2020 was het jaar dat Kompany coach werd: de eerste tussenbalans

Vincent Kompany werd op 17 augustus 2020 officieel de nieuwe trainer van RSC Anderlecht. Op amper 34-jarige leeftijd begon Kompany aan een aartsmoeilijke opdracht. Onze redactie maakte begin 2021 een eerste balans op.

De cijfers

Kompany kreeg de nodige kritiek en velen waren van mening dat Anderlecht Frank Vercauteren niet had mogen doorsturen. Toch doet Kompany niet (veel) slechter dan zijn voorganger, die bovendien ook nog eens kon rekenen op spelers als Vincent Kompany, Nacer Chadli, Kemar Roofe en Jérémy Doku. Vercauteren haalde 38 op 63, wat goed was voor 60,32% van de punten. Kompany haalde 28 op 51, een percentage van 54,90%. Cijfermatig doet Vercauteren beter, maar RSCA staat onder Kompany vierde. Vercauteren had met zijn resultaten ook de vierde beste cijfers in België.

Selectiebeleid

Kompany moest bovendien, mede door zijn eigen late beslissing om te stoppen als speler, de voorbereiding aanvatten toen de competitie al startte. Dat kostte tijd én wellicht punten. De visie van Kompany is immers heel anders dan die van Vercauteren. Iedereen kreeg kansen. Ognjen Vranjes, Peter Zulj, Landry Dimata, Michel Vlap, Derrick Luckassen, Zakaria Bakkali en anderen hebben geen reden tot klagen. Zij kregen meermaals kansen, maar ze grepen die niet.

Kompany kijkt niet naar leeftijd of namen, dat is duidelijk. Wie goed presteert, speelt. Hendrik Van Crombrugge, Michael Murillo, Matt Miazga, Hannes Delcroix, Sambi Lokonga, Lukas Nmecha zijn het geraamte van de ploeg en daar kan nog Adrien Trebel bijkomen. Hij zal moeten afrekenen met Josh Cullen. Kompany zat ook de jeugd achter zijn veren en jongeren met ervaring zoals Lokonga en Verschaeren kregen geen cadeau’s. Na drie jaar in de A-kern wordt er meer van hen gevraagd en beiden herpakten zich na een moeilijk begin. Ook daar pakte Kompany het goed aan. Iedereen gelijk voor de wet, al vinden we het wel vreemd dat jongens als Vranjes, Zulj en Dauda zelfs kansen kregen/krijgen.

In Youth We Trust

Kompany is een zegen voor de jeugd. De dure ‘ervaren’ spelers moeten het momenteel afleggen tegenover de eigen jeugd. Anderlecht speelde dit seizoen al met Killian Sardella (hij maakt bijzonder veel progressie), Hannes Delcroix (dé revelatie van dit seizoen), Lucas Lissens, Marco Kana, Kristian Arnstad (geen product van Neerpede), Sambi Lokonga, Yari Verschaeren, Francis Amuzu, Antoine Colassin en Anouar Ait El Hadj. ‘In Youth We Trust’ is geen loos begrip en dan zag Kompany met Doku nog het beste jeugdproduct vertrekken. Mario Stroeykens is de volgende die op de deur klopt. Zo staat de teller op elf spelers uit Neerpede. Chapeau.

Tactisch

Kompany doet het ook tactisch goed. Hij laat de ploeg naar zijn kwaliteiten spelen en leerde daarmee best snel. Jonge trainers willen vaak hun visie o zo graag tonen, het werd onder meer het einde van Hein Vanhaezebrouck bij Genk, en blijven koppig bij hun ideeën. Kompany liet RSCA een jaar geleden als speler/trainer flitsend voetballen, maar resultaten leverde dat niet op. Kompany predikt nog altijd aanvallend voetbal, maar is pragmatischer geworden (mede door Vercauteren?). RSCA speelt bij momenten leuk voetbal (Genk en Beerschot), maar in moeilijke momenten mist het klasse (Charleroi, Standard) om het verschil te maken.

Tactisch was Anderlecht eigenlijk nooit de mindere en tegen Antwerp en KRC Genk pakte Kompany het zeer goed aan. Daar won hij het op punten van Ivan Leko en John van den Brom. Aad de Mos noemt hem niet voor niets een ‘snelle’ leerling. Anderlecht geeft opvallend weinig kansen weg en in de thuismatchen dwingt het de laatste weken ook een pak kansen af. Dat RSCA niet meer scoort, ligt simpelweg aan een gebrek aan kwaliteit in de aanval. Enkel Lukas Nmecha haalt er inzake scorend vermogen de norm voor een topclub.

Communicatie

Nog een positief punt: de communicatie van Kompany. RSCA stond altijd voor klasse en Kompany straalt dat uit. Hij zoekt nooit de fout bij de spelleiding en kijkt altijd in eigen boezem. Bovendien was Kompany ook al zelfkritisch door puntenverlies op zich te nemen na verkeerde keuzes. Het was in het verleden anders in het Lotto Park, waar bepaalde trainers die zelfkritiek misten. Op zijn perspraatjes benoemt Kompany de zaken zoals ze zijn. Zo was hij open over de verwijdering van Bakkali naar de B-kern, Vlap die niet in de kern zit vanwege een sportieve keuze…

Opletten

Is alles dan rozengeur en maneschijn? Tuurlijk niet. Kompany maakt uiteraard ook fouten, zoals we al aanhaalden met zijn late keuze over zijn carrière én het kansen geven aan jongens als Dauda, Vranjes en Zulj. Zo zijn de wissels niet altijd even goed, ook al is dat deels door een gebrek aan keuzes. Ze gebeuren soms wat laat, iets wat ook bij Vercauteren vaak een thema was.

Dan waren er ook nog zijn woorden over bepaalde jonge talenten (Mario Stroeykens) die toekomstige Rode Duivels kunnen worden. Niet echt handig. Sommigen vinden ook dat bepaalde spelers te weinig vertrouwen krijgen (Kemar Lawrence), maar RSCA pakt het dit jaar anders aan. Met de komst van Damian Roden wordt er veel professioneler gewerkt en worden spelers die in het rood zitten of wat sukkelen met pijntjes uit voorzorg aan de kant gelaten. Het zorgt voor een pak minder spierblessures, vorig jaar nog hét pijnpunt.

Conclusie

De eerste balans van Kompany is dus positief en voorlopig laat ‘Vince the Prince’ een goede indruk achter. Als hij deze kern, die zeker niet bij de top drie van België behoort inzake pure kwaliteit, naar een Europees ticket stuurt dan heeft hij straf werk geleverd. Er is echter één grote vrees: vertrekt na Doku nog een toptalent à la Sambi Lokonga? Met de financiële status van Anderlecht is het een maand lang bang afwachten.

CR