Een rol als invaller zag hij niet meer zitten, en dus houdt Romelu Lukaku het voor bekeken als Rode Duivel. Sneller dan verwacht moet onze nationale voetbaltrots zo op zoek naar een nieuw speerpunt in de aanval. De gedoodverfde kandidaat is uiteraard Charles De Ketelaere, maar welke andere pistes kan Mark van Bommel bewandelen? Negen opties met het oog op zowel de korte als de iets langere termijn.
Met het afscheid van Lukaku komt er hoe dan ook een einde aan een tijdperk bij de Rode Duivels, waar de topschutter aller tijden aftikt op 94 doelpunten in 135 interlands. Straffe cijfers, die niet snel meer geëvenaard zullen worden. Van de toekomstige spitsen van het nationale elftal mogen we dan ook niet dezelfde heldendaden te verwachten. De lat mag niet té hoog worden gelegd voor de opvolgers van Lukaku, die niet alleen letterlijk maar vooral figuurlijk grote schoenen moeten vullen. Zijn erfenis wordt loodzwaar om dragen.
LEES OOK: Afscheid Romelu Lukaku: grote zorgen voor Van Bommel
Unieke kans De KetelaereIn eerste instantie is het dus aan Charles De Ketelaere om die ondankbare taak op zich te nemen. De meest voor de hand liggende naam, want zowel onder Van Bommel als zijn voorganger Rudi Garcia won de 25-jarige aanvaller van Atalanta de voorbije maanden het pleit al van Lukaku. Op het WK kreeg hij vooral door diens fysieke perikelen de voorkeur voorin, maar gaandeweg moest zijn concurrent zich ook wanneer hij min of meer fit was vereenzelvigen met een statuut als supersub. Makkelijker gezegd dan gedaan, zo bleek.
Diep in de punt lijkt De Ketelaere, van nature nochtans geen klassieke nummer negen, nu zo meer dan ooit de vaste titularis. Een volledig ander type, wiens profiel echter beter past bij de intensiteit die Van Bommel nastreeft. "Charles is groot, sterk, snel, balvast én werkt hard. Een moderne spits dus, die je graag in je elftal hebt", stak hij voor de match tegen Italië nog eens de loftrompet op. De Ketelaere ligt dus in de bovenste schuif bij de bondscoach, die hem in deze Nations League-campagne maar één keer niet liet starten.
Met één doelpunt en vier assists trok De Ketelaere de lijn door na het WK, waar hij drie keer raak trof. Een echte goaltjesdief zal hij nooit worden, maar 10 stuks en acht assists in 41 caps ogen niet verkeerd. Te meer omdat hij die statistieken haast integraal in zijn laatste 19 interlands verzamelde. Voordien moest hij, vaak als invaller, vooral op andere posities opdraven. Op een heel andere wijze dan Lukaku is de lichtvoetige linkspoot met zijn techniek, vista en wendbaarheid eveneens een nuttig aanspeelpunt in de opbouw.
Sputterende spurtbommen
Bovendien staat hij ook zijn mannetje in de (lucht)duels, en kijkt De Ketelaere niet op een sprintje meer of minder. In balbezit duikt hij met zijn vele loopacties gretig de hoeken in, om vervolgens als eerste druk te gaan zetten van zodra de Belgen het leer verliezen. Dat de spits als eerste stoorzender een cruciale schakel vormt in Van Bommel zijn pressing, heeft De Ketelaere dus goed begrepen. Om die reden is de bondscoach Garcia vast ook dankbaar dat hij Matias Fernandez-Pardo wist te overtuigen om voor België te kiezen.
Tot dusver kwam hij nog weinig aan bod, maar de 21-jarige spurtbom past als gegoten bij de speelstijl onder Van Bommel. Net als CDK kan hij eventueel ook op de flanken uit de voeten, maar in het centrum komen Fernandez-Pardo zijn kwaliteiten beter tot hun recht. Al blijft scoren ook voor hem toch een werkpunt. Tot ergernis van Newcastle, dat vorige zomer maar liefst 60 miljoen op tafel legde om hem los te weken bij Lille. Net zoals bij de Rode Duivels wil het daar nog niet lukken, maar zijn potentieel staat niet ter discussie.
