Olivier Plancke
Kevin De Bruyne oogde geërgerd — en dat had alles te maken met de rolverdeling met Hans Vanaken. Terwijl KDB lager moest opbouwen, nam Vanaken hoger de regie in de laatste dertig meter. In Cardiff moet de puzzel anders — wie wordt de dirigent, en wie volgt?
LEES OOK: 'Garcia ziet eerste Rode Duivel afhaken voor stage'
Dit moment: frons bij KDB?Tegen Noord-Macedonië speelde Hans Vanaken de rol die normaal van Kevin De Bruyne is. Hij deed het ook—tot hij werd gewisseld. Daarna, klonk het in de catacomben, “stopten we met voetballen.”
De paradox van dominantie was compleet: België was een helft heer en meester (82% balbezit), vuurde 25 keer (slechts 5 op doel) en kreeg 13 corners. Tegenover hen: een Noord-Macedonische muur die in de eigen zestien kampeerde.
Zó’n wedstrijd vraagt om regie en vernuft in de laatste 30 meter: combinaties, steekballen, infiltraties. Niet omdat De Bruyne dat verleerd is, maar omdat hij er niet stond. Door Maxim De Cuyper permanent hoog te zetten, zakte De Bruyne vaak laag op links.
KDB stond soms zelfs… linksachter—om opbouw en restverdediging te bewaken. De linkeras raakte overbevolkt: KDB en Vanaken stonden dikwijls in dezelfde zone. Maar iemand moest hoger de dirigent zijn. Dat werd Vanaken, en niet De Bruyne.
Laag KDB, hoog Vanaken — spanning in één zone
KDB deed intussen wat hij kon vanuit die lagere rol: één-tijdspasses, het spel verleggen, een afgeweken poging en een zware linker die Dimitrievski pakte. Maar je zag hem ook een paar keer geagiteerd – op de ref, op ploegmaats. Begrijpelijk: veel dominantie, weinig openingen; zijn dodelijkste zones lagen te ver weg.
Het moment dat alles samenvat: Vanakens millimeter perfecte steekbal op Openda. De pas was er, de afwerking niet. Zelf kwam Vanaken twee keer koppend net over. Omdat De Bruyne laag stond, schoof Vanaken hoger in de De Bruyne-rol van de final third - en dirigeerde hij tegen dit profiel tegenstander zelfs goed.
De wissel Onana voor Vanaken kan logisch lijken—extra power en luchtmacht—maar dan móét je óók je patronen aanpassen: meer gerichte voorzetten, meer tweede-paal-lopers, Onana consequent ín de zestien. Dat gebeurde niet.
Cardiff-dilemma: wie voert de regie?
De wedstrijd tegen Noord-Macedonië leerde dat Vanaken de De Bruyne-rol in de laatste dertig meter kan dragen als het plan KDB lager op het veld duwt. De Bruyne wordt daar wel gefnuikt en gefrustreerd.
In Cardiff moet De Bruyne weer De Bruyne zijn—en Vanaken de stille regisseur er pal onder. Pas dan wordt dominantie weer dodelijk.
