Olivier Plancke
Het WK is nog maar net bezig, maar Rudi Garcia zit al volop in een storm. De rust rond de Rode Duivels is compleet weg, de kritiek op zijn keuzes groeit en tegen Nieuw-Zeeland staat plots veel meer op het spel dan alleen drie punten.
LEES OOK: Garcia-favoriet verknalt het: niemand zag deze bom aankomen
Rust rond Garcia is helemaal wegIn de aanloop naar het WK leek Rudi Garcia de rust rond de Rode Duivels opnieuw wat hersteld te hebben. De voorbereiding was degelijk, de sfeer oogde beter en de bondscoach kreeg lof omdat hij de lijn weer in de nationale ploeg had gebracht. Twee wedstrijden later is dat beeld volledig weg. België pakte amper op 2 punten op 6, scoorde zelf nog niet op het WK en moet nu tegen ... Nieuw-Zeeland plots opnieuw beginnen rekenen. Net dat was het scenario dat Garcia wilde vermijden.
Tijdens de WK-kwalificatie was de relatie tussen de bondscoach en de Belgische media al enkele keren gespannen. Na de kwalificatie tegen Liechtenstein weigerde hij een interview met Gilles De Bilde van VTM. Het Laatste Nieuws noemde dat toen al een hot topic in de voetbalpodcast. Chef voetbal Niels Poissonnier zag meteen het probleem: “Er is een groot verschil tussen wat de bondscoach zegt en wat hij doet. Hij zegt letterlijk: ‘Het doet mij allemaal niets, ik sta hierboven.’ Maar hij weigert vervolgens wel een interview met Gilles De Bilde.”
Ook Frank Boeckx was toen scherp bij Het Laatste Nieuws. “Hou je bezig met de dingen waar je moet mee bezig zijn, zoals de juiste wissels, opstelling, tactiek. Dat heb je in de hand. Maar wat je nu doet met de media, dat kan je toch nooit winnen?” Die waarschuwing klinkt vandaag plots opvallend actueel.
Want een WK is geen kwalificatiecampagne. Alles wordt groter, harder, scherper en breder uitgebreid. Elke wissel wordt ontleed. Elke persconferentie wordt geanalyseerd. Elke keuze rond Lukaku, De Bruyne, Doku of Vanaken wordt meteen voer voor debat en discussie. Precies daarom moest Garcia vooral één ding doen in Amerika: de rust en de controle houden. Op zijn ploeg, op zijn communicatie, zijn beslissingen en op zichzelf.
Lukaku-beslissing keert hard terug
Maar dat lukt voorlopig niet. Na de 1-1 tegen Egypte was er al twijfel. Na de 0-0 tegen Iran is de kritiek opengebroken. Niet alleen omdat België weeral punten morste, maar vooral omdat de keuzes van Garcia moeilijk uit te leggen vallen. De bondscoach wilde rust rond Lukaku, maar zette hem tegen Iran toch sneller dan verwacht in de basis. Hij wilde discussie vermijden, maar gaf ze net extra brandstof.
Garcia had wekenlang geprobeerd om de hype rond Lukaku af te remmen. Daarna dropte hij hem toch in een match die België moest winnen. Peter Vandenbempt was bij Sporza hard voor die beslissing. Volgens hem is Lukaku “niet klaar voor dit soort matchen”. Hij legde de schuld niet bij de spits zelf, maar het verdict over Garcia was duidelijk. “De ballen sprongen van zijn voet, het kaatsen was onzuiver. Nood breekt wet, zal Garcia gedacht hebben. Maar het was geen goed idee.”
Niels Poissonnier ging bij Het Laatste Nieuws nog verder. “Garcia nam zijn wensdroom voor realiteit. Een bondscoach hoort beter te weten. Hij ziet Lukaku élke dag. Bovendien: sinds wanneer is paniek een goede raadgever?” Ook Philippe Albert zag vooral nervositeit. Bij SudPresse stelde hij dat hij Lukaku aan de aftrap “niet uitgelegd” krijgt. Volgens de oud-Rode Duivel was het “een teken van nervositeit bij Garcia”.
Nervositeit is net wat Garcia niet wilde uitstralen. Hij wilde op dit WK tonen dat hij boven de druk stond. Na Iran lijkt hij net de indruk te geven dat de druk zijn keuzes begint te sturen.
