Olivier Plancke
Wouter Vrancken duikt alweer op bij Anderlecht. Zijn naam valt bijna automatisch zodra paars-wit over een nieuwe coach nadenkt, maar echt concreet werd het tot nu toe zelden. Ook nu past hij op papier perfect in het profiel, alleen blijft een verhuis naar het Lotto Park bijzonder moeilijk. Daardoor groeit vooral één vraag: is dit eindelijk meer dan zomaar een terugkerend gerucht?
LEES OOK: Vrancken lacht 'probleem' weg: "Begint op een soap te lijken”
Elke trainerswissel brengt dezelfde naam terugTelkens wanneer Anderlecht op zoek moet naar een trainer, duikt de naam van Wouter Vrancken vroeg of laat weer op. Soms expliciet, soms als naam die vooral in analyses en supportersdebatten circuleert. Ook in de recente trainerszoektocht van paars-wit is dat niet anders. Alleen: hoe vaak zijn profiel ook genoemd wordt, even vaak blijkt hij uiteindelijk geen echte echte te zijn geweest — of op zijn minst een bijzonder moeilijke piste.
Dat maakt het dossier interessant. Want Vrancken past in theorie op verschillende manieren in het profiel dat Anderlecht graag uitdraagt: een Belgische trainer, herkenbare voetbalideeën, ervaring in een veeleisende omgeving en een reputatie als ontwikkelaar van ploegen. Tegelijk botst die piste telkens op dezelfde realiteit: timing, contractuele context, sportieve onzekerheid en de vraag of Anderlecht op dat moment voor een trainer als Vrancken wel de juiste omgeving is.
Bij de meest recente trainerszoektocht vandaag werd zijn naam opnieuw genoemd, maar vooral als een moeilijk haalbare optie. In de HLN Voetbalpodcast klonk het bij Frank Boeckx duidelijk: “Iemand als Wouter Vrancken gaan losweken bij STVV, zie ik niet gebeuren” . Toch zou Vranckens profiel bekeken zijn in het Lotto Park, maar was het erg moeilijk – tot zelfs te moeilijk – om hem naar Brussel te halen. Anderlecht keek op dat moment eerder naar een vrije coach, wat de piste-Vrancken bijkomend bemoeilijkte.
Vrancken werd dus nooit neergezet als uitgesproken topfavoriet, maar als een naam die binnen het debat paste maar tegelijk snel op praktische bezwaren stuitte. Dat sluit aan bij hoe zijn naam ook in eerdere periodes rond Anderlecht opdook: zelden als dossier dat op het punt stond rond te komen, vaker als profiel waar men aan dacht, over praat of achteraf op terugblikt.
Al jaren op de radar, maar nooit echt doorgezet
Dat was al zo in mei 2022, toen Anderlecht afscheid nam van Vincent Kompany en op zoek ging naar een nieuwe coach. Volgens La Dernière Heure had paars-wit toen ook even geïnformeerd bij Vrancken. De Brusselaars zagen in hem een interessante naam nadat hij had aangegeven te vertrekken bij KV Mechelen.
Alleen bleek al snel dat die piste in de praktijk niet meer leefde. Vrancken had zijn woord intussen al gegeven aan KRC Genk en was dus geen echte optie meer. Anderlecht kwam uiteindelijk uit bij Felice Mazzu. Dat verhaal is belangrijk, omdat ze aantoont dat Vrancken al jaren op de radar verschijnt wanneer Anderlecht van coach verandert.
Niet als toevallig gerucht, maar als naam die binnen het Belgische trainerslandschap automatisch opduikt zodra een topclub een nieuwe richting zoekt. Ook in februari 2023 leefde dat idee. Volgens Humo zag toenmalig voorzitter Wouter Vandenhaute in 2022 wel degelijk wat in Vrancken. Alleen koos de club uiteindelijk een andere richting.
De toenmalige CEO Peter Verbeke zou eerder andere profielen hebben geprefereerd, en Anderlecht ging uiteindelijk eerst met Mazzu en later met Brian Riemer verder. Opvallend is wel dat Vrancken in de trainerswissel van najaar 2024 niet als grote piste naar voren kwam. Na het ontslag van Brian Riemer schoof Anderlecht eerst David Hubert naar voren en bevestigde de club hem definitief.
STVV-succes blaast het gerucht weer leven in
Toch bleef hij ook deze winter opnieuw rond het Lotto Park hangen als naam in de marge. Dat had niet alleen met Anderlecht te maken, maar vooral met wat hij intussen presteerde bij STVV. De ploeg uit Sint-Truiden bleef verbazen, verzekerde zich vroeg van de top zes en bleef zelfs meedraaien bovenin het klassement. Dat sportieve verhaal maakt van Vrancken opnieuw een trainer met aanzienlijke marktwaarde.
