De flop tien: De grootste transferkaters van het seizoen

De wintermercato nadert met rasse schreden. Voor veel clubs is de transferperiode in januari dé uitgelezen kans om hun zomers aankoopbeleid te corrigeren. Verschillende clubs verwachtten veel van hun nieuwkomers en gaven daarvoor meerdere miljoenen uit. Sommige transfers slaagden en anderen bleken grote flops. Wij lijsten die tien grootste tegenvallers voor u op.

KRC Genk maakte tijdens de zomermercato – en tegen de company policy in - ettelijke miljoen vrij voor nieuwe versterkingen. Dimitri de Condé betaalde bijvoorbeeld vier miljoen euro voor Ianis Hagi, de 20-jarige Roemeen die werd omschreven als één van Europa's grootste voetbaltalenten. Hagi verkoos de goede omkadering bij Genk boven tal van andere Europese (top)clubs. 

Maar Hagi overtuigde niet onder Felice Mazzu en tot nader order ook niet onder nieuwe coach Hannes Wolf. De talentvolle middenvelder is nog jong en hij komt er ongetwijfeld wel. Maar voor het ogenblik is Hagi toch nog een floptransfer bij de huidige landskampioen. Ook met recordaankoop Théo Bongonda gaat voorlopig die kant uit.

Na een twaalfjarige en succesvolle carrière in Duitsland keerde Sami Allagui terug naar het land waar het voor hem allemaal begon. Bij Moeskroen moest de Tunesiër zorgen voor de nodige aanvallende impulsen, maar die komen er vooralsnog niet volledig uit. Als bewijs zijn statistieken: 2 doelpunten in 12 competitiewedstrijden is wel erg magertjes.

Nochtans heeft Allagui nog niets ingeboet aan inzet, mentaliteit en inzicht, maar qua versnelling en vooral handelingssnelheid is het allemaal flink verminderd. Zijn winnaarsmentaliteit en ervaring is sowieso een aanwinst voor het jonge en talentvolle Moeskroen, maar toch mag er meer worden verwacht van zo'n geroutineerde spits – die de laatste zes matchen geblesseerd was nota bene.

Cercle Brugge verwelkomde wederom een legioen aan versterkingen tijdens de voorbije zomer. Maar bij één nieuwkomer waren de verwachtingen hooggespannen. Jordi Mboula stond enkele jaren geleden nog te boek als hét grote talent bij uitstek in La Masia, de gerenommeerde jeugdopleiding van FC Barcelona. Via AS Monaco kwam hij uiteindelijk terecht bij de Vereniging.

Bij de Monegasken stagneerde zijn evolutie waardoor Mboula de broodnodige progressie maar moest maken bij Cercle Brugge. Maar op Jan Breydel viel de voormalige Spaanse belofte-international al na enkele wedstrijden door de mand. De twintigjarige flankaanvaller kreeg speelkansen genoeg – die hij evenwel niet greep – en raakte daarna maandenlang geblesseerd. 

Zijn status als publiekslieveling op de Bosuil gaf hij op in de zoektocht naar speelminuten. Achter de Kazerne hoopte Geoffke Deurne Noord een vaste basisspeler te worden, maar voorlopig slaagt de technisch onderlegde middenvelder niet in zijn opdracht. Trainer Wouter Vrancken houdt nog te graag vast aan het grootste deel van zijn kampioenenploeg uit 1B.

Die ploeg nam een verschroeiende start van het nieuwe seizoen, waardoor het moeilijk werd voor Hairemans om zich in de elf te spelen. Hij startte slechts in een handvol wedstrijden – die hij nooit volledig uitspeelde - en komt zelfs geregeld niet af van de invallersbank. De voorbije weken gleed Malinwa weg uit de top zes, misschien hét moment om Hairemans meer kansen te gunnen?

Tijdens de zomermaanden maakten ze er een boeltje van op Stayen. Miljoenen werden uitgegeven aan nieuwe spelers, maar voorlopig blijkt geen enkele zomeraanwinst een echte meerwaarde. Er werd veel verwacht van Seung-woo Lee, een Zuid-Koreaanse international die de jeugdreeksen doorliep van FC Barcelona en er zelfs doorstootte tot de tweede ploeg.

Tijdens zijn periode in Catalonië werd hij omschreven als één van 's werelds grootste voetbaltalenten, maar op 21-jarige leeftijd kan hij dat niet bevestigen in Limburg. Maar niet alleen Lee valt door de mand. Ook recordaankoop Yuma Suzuki (3 miljoen), Jhonny Lucas (2,5 miljoen) en Cong Phuong Nguyen (de Vietnamese Messi) zijn geen schoten in de Truiense roos.

