Met Leekens kiest Club Brugge resoluut voor succes op korte termijn

Het zou een gezapige voetbalnamiddag worden in play-off I: alleen voor de vierde plaats moest er nog gestreden -of iets wat daarvoor moest doorgaan- worden. In Brugge beslisten ze daar echter anders over. Plots stond alles in de schaduw van hét nieuws van de dag: Georges Leekens zou per direct het roer overnemen bij Blauw-Zwart. De bondscoach zegt de Rode Duivels (“zijn jongens”, zoals hij het altijd mooi verwoordde) vaarwel en ziet een grotere sportieve uitdaging in het verschiet bij de Bruggelingen. Van de drie betrokken partijen, doet Leekens ongetwijfeld de beste zaak. Mac The Knife flikt het opnieuw. Alweer beslist Leekens om een lopend contract niet te respecteren om elders aan de slag te gaan. Op zich is dat zijn goed recht natuurlijk: wie elders meer kan verdienen, doet dat gewoon. Het zou de gewezen bondscoach echter sieren, moest hij dat ook gewoon toegeven. De persconferentie die hij gisteren gaf in Brugge, was bijwijlen lachwekkend. Zijn werk bij de Rode Duivels zat er zogezegd voor 90% op: begrijpe wie begrijpen kan. In een al bij al zwakke poule wisten de Duivels zich niet te plaatsen voor het Europees Kampioenschap. Met het talent dat voorhanden is, kan dat enkel en alleen als een grote mislukking worden beschouwd. Net daarom is het voor de bond misschien geen slechte zaak dat Leekens nog voor de start van de WK-campagne zijn valiezen pakt. Progressie maakten de Duivels niet meer onder het bewind van Leekens, een frisse wind kan misschien wonderen doen. Naar verluidt moet Leekens zo’n miljoen euro betalen ter compensatie van de contractbreuk. Veel kans dat niet King Georges maar Club-voorzitter Bart Verhaeghe dat bedrag wel eventjes zal bijpassen. Nu is het aan de bond om het bedrag goed te spenderen. Lees: aan een echte topcoach. Eric Gerets is zogezegd te duur, maar zou een terugkeer naar België niet uitsluiten. Onze Duivels zijn het gewoon om met vakmannen als Roberto Mancini, Arsène Wenger, David Moyes en Frank De Boer samen te werken. Dan stelt Leekens, met zijn kale palmares waarop slechts één titel en twee bekers prijken, bitter weinig voor in de ogen van een Kompany of een Vermaelen. Bij Brugge halen ze met Leekens een man binnen die op korte termijn wonderen kan verrichten, maar de succesformule van Mac The Knife is ook altijd snel uitgewerkt. Het zogenoemde 3-jarenplan van Bart Verhaeghe en Vincent Mannaert lijkt plots niet meer zo belangrijk te zijn. Zo snel mogelijk een prijs pakken -om de achterban die het al zeven jaar zonder moet doen wat te paaien- lijkt nu de bedoeling te zijn. Dat is het goed recht van Club, maar andermaal: het ook zo verwoorden zou het imago van de Bruggelingen geen kwaad doen. Met het wegkapen van Leekens bij de bond maken ze zich bij Brugge ook niet echt populair, maar dat hoort nu eenmaal bij het nieuwe, zakelijke imago van de club. Verhaeghe en Mannaert hebben lak aan wat anderen denken of doen. Die tendens heeft Club niet in gang gezet, maar het is wel de eerste Belgische club die het zo rigoureus toepast. Dit gezegd zijnde, mogen er ook vraagtekens geplaatst worden bij de reactie van Philippe Collin, sterke man bij Anderlecht en de Belgische voetbalbond. Collin had het over ethiek en respect. Wel, waar zat Collin toen Anderlecht in beroep ging tegen de schorsing van Marcin Wasilewski? Waar zat Collin toen Anderlecht achter de rug van Club Brugge onderhandelde met Ronald Vargas, zonder dat daarvoor toestemming gevraagd werd aan Club Brugge? Als het op ethiek aankomt, horen ze in het Astridpark niemand de les te spellen. Als de vos de passie preekt, boer pas op je ganzen.

LEES OOK: "De liefde van mijn leven"-Ronaldo maakt Rode Duivel wild