Claudio Reulens
RSC Anderlecht speelde een sterk eerste helft tegen Union SG en stond onverdiend achter bij de rust. De rode kaart voor Killian Sardella zorgde voor een terugval in de tweede helft. Eén ‘experiment’ van Jérémy Taravel pakte goed uit, maar met werkpunten.
LEES OOK: Anderlecht maakt progressie: twee spelers laten sector floreren
Kana op het middenveldEnric Llansana zat met een lichte blessure in de tribune en is weer fit tegen Club Brugge. De Nederlander, die nog geen geweldige indruk achterliet, werd echter niet gemist. Integendeel, Marco Kana zorgde voor een meerwaarde op het middenveld.
Kana was de man die voor voetballend vermogen zorgde én ook achteraan was Killian Sardella iemand die de passes tussen de linies durfde trappen. Dat is eigen aan Neerpede-talenten. Kana speelde een sterke eerste helft en zorgde dus voor meer balvastheid in de ploeg.
Nathan Saliba kwam daardoor ook beter aan bod. Hij moet kunnen lopen en ruimtes bestrijken. Hij moet ook verticaal kunnen spelen en nadat Nathan De Cat uitviel, was hij vaak degene die de bal kreeg. Dat is niet zijn sterkte. Nu was het Kana die de bal het meeste kreeg: 73 voor Kana, 51 voor Saliba. Dat kwam het spel van Anderlecht ten goede.
Schorsing Sardella
Alleen zijn er geen automatismen tussen de twee en dat was merkbaar bij de twee tegengoals in de eerste helft. Er viel daar toch te veel ruimte tussen hen. Tegen Club Brugge zou dit experiment wel eens een vervolg mogen krijgen, al dan niet met Nathan De Cat in de basis. Ten koste van Yari Verschaeren?
Het probleem is echter dat Killian Sardella geschorst is en daardoor is er achteraan niemand meer die passes tussen de linies kan en durft spelen. Kana kan dat wel… Lucas Hey en Mihajlo Ilic (hij durft dat nog het meest van deze twee) hebben dat minder in zich. Wat gaat Taravel doen tegen Blauw-Zwart?
