Waar heel Nederland zich opmaakt voor het openingsduel van het EK voetbal tegen Denemarken morgenavond om 18 uur, kijk in deze column vast vooruit naar de kraker aller krakers: Nederland – Duitsland, een wedstrijd die vier dagen later om 20:45 uur plaats zal vinden. Een decennia-oude rivaliteit, die gevoed door de Tweede Wereldoorlog later vooral op voetbalgebied gestalte kreeg. De finale van 1974. De halve finale van 1988. Het spuugincident in 1990. De poulewedstrijd in 1992. De historie is groot.
Nederland heeft ook tegen Denemarken regelmatig gespeeld, dat moet gezegd. De laatste ontmoeting zullen velen zich nog voor de geest kunnen halen, want dat was de eerste wedstrijd van de beide elftallen op het
WK van 2010. Nederland wist dat duel moeizaam met 2-0 te winnen, maar won dus uiteindelijk wel. Ook de openingswedstrijd op het EK van 2000 ging tussen Nederland en Denemarken. Die 3-0 zege zullen ook nog maar weinig mensen zich voor de geest kunnen halen, maar verliep uiteindelijk een stuk eenvoudiger dan de zege tien jaar later. Het lijkt opnieuw een moeizame wedstrijd te worden tegen de Scandinaviërs, morgen in Charkov, maar om op het EK hoge ogen te gooien moeten de Denen wel aan de kant worden geschoven.
Nederland en Duitsland troffen elkaar in de recente geschiedenis minder vaak. Ik kan me de oefenduels van afgelopen november en het 2-2 gelijkspel in 2005 nog herinneren. Legendarischer was echter het 1-1 gelijkspel in het openingsduel van de beide ploegen op het EK van 2004. Zowel Nederland als Duitsland ging naar Portugal met een overgangsselectie tussen generaties en was niet op topniveau. Een vrije trap van bijna de helft van het veld, die achter Van der Sar in de verre hoek verdwijnt. De late gelijkmaker van Ruud van Nistelrooy op aangeven van Andy van der Meyde. Nederland zou uiteindelijk reiken tot de halve finale in dat toernooi, waarin het kansloos ten onder ging tegen het thuisland. Voor Duitsland hield het toernooi al na de groepsfase op. Voor onze Oosterburen een keihard signaal, omdat zij ook al het EK van 2000 na de poule hadden moeten verlaten.
Duitsland ging vanaf de uitschakeling op de EK's van 2000 en 2004 anders spelen, met het WK van 2006 als eerste teken aan de wand. Het elftal werd verjongd en er kwam een voortdurende instroom van de jeugdopleidingen op gang. Aan het einde van het decennium werden FC Bayern München en Borussia Dortmund onder invloed van deze jeugdopleidingen weer sterker; zij keerden terug aan de absolute Europese top. De jeugdige spelers die dit bewerkstelligden hebben inmiddels de nodige ervaring op topniveau en lijken de Duitsers op de komende vier Europese en mondiale eindtoernooien tot de absolute topfavoriet te maken. Ook al in Oekraïne en Polen.
Is het dan een voor- of een nadeel dat wij Duitsland al in de poulefase treffen? Ik denk een voordeel, omdat we ze nu pas in de finale kunnen treffen – mits Nederland niet door Portugal over de knie wordt gelegd. Spanje zou dan in de halve finale ook een brug te ver kunnen zijn. U begrijpt al dat ik een finale tussen Spanje en Duitsland voorspel, dezelfde finale als vier jaar geleden. De Duitsers zijn wat mij betreft momenteel echter favoriet. De selectie is uitgebalanceerd, het voetbal bij vlagen oogstrelend en de voetbalkwaliteiten fenomenaal.
Nederland moet hopen op een stunt tegen Duitsland, komende woensdag. Alleen dan zal het Spanje in de halve finale van het EK ontlopen en dat zou een enorm voordeel betekenen, aangezien in mijn ogen Spanje, Duitsland en Nederland uit zullen maken wie de titel mee naar huis mag nemen. Maar ik vrees met grote vrezen voor de machine van Joachim Löw.
Let op Duitsland. Het is misschien een harde voorspelling voor de doorgewinterde Nederlandse voetbalfanaat, maar ik verwacht dat over vier weken onze Oosterburen de cup omhoog mogen tillen.
Schade, Holland.
Mart Waterval
