Anderlecht dacht dat één dossier stilaan gesloten was, maar plots hangt er weer spanning in de lucht. Een nieuwe concurrent staat klaar en tegelijk blijft het contract aanslepen. Bij Paars-Wit dreigt zo elk moment een clash met een sterkhouder.
LEES OOK: Anderlecht stelt winterversterking voor: “Imposant”
Nieuwe concurrent, oud wantrouwenColin Coosemans (33) is aanvoerder én nummer één bij Anderlecht, en toch hangt er plots weer spanning in de lucht. Want terwijl Mads Kikkenborg definitief vertrok naar Molde, werd Justin Heekeren (25) binnengehaald als nieuwe concurrent. En dan begint het bij Paars-Wit meteen weer te stormen.
Dit voelt voor Coosemans niet als gewoon een extra keeper of concurrent. Dit voelt als een oude film die opnieuw wordt afgespeeld, met dezelfde hoofdrolspeler aan de andere kant van de tafel: Olivier Renard. Wie zijn verleden kent, weet waarom.
Bij KV Mechelen werd Coosemans ooit van bank naar tribune geduwd, en hij sprak daar later zélf openlijk over in een explosief verhaal vol frustratie, voorkeuren en een kleedkamer die volgens hem al lang beslist had wie mocht spelen. Dat was toen. Maar het blijft hangen. Zeker als net diezelfde Renard vandaag opnieuw een doelman binnenhaalt “voor de zekerheid”.
Schalke → Sporting. Welcome, Justin. 🟣⚪
— RSC Anderlecht (@rscanderlecht) January 20, 2026
▸ The German goalkeeper has signed a contract until 2029. pic.twitter.com/6MIufPkx1f
En dan is er nog het contract, het échte breekpunt. Coosemans ligt momenteel nog vast, maar Anderlecht heeft wél al een voorstel gedaan om te verlengen tot 2028. Alleen: dat aanbod zou vooral opgebouwd zijn met prestatiegerichte bonussen, en net daar wringt het bij de aanvoerder. Want als je week na week de nummer één bent én de ploeg recht houdt, wil je zekerheid voelen — niet het gevoel dat je elk seizoen opnieuw je eigen waarde moet bewijzen.
Dat Paars-Wit voorlopig weinig aanstalten maakt om dat voorstel op te waarderen, terwijl er tegelijk een nieuwe keeper binnenkomt en er zelfs nóg andere profielen gescreend worden, maakt de situatie extra gevoelig. Dit gaat voor Coosemans niet alleen over sportieve concurrentie, maar over respect, status en vertrouwen.
Paars-Wit zoekt opnieuw druk
En toch: als je puur naar het sportieve kijkt, is Coosemans geen probleem dat opgelost moet worden. Dit seizoen staat hij na 20 wedstrijden aan 1.800 minuten, met 8 clean sheets en 22 tegengoals. Dat is een clean sheet-rate van 40%, en in de Jupiler Pro League staat hij daarmee gewoon mee bovenin.
De data achter de cijfers zijn zelfs nóg straffer: een save percentage van 75,7% en +0,38 meer gepakte punten dan verwacht. Maar dan haalt Anderlecht deze Heekeren binnen met een contract tot 2029, en volgens Het Laatste Nieuws gaat het om een lage instapprijs (rond 200.000 euro).

Dat ruikt naar druk zetten en concurrentie creëren. En tegelijk: Renard houdt de deur op een kier, want Coosemans kreeg eerder al een voorstel tot 2028 dat maar blijft liggen.
Verzekeringspolis of provocatie?
En Heekeren zelf? Dat is geen naam die de Belgische competitie doet beven, maar hij komt wél uit een omgeving waar keepers elke week onder het vergrootglas liggen. In de 2. Bundesliga werd hij in 2024/25 genoteerd met 103 saves — dat zegt vooral dat hij veel werk had én vaak moest ingrijpen.
Tegelijk was er in Duitsland ook kritiek op zijn rendement (zijn save percentage werd zelfs publiek afgeserveerd), waardoor je je afvraagt: of Anderlecht een intrinsiek betere keeper haalde of gewoon een stevige verzekeringspolis nam die Coosemans wakker moet houden?

Heekeren is geen dure transfer, maar een keeper met profiel en lengte (1m96) die RSCA voor beperkte kosten binnenhaalt, met ruimte voor bonussen en doorverkoop.
Renard kan zeggen dat er niets van vroeger meespeelt, maar dit is wél opnieuw een scenario waarin Coosemans het signaal krijgt: je bent onze nummer één… tot de clubs beslist dat hij dat niet meer is. En misschien is dat het gevaarlijkste aan deze transfer: niet dat Heekeren meteen beter zou zijn, maar dat Anderlecht opnieuw een twijfelmoment creëert op een positie waar rust heilig is.
Olivier Plancke