In het zog van Vincent Kompany keerde met Steven Defour nog een (ex-)Rode Duivel terug naar de Jupiler Pro League. Maar de rentree van Defour is – net zoals die van zijn ploegmaat Kevin Mirallas – voorlopig geen groot succes gebleken. De verwachtingen waren uiteraard hooggespannen, maar zoals vaker in zijn carrière wordt Defour opnieuw afgeremd door blessures. 

Van begin oktober tot de vorige vrijdag verscheen Defour niet meer op het voetbalveld. Maar liefst elf competitiewedstrijden op rij moest de ervaren middenvelder verstek geven wegens blessureleed. In amper vijf competitiewedstrijden kwam ook maar in actie. Antwerp heeft dus nog niet kunnen genieten van hun prestigetransfer, maar stilaan raakt Defour weer fit en haalde hij tegen Anderlecht een hoog niveau. De Bosuil bidt mee.

KV Oostende dacht een zomerkoopje te hebben gedaan. Ronald Vargas, de voormalige vedette van RSC Anderlecht en Club Brugge zou de kustploeg naar een hoger niveau tillen. Op 33-jarige leeftijd liggen zijn beste jaren al een tijdje achter zich, maar het pure voetballen is de Venezolaan nog niet verleerd. Bij vlagen zorgt Vargas nog voor een creatieve surplus, al is het nog te weinig.

Op een pensioengerechtigde leeftijd is hij een nog grotere salonvoetballer dan voorheen, en ook zijn blessuregevoeligheid ligt nog steeds uitermate hoog. Bovendien lijkt Vargas op fysiek vlak niet meer in staat om grootse prestaties neer te zetten. Hij speelde nog geen enkele competitiewedstrijd volledig uit. Alles samen niet meteen het ideale profiel om KVO naar veiliger oorden te loodsen.

Michel Preud'homme zette tijdens de zomermaanden volledig in op twee voormalige poulains van tijdens zijn ambtsperiode bij Club Brugge. Anthony Limbombe en Obbi Oulare groeiden onder de vleugels van MPH uit tot Brugse revelaties in de Jupiler Pro League. De coach van Standard hoopte datzelfde scenario te herhalen op Sclessin, maar een succes werd het (nog) niet.

En daar hebben blessures een groot aandeel in. Limbombe raakte sinds het seizoensbegin maar niet volledig wedstrijdfit en keert in januari alweer terug naar FC Nantes. Oulare toonde ondertussen wel al flitsen van zijn grote talent, maar ook hij ligt na een zevental wedstrijden al terug in de Luikse lappenmand. Oulare kan zich nog herpakken maar voor Limbombe is het al einde verhaal. 

De passage van Mbaye Diagne zal bij Club Brugge nog jaren te boek staan als een van de meest besproken én pijnlijkste transfers. Voor altijd zal de Senegalese aanvaller bestaan als een tragische voetnoot in de clubgeschiedenis. Nochtans waren zijn statistieken ronduit indrukwekkend. Met 4 doelpunten in 177 competitieminuten is Diagne veruit de meest efficiënte spits in België.

Maar een half seizoen lijkt het Brugse verhaal van Diagne alweer voorbij. Er werd op Jan Breydel nochtans veel verwacht van hem, zeker nadat Anderlecht op het laatste nippertje werd afgetroefd in de strijd voor zijn handtekening. Ook David Okereke moet gaan opletten om geen floptransfer te worden: voorlopig kan hij zijn prijskaartje van 8 miljoen euro niet volledig rechtvaardigen.

Hij was ooit wereldtop bij Manchester City, Arsenal en Les Blues, maar sinds juli vertoeft Samir Nasri bij RSC Anderlecht. Zijn komst was enorm gehyped in België – en logisch ook – maar van al dat goede blijft momenteel bitter weinig over. Eén doelpuntje en amper 447 competitieminuten, het is beide véél te weinig – ook al kende Nasri veel blessureleed. 

De 32-jarige werd gehaald voor zijn grote kwaliteiten maar ook om zijn ervaring door te geven aan de vele jongere spelers. Een succesverhaal is het voorlopig nog niet gebleken, aan de geboren Marseillais om zich te herpakken in 2020. Ook nog een 'eervolle' vermelding voor Michel Vlap, voor een man van acht miljoen zijn slechts twee goede matchen ontoereikend.