In tijden zoals deze, in tijden van zomervakantie dus, leest men bijzonder veel. Zo ook ondergetekende. Voor mijn vakantie van afgelopen week in het hartje van Frankrijk – tussen Tours en Orléans, vlak onder Parijs – kon daarom de nodige literatuur die in het teken staat van de voetbalsport niet ontbreken. Titel? 'De macht van de bal', een reis door de geschiedenis van voetballend Afrika. Verkozen tot het beste sportboek van 2010, en daarom uitverkoren. Oh ja, ook omdat ik het boek voor mijn verjaardag had gekregen van een stel vrienden, maar dat maakt de aanrader er niet minder om.
Het boek is opgebouwd uit acht verhalen over acht verschillende voetballanden in Afrika. Bekendere voetbalnaties als Ghana en Nigeria, maar ook onbekendere voetbalnaties als Malawi en Uganda passeren de revue. Net als de bijbehorende dictaturen van de landen, die in de voetbalsuccessen een grote rol hebben gespeeld. Het levert boeiende verhalen op over de dood gewaande spits van Zaïre, maar ook de spits van Uganda die een bloedige rol heeft gespeeld in de oorlog van dat land, en zelfs over wereldlegende Eusébio (die zijn wortels immers heeft in het Zuid-Afrikaanse land Mozambique), die zich vandaag de dag in het dagelijks leven gedraagt als een royalty.
Het laatste verhaal in het boek gaat over George Weah, voormalig topspits van AC Milan en voormalig wereldvoetballer van het jaar. Schrijver Edwin Schoon bezoekt hem in de Verenigde Staten, waar hij een universitaire opleiding volgt in zijn jacht op het politieke leiderschap van zijn moederland Liberia. Ook Liberia is zo'n Afrikaans land, dat jarenlang is verscheurd door burgeroorlog. In de laatste jaren van het voetballeven van Weah legde de spits daarom zelf miljoenen op tafel om het nationale elftal klaar te stomen voor de kwalificatiereeks van het
WK van 2002. Op een haar na ging de kwalificatie aan de neus van Liberia voorbij; Ghana won de groep met één punt voorsprong door op de laatste speeldag met 1-2 in Liberia te winnen.
Het blijkt symptomatisch voor George Weah, die zich in het boek weet te presenteren als de nieuwe Barack Obama van Liberia. Menselijkheid en het stichten van vrede zijn de kernwoorden van zijn politiek, maar in 2005 verloor hij al eens de presidentsverkiezingen – Weah zou onervaren zijn en kreeg bovendien toegeworpen nooit een opleiding te hebben genoten. Het deed hem besluiten een universitaire opleiding in de Verenigde Staten te volgen, waar hij ook het universiteitsteam coacht. In het boek natuurlijk weer op bijzondere wijze beschreven.
George Weah, zo valt op de Nederlandse Wikipedia te lezen, liet zich al eerder van zijn beste kant zien door in 1996 de shirts voor zijn ploegmaten te betalen. Hierdoor kon Liberia meedoen aan de Afrika Cup. Het waren echter niet slechts die weldaden, waarvoor Weah beloond werd met de eretitel Afrikaans voetballer van de eeuw. Natuurlijk kon hij ook geweldig voetballen. Het mooiste doelpunt dat hij wellicht in zijn carrière maakte, is een rush in het shirt van AC Milan van het eigen strafschopgebied tot het doel van de tegenstander.
[youtube]https://www.youtube.com/v/MMnR1QM5Te4[/youtube]
Bron: Youtube
Het verraadt de gigantische klasse van Weah, die nu dus zijn ogen gericht heeft op het presidentschap van zijn land. Het past in de geschiedenis van het Afrikaanse continent, waarin voetbal en politiek ook ver na de Tweede Wereldoorlog nog vaak nadrukkelijk verbonden zijn geweest en waardoor grote voetbalsuccessen van relatief kleine voetballanden verklaard kunnen worden.
Het wordt allemaal duidelijk beschreven in het boek 'De macht van de bal', een aanrader van jewelste. Misschien dus nog een waardevolle tip voor u als voetballiefhebber om de vakantie met de nodige informatie over voetbal door te kunnen komen.
Mart Waterval
