Olivier Plancke
Bij Club Brugge neemt de spanning toe. Een interne strijd die al weken sluimert, komt steeds nadrukkelijker aan de oppervlakte.
LEES OOK: Jonge Duivels op EK-koers: strafschop beslist lastige avond
Romeo Vermant voelt Club Brugge onder zijn voeten schuivenRomeo Vermant is zijn voorsprong bij Club Brugge kwijt. Hij begon het seizoen als eerste spits, maar vandaag ligt de realiteit anders. Nicolò Tresoldi scoort, start en pakt het momentum. Vermant moet opnieuw jagen op een plaats die een tijd van hem leek. Officieel spreekt de trainer niet over een hiërarchie, maar in de praktijk ligt die vandaag wel helemaal anders dan enkele weken geleden.
Vermant heeft zelf meer dan eens duidelijk gemaakt dat hij zich niet ziet als invaller of reserveoptie. In Krant van West-Vlaanderen zei hij zonder veel omwegen: “In mijn hoofd ben ik dat wel”, op de vraag of hij zichzelf als spits nummer één zag. In dezelfde lijn klonk het ook dat hij week in week uit keihard werkt om eerste spits te zijn. Dat is het zelfbeeld van een speler die vindt dat hij zijn plaats moet hebben.
Dat gevoel kwam ook niet uit de lucht vallen. Vermant begon dit seizoen effectief als spits nummer één. Zeker in de voorrondes van de Champions League was hij belangrijk. Het verschil met vorig seizoen was net dat hij deze keer niet uit het niets moest komen. Hij had al krediet opgebouwd en vertrok met een voorsprong. Pas eind augustus kantelde dat beeld. Vermant liep toen een spierblessure op, terwijl Tresoldi tegelijk zijn niveau begon op te krikken. Sindsdien schoof de balans op. Eerst geleidelijk, de voorbije weken duidelijker.
Ivan Leko houdt de deur open, maar de signalen zijn hard
Die verschuiving is voor Vermant pijnlijk, omdat ze niet alleen te maken heeft met zijn eigen niveau,maar ook met timing. Hij verloor zijn plaats niet na een openlijke sportieve afstraffing. Hij kreeg af te rekenen met vermoeidheid, met een fysieke terugslag en later ook met ziekte. Net in die fase deed Tresoldi wat een concurrent in een topclub moet doen: hij leverde en scoorde. Leko prees niet alleen zijn goals, maar ook zijn werk zonder bal, zijn pressing en zijn discipline. Dat zijn signalen die in zo’n strijd zwaar wegen.
De woorden van Ivan Leko tonen goed hoe precair de situatie van Vermant is. Naar buiten toe houdt de trainer de deur open. “Er is geen hiërarchie tussen mijn spitsen”, zei hij na de match tegen Anderlecht. Maar in dezelfde uitleg zei hij ook: “Nico is vandaag de matchwinnaar. Voordien was Romeo elk weekend matchwinnaar.” Leko wil formeel geen vaste rangorde uitspreken, maar erkent tegelijk dat vorm en rendement de pikorde verschuiven. Vandaag speelt dat in het voordeel van Tresoldi, niet van Vermant.
Nochtans leek Leko aanvankelijk net sterk op Vermant in te zetten. In de analyses na de nederlaag tegen Union zei Leko expliciet dat de trainer eigenlijk altijd met Vermant in de spits wil starten, die toen in topvorm verkeerde. Leko noemde hem toen ook superbelangrijk, met verwijzing naar zijn scorend vermogen en zijn energie. Dit maakt duidelijk dat Vermant niet zomaar het vertrouwen van zijn coach verloor. Leko gelooft in hem, maar ziet tegelijk dat Tresoldi op dit moment meer levert.
Voor Vermant is dat extra moeilijk omdat zijn spel sterk aan wedstrijdritme hangt. Hij zei zelf dat hij twee, drie matchen na elkaar nodig heeft voor de beste versie van zichzelf en dat een spits ook het vertrouwen moet voelen van de coach. Precies dat ritme wordt hem nu minder gegund zolang Tresoldi blijft scoren. Hoe langer de Italiaans-Duitse spits levert, hoe kleiner de ruimte wordt voor Vermant om opnieuw in een reeks basisplaatsen te komen.
Tresoldi duwt door en zet Vermant stevig onder druk
Dat conflict zit ook in de aard van beide spelers. Vermant wordt omschreven als een lastige spits voor verdedigers. Hein Vanhaezebrouck noemde hem in Het Nieuwsblad “een ettertje”, als compliment. Iemand die constant in duel gaat, verdedigers ambeteert en hen nerveus maakt. Ook Jan Vertonghen prees vorig seizoen hoe Vermant hem tot de limiet had geduwd. Dat soort appreciatie zegt veel over zijn profiel. Vermant is geen statische nummer negen. Hij leeft van duels, pressing, beweging en intensiteit. Dat maakt hem bruikbaar, maar ook anders dan Tresoldi.
Over Tresoldi klinkt intussen een ander verhaal. Hij wordt steeds meer gezien als een spits die groeit naar een completere nummer negen. La Dernière Heure legde Nordin Jbari uit dat Vermant meer een tweede spits is, voortdurend in beweging en betrokken in het spel, terwijl Tresoldi leert om in de box te blijven, geduldig te zijn en op te duiken als een vos in de zestien. Vermant brengt chaos en arbeid. Tresoldi brengt op dit moment meer afwerking en rust in de zone waar wedstrijden beslist worden. Zolang dat zo blijft, ligt de keuze van een trainer snel in dezelfde richting.
De strijd leeft ook al langer binnen Club Brugge. Eind december was de tweestrijd tussen Vermant en Tresoldi quasi volledig in balans. De cijfers lagen dicht bij elkaar. De ene had zeven goals, de andere acht. Vermant scoorde efficiënter per invalbeurt, Tresoldi was op basis van zijn schoten op doel doelgerichter. Dat beeld van evenwicht is belangrijk, omdat het toont dat het verschil tussen beiden klein is. Maar net daarom wegen verschillen in vorm nog zwaarder.
Ook Rudi Garcia ziet hoe de strijd bij Club Brugge kantelt
Voor Vermant stopt dat verhaal niet bij Club Brugge. Het heeft ook invloed op zijn situatie bij de Rode Duivels. Rudi Garcia riep hem dit jaar voor het eerst op en omschreef hem als een speler met frisheid, enthousiasme en strijdlust, iemand die ook kan meevoetballen en afwerken. Maar dezelfde bondscoach wees er meteen op dat Vermant met Tresoldi natuurlijk concurrentie heeft. Ook Garcia kijkt naar de interne machtsverhoudingen bij Club.
Een spits die naar het WK wil, moet in zijn club niet alleen relevant zijn, maar zichtbaar boven water blijven. Vermant beseft dat zelf ook. Hij zei dat hij zich nog niet echt Rode Duivel voelt, dat hij nog meer moet bewijzen, en dat hij voor het WK vooral de lijn moet doortrekken. Dat maakt de huidige situatie voor hem zo delicaat. Dit gaat niet enkel over een paar basisplaatsen meer of minder. Dit gaat over zijn plaats in de hiërarchie van Club Brugge en over wat daaruit volgt.
Hij begon het seizoen met een voorsprong. Hayenen Leko zetten eerst op hem in. Hij sprak zelf uit dat hij zich spits nummer één voelde. Maar intussen heeft Tresoldi de situatie omgedraaid. Hij scoort, groeit en maakt zich moeilijk uit de ploeg te halen. Voor Vermant is de opdracht daardoor helder en hard tegelijk: hij moet zijn plaats opnieuw afpakken.
