Kobe K
KRC Genk heeft zaterdagavond een slechte zaak gedaan in de strijd om de resterende tickets voor de Champions' Play-Offs. De Limburgers gingen namelijk met 2-1 onderuit op het veld van Union SG. Vooral op aanvallend vlak liet Racing het afweten.
De ploeg van coach Nicky Hayen had vorig weekend nog een uitstekende zaak gedaan door op eigen veld met 3-0 te winnen van directe concurrent. Hierdoor was het opnieuw de top zes ingedoken. Bij het ingaan van de drie laatste speeldagen van de reguliere competitie, had Genk zijn ticket voor de Champions' Play-Offs dus weer in eigen handen.
Maar om de zesde plaats te verdedigen, stonden de Limburgers voor een lastige uitdaging. Zo wachtte zaterdag een bezoek aan leider Union. De Brusselaars laten op eigen veld zelden steken vallen. Desondanks begon Genk nog redelijk goed aan de partij en kon het meteen voor enkele kansen zorgen. Maar na een kwartier spelen volgde een koude douche.
LEES OOK: Zeleni komt met zeer straf transferverhaal over Union SG
Offensief onmondigZo wist Christian Burgess de thuisploeg op voorsprong te zetten. Die klap kwam blijkbaar erg hard aan bij Genk. De bezoekers zakten vervolgens immers helemaal terug en kregen op aanvallend vlak nog nauwelijks iets voor mekaar. De 2-0 van Besfort Zeneli aan de start van de tweede helft kwam dus allerminst uit de lucht vallen. Toch kreeg Racing nog een levenslijn.
Na een strafschopfout van Burgess kon Daan Heymans immers de aansluitingstreffer tegen de touwen werken. Verder raakten de bezoekers evenwel niet. Union kwam zelfs nog het dichtste bij een derde treffer en zag voor de tweede keer deze match een doelpunt afgekeurd worden. Ook het verwachte Genkse slotoffensief stelde amper iets voor.
Te weinig aanvoer na rust
Genk, dat nochtans over de nodige offensieve troeven beschikt, liet het aanvallend dus wat afweten. Iets wat spits Robin Mirisola alleen maar kon beamen. Zeker wat betreft de tweede helft. "Of ik op een eiland stond? In de eerste helft viel het mee. We probeerden te combineren", werd hij geciteerd bij Het Belang van Limburg. "In de tweede helft stond ik vaak alleen, soms op een eiland. Het was moeilijk om een oplossing te zoeken. We speelden te veel in linies, terwijl we compact moesten staan en de ruimtes zoeken."