Net daardoor groeit ook de logica achter de vraag die steeds vaker opduikt: als Anderlecht opnieuw nadenkt over zijn sportieve leiding, waarom dan niet Wouter Vrancken? Die vraag werd ook letterlijk gesteld. Het Nieuwsblad schreef na de match tegen Zulte Waregem dat een supporter zich luidop afvroeg: “Is Wouter Vrancken in juni niet einde contract bij Sint-Truiden? Waarom denkt Anderlecht niet eens aan hem?”
De krant plaatste die opmerking in een bredere context, waarin tegelijk steun klonk voor de interne piste. “Chapeau voor de trainer”, zei Colin Coosemans over Jérémy Taravel. “Tara is een topgast. We kunnen heel goed met hem werken.” Ook Thorgan Hazard zou Taravel graag zien aanblijven. Het Nieuwsblad vatte dat spanningsveld goed samen: het woord is aan de directie. Wacht de club tot na het seizoen om definitief te beslissen, en is Anderlecht dan aantrekkelijk genoeg voor alternatieve coaches? “Zou pakweg Wouter Vrancken dan zijn hoofd eens draaien?”, klonk het in de krant.
Anderlecht twijfelt, Vrancken houdt alle opties open
Daar zit de kern van de discussie. Niet alleen moet Anderlecht zich afvragen of Vrancken sportief past, de vraag is ook of Anderlecht op dit moment voor hem wel voldoende overtuigend is. Dat is geen detail. Vrancken heeft de voorbije jaren namelijk zelf meermaals laten verstaan dat hij niet zomaar in eender welk project stapt. In zijn interview met Het Laatste Nieuws van januari zei hij dat hij nog altijd ambitie heeft als trainer.
“Het is niet dat ik sta te springen om te vertrekken, maar ik wil ooit nog wel een mooi avontuur aangaan. Een keer naar het buitenland bijvoorbeeld, al moet dan wel alles kloppen. Mijn familie moet het zien zitten.” Dat is een uitspraak van een coach die niet blind opneemt bij de eerste topclub die belt. Het wijst op een trainer die, na zijn ervaringen bij Genk en AA Gent, voorzichtiger is geworden in zijn keuzes.
In Sjotcast klonk dat hij de deur open houdt voor andere clubs en de kat uit de boom wil kijken nu hij voelt dat er momentum rond zijn persoon is. Ludo Vandewalle noemde dat strategisch en een manier om het onderste uit de kan te halen, maar gaf tegelijk het advies dat Vrancken sportief misschien beter in Sint-Truiden blijft.
Ook FC Limburg zat op die lijn. Daar noemde chef voetbal Kristof Liberloo een link met Anderlecht voorlopig een toogverhaal, maar wel eentje dat de ronde doet. Dat is veelzeggend: het gerucht leeft, zonder dat er sprake is van concreet onderhandelen of een harde shortlist. Liberloo waarschuwde tegelijk vooral STVV. “Daar moeten ze toch niet te lang mee wachten. Hoe langer het duurt, hoe meer het overkomt als een gebrek aan respect”, zei hij over het uitblijven van een contractvoorstel.
Alles hangt af van zijn contract in Sint-Truiden
Want dat is het andere deel van het verhaal: waarom Vrancken überhaupt in de Anderlecht-discussie belandt, heeft alles te maken met zijn contractsituatie bij STVV. Zijn verbintenis loopt af aan het einde van het seizoen, en hoewel STVV hem graag wil houden, was er lange tijd nog geen nieuwe handtekening. Vrancken zelf gaf daar in Het Belang van Limburg openheid over.
“Er is aangegeven dat ze contact zullen opnemen met mijn makelaars”, zei hij, nadat hij eerder zelf al een eerste beweging had gemaakt richting de club. Hij beklemtoonde tegelijk dat geld voor hem niet de grote drijfveer is: “Geld is geen drijfveer voor mij bij STVV. In dat geval zat ik hier niet.” Belangrijker was zijn verwijzing naar ambitie en timing.
“Het gaat over momentum. Je voelt wel dat er dingen bewegen”, zei hij in dezelfde krant. Precies dat momentum voedt de Anderlecht-vraag. Niet omdat er al harde aanwijzingen zijn dat paars-wit hem effectief wil aanstellen, maar omdat zijn profiel op het juiste moment opnieuw beschikbaar lijkt te kunnen worden.
