Goed drie weken nadat Georges Leekens iedereen met verstomming sloeg door zijn koffers te pakken bij de nationale ploeg, besliste de KBVB vandaag dat het verder doorgaat met Marc Wilmots als bondscoach. Wilmots kreeg de afgelopen twee oefenwedstrijden al de leiding in handen als interim-bondscoach. Blijkbaar waren een mager gelijkspel tegen Montenegro en een nederlaag tegen Engeland genoeg voor Wilmots om de bond te overtuigen van zijn kunnen.
Laat het duidelijk zijn: Wilmots stond lang niet bovenaan het verlanglijstje van de bobo’s aan de Houba de Strooperlaan. Eric Gerets werd wekenlang, op het zielige af, het hof gemaakt door de bondstop maar
De Leeuw wilde niet bijten. Gerets mag zo goed als zeker opkrassen bij de Marokkaanse nationale ploeg, maar kan niet klagen over een gebrek aan interesse. Onder meer Olympique Marseille (een club die Gerets al eens naar de titel loodste) en Besiktas zijn tuk op de Limburger. Had de bond wat meer daadkracht getoond, dan was Gerets nu misschien wel bondscoach van de Rode Duivels.
Die daadkracht bleef echter uit en zo werd het geduld van de natie, die schreeuwde om Gerets, op de proef gesteld. Wilmots kreeg twee wedstrijden om zich te bewijzen heette het. Geen kat die dat gelooft. Het plan was gewoon om Wilmots zoet te houden tot de nieuwe bondscoach (Gerets of Preud’Homme) zou arriveren, daarna zou Wilmots zich gewoon weer schikken als trouwe luitenant. Voor er maar een bal getrapt was, maakte Wilmots indruk op de publieke opinie. Hij zou die sterren wel eens op hun plaats zetten. Eden Hazard werd dan weer vertroeteld en kon niets verkeerd doen. Bus missen? Geen probleem! Dat zou zich wel terugbetalen op het veld.
Tegen Montenegro was de eerste helft bijlange niet slecht. Al combinerend kwamen de Duivels er goed uit. Scoren konden de Belgen echter alleen uit een doelpunt dat gescoord werd na een buitenspelfase en vanop de stip. De tweede helft was niet om aan te zien en alweer werd de Belgische verdediging koud en kinderlijk eenvoudig gepakt. Een oud zeer, en deze keer was er geen Daniël Van Buyten om de schuld op af te schuiven. Met een 2-2 gelijkspel kon Wilmots niet echt tevreden zijn, maar in zijn interview achteraf liet
Willi das Kampfschwein doodleuk weten wel tevreden te zijn met wat hij gezien had. En zo dwaalde de geest van Georges Leekens nog steeds rond in het Koning Boudewijnstadion.
Tegen Engeland opteerde Wilmots om het 'op zijn Barcelona’s' te proberen. Geen grote, diepe spits maar drie vinnige baasjes voorin. De Belgen (zeg maar Marouane Fellaini) waren baas op het middenveld maar konden nooit echt dreigen. Pijnlijk balverlies van Moussa Dembélé werd wel afgestraft door de Engelsen: zo gaat dat op internationaal topniveau. Opmerkelijk was wel dat er meer dreiging uitging van de Rode Duivels toen Romelu Lukaku in de ploeg gedropt werd. Daar heeft Lukaku zelf niet zo veel verdienste aan –gelet op zijn schrijnende balcontroles- maar wel het spelsysteem dat toen gehanteerd werd. Het bleef 1-0 op Wembley en dus oogde het rapport van Wilmots met een 1 op 6 bijzonder mager.
Het belette de bondstop niet om Wilmots aan te duiden als nieuwe bondscoach. Het is een unieke kans voor de Brabander, misschien wel zijn laatste als hoofdcoach. Bij Schalke O4 (in moeilijke omstandigheden, het moet gezegd) en Sint-Truiden bleek Wilmots te licht als hoofdcoach. Nu krijgt hij prompt de hoogste trainersfunctie die er is in België toegewezen. Hopelijk wegen zijn kwaliteiten als motivator meer door dan zijn tactische knowhow. Dat deze groep Rode Duivels kan voetballen, weet en ziet iedereen. Het is nu aan Wilmots om er een groep van te smeden en ze naar Brazilië te loodsen. Als hem dat niet lukt, heeft de bondstop gefaald en wordt het voor sommige mensen tijd dat ze hun conclusies trekken.
LEES OOK:
Wilmots met kennersoog? Gouden zaak voor Standard
Tom Vermeersch