Garcia krijgt zijn keuzes niet meer uitgelegd
Het ging bovendien niet alleen over Lukaku. Ook de keuze voor Alexis Saelemaekers op rechts draaide niet uit zoals gehoopt. Garcia zocht evenwicht, werkkracht en discipline, maar België had vooral creativiteit, versnelling en gevaar nodig. Daar komt ook het Vanaken-debat opnieuw boven. Tegen Egypte en Iran had België had veel balbezit, maar te weinig openingen. Op dat moment werd de roep om Hans Vanaken almaar luider.
Bij de rust ging het daar al over in de studio van de VRT. Gert Verheyen vond dat de dominantie groot genoeg was om Raskin naar de kant te halen voor Vanaken. Wesley Sonck was nog duidelijker: “Vanaken moet er gewoon in man, echt. Als je zoveel balbezit hebt. En hij is ook nog iemand met lengte die een kopbal kan maken.” Marc Degryse pleitte in de HLN Voetbalpodcast voor een middenveld met Vanaken, Tielemans en De Bruyne tegen Nieuw-Zeeland. “Nu is er geen weg meer terug”, klonk het.
Hij waarschuwde Garcia ook voor koppigheid. “Als bondscoach kan je koppig en eigenwijs zijn, maar dat gaat tegen hem keren als er niets verandert.” Garcia staat onder druk omdat zijn keuzes nu het gevoel geven dat hij zijn eigen verhaal kwijt is. Eerst rust rond Lukaku, dan Lukaku toch in de basis. Eerst controle houden over de ploeg, dan een wedstrijd waarin België na een rode kaart plots nog dieper moest zakken. Eerst de kritiek buiten houden, nu alweer een mediastorm rond zijn aanpak.
Ook de wissels worden hem aangewreven. Vandenbempt vond het bij Sporza vreemd dat Garcia na de rode kaart Arthur Theate bracht, waardoor België nog wat lager ging spelen. Volgens hem was dat net het moment om Matias Fernandez-Pardo vroeger te brengen en zijn snelheid uit te spelen. “Nu viel hij pas in minuut 87 in... Nochtans was de eerste lange bal al bijna meteen prijs. Dat begrijp ik echt niet.”
Oude spanningen komen weer boven
De situatie doet denken aan de waarschuwingen van enkele maanden geleden. De Standaard schreef na de kwalificatie al dat Garcia “niet gediend was met kritische vragen” en dat hij een gesprek met De Bilde had geweigerd. Het Nieuwsblad wees er ook op dat de bondscoach na de 7-0 tegen Liechtenstein nog altijd wrevelig was en sprak over fake news en zaken die volgens hem onterecht naar buiten waren gekomen. Toen kon het nog weggeschreven worden als een akkefietje na een WK-kwalificatie. Maar op een WK wordt zoiets veel groter.
Zelfs de bond moest Garcia eerder al bijsturen. La Dernière Heure schreef in december dat de bondscoach punten had verloren bij zijn werkgever na zijn uitspraken over het ontslag van Nicky Hayen bij Club Brugge. De KBVB stuurde toen snel een verklaring uit om duidelijk te maken dat zo’n beslissing een interne clubzaak was. Ook dat was een signaal: Garcia moest opletten dat zijn woorden geen nieuw probleem werden.
Garcia kan kritiek krijgen op zijn opstelling en zijn wissels. Dat hoort erbij. Maar wanneer zijn communicatie, zijn rust en zijn keuzes tegelijk ter discussie staan, wordt het gevaarlijker. Dan gaat het niet meer alleen over één slechte match, maar over vertrouwen. Zeker met een aflopend contract. Bij Frank&Franky werd zelfs al gespeculeerd over zijn toekomst. Frank Raes stelde het scherp: “Als het nu allemaal mislukt, is het bye bye Garcia.”
Nieuw-Zeeland wordt plots zijn grote test
Dat is vroeg en hard, maar het toont wel hoe snel de sfeer rond de Rode Duivels is gedraaid. Van een rustige WK-aanloop naar vragen over het einde van het project-Garcia. Tegen Nieuw-Zeeland kan de bondscoach nog veel herstellen. België heeft zijn lot nog niet volledig uit handen gegeven. Maar de marge is weg. Sportief moet er gewonnen worden, liefst met goals. Communicatief moet Garcia vooral vermijden dat hij opnieuw in de verdediging kruipt. Want hoe harder hij de storm wilde vermijden, hoe sneller hij er toch middenin is beland.
Daar komt nog bovenop dat Garcia’s contract na dit WK afloopt. Hij gaf eerder zelf aan dat een beslissing over een langere samenwerking “iets voor 2026” zou worden. Dat maakt dit WK meer dan enkel maar een sportieve test. Dit toernooi is ook zijn grote evaluatie bij de Belgische voetbalbond.
