Olivier Plancke
Het keepersdebat bij Club Brugge is weer open — en ineens valt de naam Matz Sels. Eén detail doet bestuur en fans dromen: hij zou opnieuw dichter bij huis willen spelen. Als dat klopt, kan dit dossier sneller ontploffen dan iedereen denkt.
LEES OOK: Sommer hypet Club-ploegmaat in Italië: "Europese topper"
Boeckx dropt het detail dat alles verandert“Zou hij geen optie zijn?” Frank Boeckx gooide het deze week zomaar op tafel in de HLN Voetbalpodcast — en plots krijgt het keepersdossier van Club Brugge een compleet andere lading. Terwijl Ivan Leko voorlopig nog op Nordin Jackers rekent en Simon Mignolet richting einde verhaal lijkt te gaan, duikt ineens één naam op als mogelijke reset: Matz Sels.
En Boeckx gaf er ook meteen de reden bij waarom die piste plots wél kan leven: Sels zou op zijn leeftijd opnieuw dichter bij huis willen voetballen.
Dat zou niet de makkelijkste oplossing zijn, maar misschien de lastigste. Sels kreeg jaren geleden het etiket van te wisselvallig, net niet top en geen keeper voor de grootste druk. In Engeland werd hij bij Newcastle zelfs een soort voetnoot: te vroeg gekomen, te snel opgebrand, en snel weer weg. Dat verhaal is blijven plakken, ook al was het niet het hele verhaal.
Van ‘twijfelgeval’ naar jackpot in de Premier League
Maar vandaag staat de keeper die ooit als twijfelgeval werd weggezet in de Premier League plots te boek als de man van de grote punten. Nottingham Forest haalde hem in januari 2024 binnen als een gokje, een deal rond de 5 miljoen pond volgens de Engelse pers. En dat “gokje” draaide uit op een jackpot. Want vorig seizoen eindigde Forest met een keeper die matchen beslist. Sels pakte 13 clean sheets en deelde zo de Premier League Golden Glove met David Raya.
Dat is een seizoen lang elke week presteren in de hardste competitie ter wereld. Wie daar nog aan twijfelt, moet gewoon naar de cijfers kijken van vorig seizoen. 38 matchen, 13 clean sheets, 46 goals tegen, 120 saves. En die 120 reddingen waren niet gemakkelijke balletjes, want Forest was niet het soort ploeg dat elke week 70% balbezit speelt en de keeper werkloos laat. Integendeel: Sels stond in een team dat geregeld moest overleven. Daarnaast had hij een save-totaal dat slechts door drie keepers werd overtroffen.
Iedereen dacht dat Sels in topmatchen wel zou kraken, maar zijn laatste twee jaar bij Forest zijn net het omgekeerde: momenten pakken, penalty’s stoppen, koelbloedig blijven. In de FA Cup werd hij zelfs een soort shoot-out beest: Forest schopte het tot de halve finales, met Sels als sleutelfiguur in penaltyreeksen. En het stopt dus niet bij “één goed jaar”. Ook dit seizoen blijft Sels de vaste nummer één: in de Premier League zit hij aan 16 matchen, met 25 tegengoals en een savepercentage rond 69%.
Contract tot 2027: dit wordt géén cadeautje
Forest heeft hem niet laten hangen als tijdelijke oplossing en hebben hem vorige zomer langer vastgelegd. Sels verlengde op 18 juli 2025 tot 30 juni 2027. En in zijn eerste reactie klonk hij allesbehalve als iemand die al met z’n koffers klaarstaat: “I’m really happy… hopefully we can continue together and have some great moments again this season.” Dat is het punt dat Club Brugge moet beseffen: als je Sels wil, haalt het geen afdankertje. Ze halen iemand die nog altijd waarde heeft.
En dat is meteen de financiële realiteit: hij ligt vast tot 2027, dus Forest kan perfect een transfersom eisen. Dit wordt sowieso geen cadeautje, geen huurdeal, geen snelle win voor Club Brugge. Dit is een transfer waar een prijs op plakt, zelfs al is Sels straks bijna 34.
