Maarten Coenen
Yves Vanderhaeghe maakte een prachtige carrière als onder meer speler van Anderlecht en voormalig Rode Duivel. Ook zijn trainerscarrière kende een vliegende start, die nadien een hobbelig parcours volgde. Vandaag werkte de ex-speler bij een Waalse club en daar doet hij het verrassend goed.
LEES OOK: Nainggolan maakt Beerschot-fans met grond gelijk: "Junkies!"
Van Bernabéu naar een heel andere voetbalwereldDe huidige trainer van de verrassende nummer vier in de Challenger Pro League? Dat is Yves Vanderhaeghe bij Francs Borains. Sinds een jaar staat Vanderhaeghe aan het roer bij de Henegouwse tweedeklasser. Toch is zijn naam lang niet meer zo vaak te horen als tijdens zijn periodes bij onder meer KV Kortrijk en AA Gent. Zo blijkt de journalist van Het Nieuwsblad de eerste Vlaming die hem kwam interviewen.
Vanderhaeghe stond ooit op de grootste velden, van die luxe is momenteel minder te merken geeft hij aan bij Het Nieuwsblad. Bij De ploeg trainde zelfs twee weken op het derde veld. Toch zag Vanderhaeghe ook vooruitgang. De club investeerde in comfortabele kleedkamers, een fitnessruimte en een spelershome. Stap voor stap werd er aan de professionalisering gewerkt.
Zeven maanden zonder club, maar niet zonder plezier
Voor zijn komst naar Francs Borains had Vanderhaeghe zeven maanden zonder club gezeten. Een periode die hij niet bepaald als verloren tijd beschouwde. “Ik amuseerde me wel, want ik deed alles wat ik graag deed. Tennissen, padellen, lopen, fietsen…” Toch begon het na verloop van tijd opnieuw te kriebelen. “Op je 56ste thuiszitten, dat kan niet de bedoeling zijn. En toen kwam Francs Borains aankloppen.” Het was duidelijk dat hij nog niet klaar was om definitief afscheid te nemen van het trainersvak.
Rentenieren was bovendien nooit echt een optie. Vanderhaeghe blijft een 'nuchtere' West-Vlaming die vooral wil werken. Hij geeft aan dat alles hij alles zou samenleggen het misschien nipt zou lukken, maar rentenieren is eigenlijk nooit een optie geweest voor de nuchtere trainer.
Geen grote woorden, wel de drang om te bewijzen
Dat hij na zijn passages bij onder meer Kortrijk en Gent niet meteen opnieuw een club vond, had hem wel verbaasd. “Op een bepaald moment begon het echt te kriebelen. Alleen merkte ik dat de mensen niet meer aan me dachten. Dat vond ik eerlijk gezegd raar, maar daar moest ik me bij neerleggen.” Het is een uitspraak die veel zegt over de menselijke kant van de trainer. Ook iemand met zijn palmares wil nog altijd gewaardeerd worden en voelt het wanneer de telefoon niet rinkelt.
Bij Francs Borains kreeg hij uiteindelijk opnieuw de kans om dagelijks op het veld te staan. Niet in de schijnwerpers van Anderlecht of bij een club waar elke uitspraak breed wordt uitgesmeerd, maar in Boussu, waar nog heel wat werk aan de winkel was. Vanderhaeghe lijkt zich daar niet achter te verschuilen. Hij werkt, bouwt mee aan de club en geniet opnieuw van het voetbal. En wie dacht dat Yves Vanderhaeghe verleden tijd was, krijgt voorlopig toch een ander signaal uit Henegouwen.
.webp)
