Olivier Plancke
Bij Real Madrid rommelt het opnieuw — en deze keer staat Courtois pal tegenover Arbeloa. Achter gesloten deuren speelt iets dat groter is. De vraag is nu niet wie gelijk heeft, maar hoe lang dit nog te houden is.
LEES OOK: Dé waanzinnige top vijf van RC Genk: “Absolute wereldklasse”
Kleedkamer kookt: wie zet hier de regels?De spanningen rond de nieuwe koers bij Real Madrid worden steeds vaker op de man gespeeld: Thibaut Courtois staat lijnrecht tegenover coach Alvaro Arbeloa. Niet omdat ze publiek op elkaar schieten, wel omdat in de kleedkamer steeds nadrukkelijker een machtsvraag opduikt: wie bepaalt de norm in de kleedkamer — de trainer of de leiders van de groep?
Volgens El Nacional is Courtois een van de leiders van de opstand en heeft hij zijn geduld verloren met Arbeloa’s aanpak. De krant schrijft dat Courtois intern pleit voor een veel strakkere, autoritairdere lijn: geen uitzonderingen, geen privileges op basis van status, en vooral geen beloning (vrije dagen) als de prestaties op het veld dat niet rechtvaardigen.
Dezelfde bron koppelt dat aan een gelekt gesprek bij Sport: na de zege tegen Rayo Vallecano zouden meerdere sterspelers Arbeloa’s methoden en tactische keuzes openlijk in vraag hebben gesteld, met aanzienlijke spanning tot gevolg.
De kern van de klacht is daarbij duidelijk: te weinig discipline en te weinig consequentie. Courtois zou het niet kunnen verdragen dat instructies worden genegeerd en dat sommige spelers een uitzonderingsbehandeling krijgen zonder die te verdienen met prestaties. In dezelfde lijn wijst de Spaanse bron ook op irritatie over de intensiteit op training en het aantal vrije dagen: te veel comfort, te weinig scherpte.
Ruis rond de coach: de twijfel sijpelt door
In de Spaanse media komt ook terug dat het gevoel dat Arbeloa de groep nog niet heeft geraakt. Cadena SER schrijft dat er in de kern twijfel leeft en dat spelers hem de voorbije dagen ook rechtstreeks hebben aangesproken op keuzes. Eén voorbeeld dat wordt aangehaald: verbazing in de groep dat Dani Ceballos geen minuten kreeg tegen Benfica — en dat ze dat hebben laten voelen.
Los van die concrete naam is vooral het patroon relevant: op momenten van crisis wordt elk detail een symbool. Een bankzitter wordt plots onbegrijpelijk, een vrije dag wordt plots laksheid, een peoplemanager wordt plots te soft. Dat is hoe een sportieve dip doorschuift naar een machtsdiscussie.
Het Laatste Nieuws legt de klemtoon vooral op Courtois’ frustratie met de “apathie” in de groep én op een coachingsstijl die te veel wil pleasen: pizza’s na wedstrijden, verantwoordelijkheid naar zich toetrekken (“het ligt niet aan de spelers”), en publieke lof als standaardreflex. Het past in het beeld van een kleedkamer waar winnen niet meer de automatische standaard is, en waar leiders zich geroepen voelen om die standaard terug te claimen.
Na het eindsignaal na de nederlaag in Lissabon circuleren beelden op sociale media waarop Courtois richting het uitvak stapt om de supporters te bedanken en zijn ploegmaats probeert mee te trekken — tevergeefs. Dat soort moment wordt dan opgepikt als symbool: één speler die de norm wil zetten, een groep die achterblijft. In dezelfde analyse klinkt ook Mbappé hard voor de groep: “De ene dag ervoor gaan en de volgende dag niet — dan ben je geen grote ploeg. Hoe wij hier verloren hebben, is een schande. Ik ben de wisselvalligheid beu; dat moet stoppen.”
Leiders op de voorgrond: de lat moet omhoog
Eerder meldde El Nacional ook al dat Courtois de banden zou verbroken hebben met Jude Bellingham en hij zou een “foco de conflicto” zijn in de kleedkamer. Hard, toxisch zelfs — en opnieuw: berichtgeving op basis van anonieme bronnen en lekken, dus met voorzichtigheid te lezen. Maar het zegt wél iets over hoe die kleedkamer momenteel wordt geportretteerd: niet als één blok, wel als kampen, ruis en interne spanningen.
In dat verhaal wordt Courtois (samen met Kylian Mbappé) neergezet als iemand die net harder wil duwen op discipline en winnaarsmentaliteit — precies de lijn die in Spanje aan zijn botsing met Arbeloa wordt gekoppeld. Als zo’n topspelers zich publiek en intern roeren, is dat meestal omdat ze voelen dat het kantelpunt dichtbij is: óf de groep reageert, óf de crisis wordt structureel.
Sussen of doorpakken: dit wordt een test voor Arbeloa
Arbeloa zelf probeert intussen naar buiten toe de boel te kalmeren. Na de match tegen Rayo Vallecano legde hij de nadruk op steun van het publiek en op de druk van de job, met uitspraken als “players are better with their fans” en de boodschap dat hij de eisen van Madrid kent.
Maar achter die woorden blijft de kern dezelfde: Courtois wil een strakker regime en minder uitzonderingen; Arbeloa lijkt (volgens de gelekte verhalen) nog te zoeken naar de juiste balans tussen man-management en harde regels.
Arbeloa moet de ploeg sportief stabiliseren, maar tegelijk ook aantonen dat hij de kleedkamer kan sturen zonder erdoor gestuurd te worden. En voor Courtois is het even delicaat: leiderschap wordt bij topclubs gewaardeerd, maar zodra het als tegenmacht wordt gezien, kan het de boel ook doen ontploffen. De komende weken zullen uitwijzen of dit een kortstondige botsing is… of het begin van een echte breuklijn in de kleedkamer.
