Wim De Decker lijkt bij Antwerp een geboren trainer te zijn. Toch is de kans groot dat de voormalige middenvelder niet lang als trainer aan het werk zal zijn. Hij verraste met zijn interview in
Sport/Voetbalmagazine.
"Vorig seizoen was ik ervan overtuigd dat ik mezelf nooit voor zo’n groep zag staan. Als speler merkte ik goed hoe bij trainers de stress kon toeslaan. Zie jij veel trainers die gelukkig lijken? En hoeveel trainers zijn er dit seizoen al ontslagen in 1B? Dat is toch waanzin? Ik wil niet in zo’n situatie verzeilen waarbij je moet denken: nog twee keer verliezen en ik lig buiten. Daarom ben ik over vijf jaar ook geen trainer meer. Ik wil niet in het rijtje belanden van coaches die telkens weer genoemd worden als er bij een club in nood een plaatsje vrijkomt. Ik vind het absurd dat je als trainer in om het even welke club geplaatst kunt worden. Je moet toch een connectie voelen met de club waar je werkt, iets waarmee je je kunt vereenzelvigen? Veel clubs zeggen dat ze een visie uitschrijven en kiezen dan een coach die daar zogezegd in meegaat. Even later ontslaan ze die en stellen ze een nieuwe trainer aan die compleet andere spelers meebrengt. Dat is toch heel kortzichtig? Aan de andere kant vind ik dat je als trainer ook niet na het eerste succes op het aanbod van een betere club moet ingaan."
"Ik zie me dit dus niet meteen doen bij een andere club. Het kan best dat ik er als coach meteen mee ophoud als mijn verhaal bij Antwerp stopt. Ik ben niet zo’n type dat het gras móét ruiken. Ik ben een atypische trainer. Dat zag ik al tijdens de trainerscursussen. Terwijl al die gasten rond mij opgingen in een bepaald spelsysteem, wilde ik het voetbal ruimer zien. Ik vind bijvoorbeeld het hele psychologische aspect, hoe je een groep managet, op dit moment het meest fascinerende deel van mijn job."
LEES OOK:
Grote boycot Antwerp – Standard door ‘loze belofte’