ruimte heeft), waardoor er toch een gebrek aan duelkracht was én leek Club een mannetje meer te gaan hebben op het middenveld. Zo geschieddde. Hazard moest wat uitzakken, dieper op het middenveld. In toppers lijkt ons dat geen goed idee. RSCA kan niet dominant spelen tegen de topclubs, en al zeker niet tegen Club Brugge. Taravel schatte zijn ploeg daar toch te hoog in.
Het was des te vreemder dat Taravel dit deed, aangezien RSCA een maand geleden met De Cat, Llansana en Saliba speelde in Brugge. Dat pakte toen goed uit met drie echte middenvelders en Hazard als valse negen. Deze keer was het middenveld dus nergens, Brugge waande zich op het middenveld in een speeltuin.
Zeker Hans Vanaken. Hij is positioneel misschien wel de slimste speler in eerste klasse. Hij genoot van alle ruimte. Die ruimte op het middenveld was enorm, zoals te vrezen viel voor RSCA. Paars-Wit gooide zo een helft weg. Mario Stroeykens kwam na de rust in de ploeg en Hazard kon weer hoger voetballen.
Versterkt middenveld nodig
Super Mario hoort wat ons betreft altijd in de ploeg bij dit Anderlecht. Hij is balvast en heeft body. Ja, Stroeykens heeft nog niet zijn niveau van vorig seizoen gehaald, maar geef hem ook eens vier, vijf matchen het vertrouwen in de basis. Is wat er in de plaats speelt dan beter? We weten het zeker: neen.
Stroeykens was een lichtpunt in de tweede helft: duelkracht en balvastheid. Bovendien steekt hij zich nooit weg. Volgend weekend is Saliba terug. Een middenveld met de Canadees, Stroeykens en Nathan De Cat lijkt ons momenteel het beste voor Anderlecht in de PO’s. Koppel daar Cvetkovic en Hazard aan. Degreef en Bertaccini moeten dan maar uitvechten wie de laatste positie mag invullen.
En tegen AA Gent lijkt het ook tijd om Marco Kana weer in de ploeg te zetten. Hey en ook Ilic wegen simpelweg te licht voor wat RSCA zou moeten zijn. Desondanks heeft dit Anderlecht een ploeg die altijd derde moet eindigen in de competitie. Van deze top zes zijn Club Brugge en Union SG de enige echte topteams. Ze steken er ver bovenuit. De rest is aan elkaar gewaagd, maar Paars-Wit zou met deze selectie niet onder STVV, AA Gent en/of KV Mechelen mogen eindigen. Tegen de Buffalo’s is het van moeten. Met Stroeykens en Kana in de basisploeg?
Claudio Reulens