Maar daar zit wel één mogelijke sleutel in die Boeckx ook aanhaalde: als Sels echt opnieuw dichter bij huis wil voetballen, dan kan hij zélf druk zetten. En net dát is voor Club belangrijk. Want zonder die push van de speler heb je weinig onderhandelingsmacht: Forest heeft hem vast tot 2027 en zal hem niet voor niks laten gaan.
De meest consistente schattingen in Engeland zetten Matz Sels’ loon rond de £40.000 per week bij Nottingham Forest. Dat is ongeveer £2,08 miljoen per jaar (basisloon, zonder bonussen. In België is dat nog altijd een stevig loon. Ter vergelijking: Mignolet wordt in loonlijsten vaak genoemd als een van (of dé) best betaalde bij Club/zelfs in België, met schattingen rond €3,4–4,2 miljoen per jaar.
Op die manier zou Club Brugge Sels weliswaar een stevig loon moeten betalen, maar als Club beslist om het Mignolet-hoofdstuk niet te verlengen, komt er automatisch budget vrij om een nieuwe nummer één te halen.
En wie denkt dat Club zo’n dossier niet kan trekken omdat het een Premier League-speler is, moet gewoon terugdenken aan 2019. Bart Verhaeghe haalde Mignolet toen ook uit Engeland, bij Liverpool. Dat was geen mirakel, dat was een statement: Club betaalt als ze absolute zekerheid willen op een sleutelpositie. Met Sels zou het opnieuw zo’n move zijn: duur, volwassen, maar meteen rust in je ploeg.
Past hij wel in Brugge? Hier wringt het
Tactisch is het interessant. Sels is geen “hipsterkeeper” die alles kort wil inspelen en als libero op de middellijn staat te passen. Hij is een klassieke topper in één ding: shot-stopping. The Guardian noemde hem een “old-school goalkeeper”, en wees er tegelijk op dat Forest geen ploeg is die opbouwt via de keeper – en dat zijn passing niet zijn sterkste wapen is.
En dat zou in Brugge net een discussie geven, want daar verwacht men tegenwoordig wél een keeper die rust brengt, mee voetbalt en onder druk oplossingen vindt. Mignolet was daarin jarenlang bijna een extra veldspeler. Jackers probeert het, maar je ziet dat de twijfels sneller komen zodra er fouten bij zitten.
Daarom voelt Sels als een profiel met een dubbele bodem. Aan de ene kant: ervaring, présence, pure reddingen, iemand die niet meer schrikt van druk. Aan de andere kant moet Club eerlijk zijn. Ze kopen hem niet voor toekomstmuziek, ze kopen hem voor nu. Hij wordt binnenkort 34. En dat betekent meteen: je wil geen avontuur van twee maanden, maar ook geen contract waar je drie jaar aan vast hangt als de rek eruit is.
Club’s dilemma: blijven hopen… of nú keihard toeslaan
En daar begint het echte Club-dilemma. Want ze kunnen blijven hopen dat Jackers erdoor komt en op termijn stabiel wordt. Dat was het plan, zo klonk het: hem klaarstomen als erfgenaam van Mignolet. Alleen hebben foutjes in Brugge een andere prijs dan elders. Bij een middenmoter is het jammer. Bij Club is het meteen crisis, meteen rumoer, meteen debat. En vandaag is dat debat al volop bezig, zeker nu mensen rond Club openlijk zeggen dat Mignolet stilaan richting uitgang gaat.
Sels zou dan een brutale zet zijn: een bewezen Belgische naam, met een CV, met internationale ervaring, en met dat rare voordeel dat hij in Engeland opnieuw respect heeft afgedwongen. Dat soort details doen iets met een bestuur. Zeker met een bestuur dat rust wil. Rust in de kleedkamer, rust op het veld, rust in de titelrace.