Net zoals Fernandez-Pardo, die ontbrak wegens ziekte, moest ook Lois Openda verstek geven voor het voorbije interlandluik. Zijn kuitbeenbreuk is een nieuwe tegenvaller voor de 26-jarige spits, die enkele moeilijke jaren achter de rug heeft bij Juventus en daarom gepasseerd werd voor het WK. Indien hij zijn carrière nieuw leven kan inblazen in Lyon, zal Van Bommel evenwel niet twijfelen om zijn kaart te trekken. Openda heeft snelheid, diepgang én een neus voor goals, zij het voorlopig helaas nog niet bij het nationale elftal.
Jonge Duivels breken door
Daar blijft de teller voorlopig steken op amper drie stuks in 35 optredens, weliswaar vaak als invaller. Wie weet treedt Openda straks dus wel uit de schaduw van Lukaku. Door zijn afwezigheid zag Hugo Cuypers zijn droom in vervulling aan, maar of zijn debuut nog een vervolg krijgt is nog maar de vraag. Qua loopvermogen moet de 29-jarige laatbloeier nog steeds niet onderdoen voor zijn concurrenten, maar allicht verkies Van Bommel jongere benen. Ondanks de leegte die Lukaku nalaat, zit er namelijk nog talent in de wachtkamer.
"Vandaag staat een nieuwe generatie klaar om de weg verder te zetten", blikt technical manager Simon Mignolet al vooruit naar de toekomst. De weelde is er minder dan tussen de palen of op de flanken, maar zelfs mocht De Ketelaere zijn uitgelezen kans om de komende jaren de vaste kapstok te worden niet grijpen zijn er nog wel wat alternatieven voorhanden. Denk maar aan Lucas Stassin, die bij Sevilla meteen een basisplaats wist te veroveren en vrijdag met twee assists tegen Duitsland uitblonk bij de Jonge Duivels.
De 21-jarige goalgetter toonde zo nog eens dat hij meer kan dan scoren alleen, al blijft hij vooral dodelijk in de zestien. Dat geldt ook voor Norman Bassette én Romeo Vermant, zijn concullega's bij de beloften die allebei eveneens één cap achter hun naam hebben. Vermant moet bij Club Brugge logischerwijs nu wel Nicolo Tresoldi voor zich dulden, met wie Bassette momenteel gedeeld topschutter is. Een knappe prestatie van de spits van Westerlo, wiens loopbaan in een stijgende lijn zit. Al dreigt het EK wel kort dag te worden.
Leven na Lukaku
Wellicht zal Bassette eerst een stap hogerop moeten zetten, en komt ook Vermant niet in aanmerking zolang hij op de bank zit in Brugge. Enige haast is dan wel geboden, want voor je het weet klopt er nog meer jong geweld op de deur. Robin Mirisola bijvoorbeeld. Het 19-jarig goudhaantje van Genk maakt op huurbasis indruk bij OH Leuven en beschikt in principe over alle troeven om, net zoals De Ketelaere, een complete spits te worden. Met twee goals tegen Italië was het maandag alvast zijn beurt om te schitteren bij de U23.
Of zijn leeftijdsgenoot Kaye Furo, wiens profiel dan weer veel dichter aanleunt bij dat van Lukaku. Vooralsnog wacht hij nog op zijn kans bij Brentford, dat evenwel niet zomaar tien miljoen veil had om hem los te weken bij Club Brugge. Mits een doorbraak in de Premier League zou Furo dan ook wel eens snel op Van Bommel zijn radar kunnen belanden. Op de korte termijn zijn de oplossingen enigszins beperkt, maar gelet op het luxeprobleem dat zich aandient bij de Jonge Duivels lijkt de opvolging voorin dus min of meer verzekerd.
Geduld koesteren is dan ook de boodschap, want de timing van die generatiewissel had beter gekund. Door het abrupte afscheid van Lukaku is het plots nu al aan De Ketelaere om het gewicht van de aanval te dragen, met Fernandez-Pardo en Openda als back-ups. Dat het dan al de beurt is aan Stassin, Vermant of Bassette, en ook Mirisola en Furo zo opschuiven in de pikorde, stond niet in de planning. In het ideale scenario zouden zij pas tegen het volgende WK in beeld komen. Alleen heeft Lukaku daar dus anders over beslist.
Arne Decraene